{ Εκπαίδευση }

Η μεταφυσική αξία του να μάθουμε να ακούμε

Δωρεάν μαθήματα

 

Κατηγορίες: Εκπαίδευση

Η μεταφυσική αξία του να μάθουμε να ακούμε



Τα δωρεάν μαθήματα πραγματοποιούνται κάθε Δευτέρα και Τετάρτη, Διαδικτυακά στις 19.30 Η παρακολούθηση όλων των διαλέξεων είναι δωρεάν

Υπάρχουν στον κόσμο πολλοί ομιλητές που καταπλήσσουν με την ευγλωττία τους, όμως είναι λίγοι αυτοί που ξέρουν να ακούν. Το να ξέρουμε να ακούμε είναι πολύ δύσκολο, λίγοι είναι στα αλήθεια οι άνθρωποι που ξέρουν αληθινά να ακούν. 
 
Όταν μιλά ο δάσκαλος, η δασκάλα, ο ομιλητής, το ακροατήριο φαίνεται ότι είναι πολύ προσεκτικό, σαν να παρακολουθεί λεπτομερώς κάθε λέξη του ομιλητή. Όλοι δίνουν την εντύπωση ότι ακούν, ότι βρίσκονται σε κατάσταση εγρήγορσης, όμως στο ψυχολογικό βάθος κάθε ατόμου υπάρχει ένας γραμματέας που μεταφράζει κάθε λέξη του ομιλητή. Αυτός ο γραμματέας είναι το Εγώ, το Εγώ ο Ίδιος, ο Εαυτός Μου. Η δουλειά του παραπάνω γραμματέα συνιστάται στο να κακοερμηνεύει, να κακομεταφράζει, τα λόγια του ομιλητή. 
 
Το Εγώ μεταφράζει σύμφωνα με τις προκαταλήψεις του, με προδιαθέσεις, φόβους, υπερηφάνειες, επιθυμίες, ιδέες, αναμνήσεις, κλπ. Οι μαθητές στο σχολείο, οι μαθήτριες, τα άτομα που αθροιστικά αποτελούν το ακροατήριο που ακούει, πραγματικά δεν ακούν τον ομιλητή. Ακούν τον εαυτό τους, ακούν το ιδιαίτερό τους Εγώ, το αγαπημένο τους μακιαβελικό Εγώ που δεν είναι διατεθειμένο να δεχθεί το Πραγματικό, το Αληθινό, το Ουσιώδες. Μόνο σε κατάσταση επάγρυπνου νεωτερισμού, με αυθόρμητο νου, ελεύθερο από το βάρος του παρελθόντος, σε κατάσταση πλήρους αντιληπτικότητας, μπορούμε πραγματικά να ακούσουμε χωρίς την παρέμβαση αυτού του κάκιστου γραμματέα που λέγεται Εγώ.
 
Όταν ο νους είναι εξαρτημένος από την μνήμη, επαναλαμβάνει μόνο αυτό που έχει αποθηκευμένο. Ο νους εξαρτημένος από τις εμπειρίες τόσων και τόσων χθες, μπορεί μόνο να δει το παρόν μέσα από τα θολά γυαλιά του παρελθόντος. Το παρελθόν είναι παρελθόν και έδωσε πια τους καρπούς του. Χρειαζόμαστε να καταλάβουμε το βαθύ νόημα της στιγμής που ζούμε.
 
Αν θέλουμε να «ξέρουμε να ακούμε», αν θέλουμε να μάθουμε να ακούμε για να ανακαλύψουμε το καινούριο, πρέπει να ζήσουμε σύμφωνα με την Φιλοσοφία της Στιγμής. Είναι επείγον να ζούμε στιγμή προς στιγμή, χωρίς τις έγνοιες του παρελθόντος και χωρίς τα σχέδια του μέλλοντος. Η αλήθεια είναι το άγνωστο από στιγμή σε στιγμή. Ο νους μας πρέπει πάντα να είναι επάγρυπνος, σε πλήρη προσοχή, ελεύθερος από προκαταλήψεις, προδιαθέσεις, έτσι ώστε να είναι πάντα δεκτικός. 
 
Είναι αναγκαίο να μάθουμε να ζούμε με σοφία, να εκλεπτύνουμε τις αισθήσεις μας, να εκλεπτύνουμε τη συμπεριφορά μας, τις σκέψεις μας, τα συναισθήματα μας. Δεν χρησιμεύει σε τίποτα το να έχουμε μια μεγάλη ακαδημαϊκή μόρφωση αν δεν ξέρουμε να ακούμε, αν δεν είμαστε ικανοί να ανακαλύπτουμε το καινούριο από στιγμή σε στιγμή. Χρειαζόμαστε να εξευγενίσουμε την προσοχή, να εξευγενίσουμε τα ήθη μας, να εξευγενίσουμε τα πρόσωπά μας, τα πράγματα. 
 
Είναι αδύνατον να είμαστε αληθινά εκλεπτυσμένοι όταν δεν ξέρουμε να ακούμε. Οι χοντροκομμένοι, δύσκαμπτοι, φθαρμένοι, εκφυλισμένοι νόες, ποτέ δεν ξέρουν να ακούν, ποτέ δεν ξέρουν να ανακαλύπτουν το καινούριο. Αυτοί οι νόες μόνο καταλαβαίνουν, μόνο αντιλαμβάνονται με λανθασμένο τρόπο τις παράλογες μεταφράσεις αυτού του «γραμματέα» που ονομάζεται Εγώ, ο Εαυτός Μου, Ψυχολογικό Εγώ. Το να είμαστε εκλεπτυσμένοι είναι κάτι πολύ δύσκολο και απαιτεί πλήρη προσοχή. Κάποιος μπορεί να είναι άτομο πολύ εκλεπτυσμένο στη μόδα, στα ρούχα, στο ντύσιμο, στα αυτοκίνητα, στις φιλίες και εντούτοις να εξακολουθεί στο εσωτερικό να είναι χοντροκομμένος, αγενής, βαρύς. Όποιος ξέρει να ζει την κάθε στιγμή, προχωρεί πραγματικά από το δρόμο του αληθινού εξευγενισμού. Όποιος έχει νου δεκτικό, αυθόρμητο, ολοκληρωμένο, περπατά στο μονοπάτι του αυθεντικού εξευγενισμού.
Όποιος ανοίγεται σε κάθε τι το καινούριο εγκαταλείποντας το βάρος του παρελθόντος, τις προκαταλήψεις, τις προδιαθέσεις, τις δυσπιστίες, τους φανατισμούς, κλπ. προχωρεί θριαμβευτικά από το δρόμο του αυθεντικού εξευγενισμού. Ο εκφυλισμένος νους ζει μποτιλιαρισμένος στο παρελθόν, στις προκαταλήψεις, στην υπερηφάνεια, στην αυτοαγάπη, στις προδιαθέσεις, κλπ. Ο εκφυλισμένος νους δεν ξέρει να δει το καινούριο, δεν ξέρει να ακούει, είναι εξαρτημένος από την αυτοαγάπη. 
 
Αν δεν ξέρουμε να ακούμε, δεν θα έχουμε την αληθινή γνώση. Για να ξέρουμε να ακούμε χρειάζεται να υπάρχει μια πλήρης ισορροπία ανάμεσα στο ξέρω και στο κατανοώ ή ανάμεσα στη γνώση και στο Είναι. Αν κάποιος θέλει να ξέρει να ακούει οφείλει να είναι ακέραιος, ενιαίος μπροστά στον ομιλητή. Πρέπει να είναι τα τρία κέντρα -το διανοητικό, το συγκινησιακό και το κινητικό- ακέραια, ενωμένα, όμως αν αυτά τα τρία κέντρα πηγαίνουν χωριστά, το διανοητικό σε ένα μέρος, το συγκινησιακό σε άλλο και το κινητικό σε ένα άλλο, λοιπόν απλά δεν ακούει τα λόγια.
 
Να έχουμε υπόψη μας ότι στην πρακτική ζωή, η ζωή έχει πολλές φάσεις. Η ζωή στην κατάσταση της ασυνειδησίας έχει τρομερές φάσεις, θα έμοιαζε η ζωή στην κατάσταση της ασυνειδησίας να έχει περισσότερη δύναμη ακόμα και από την εσωτερική γνώση, όμως αυτό που συμβαίνει είναι ότι οι άνθρωποι είναι τόσο γεμάτοι από τον εαυτό τους, που δεν μπορούν τότε να λάβουν την πληροφόρηση που τους δίνεται. 

 
Περισσότερα μπορείτε να μάθετε παρακολουθώντας τον νέο κύκλο διαλέξεων του Γεωφιλοσοφικού Συλλόγου Ανθρωπολογικών και Πολιτιστικών Μελετών AGEAC Νέος κύκλος Διαδικτυακών μαθημάτων Αυτογνωσίας - Η παρακολούθηση όλων των διαλέξεων είναι δωρεάν
 
Τα δωρεάν μαθήματα πραγματοποιούνται κάθε Δευτέρα και Τετάρτη, Διαδικτυακά στις 19.30  Η παρακολούθηση όλων των διαλέξεων είναι δωρεάν. Μπορείτε να μάθετε περισσότερα και να εγγραφείτε μέσω της ιστοσελίδας https://ageac.org/el
 





 



TOP 10 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ