8 C
Thessaloniki
9.1 C
Athens

52ο Φ.Κ.Θ. : Διεθνές Διαγωνιστικό – οι 15 ταινίες

52ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
4-13 Νοεμβρίου 2011
ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ

Οι ταινίες του διαγωνιστικού:

Alois Nebel /Αλόις Νέμπελ
Τσεχία-Σλοβακία-Γερμανία, 2011, 35mmΑσπρόμαυρο, 84’
Σκηνοθεσία: Tomaš Luňak/Τόμας Λούνιακ Σενάριο: Jaroslav Rudiš, Jaromνr 99, βασισμένο στην κόμικ μυθιστορηματική τριλογία White Brook, Main Station, Golden Hills Ηθοποιοί: Miroslav Krobot (Alois Nebel), Marie Ludvνkovα (Květa), Karel Roden (ο Μουγκός), Leoš Noha (Wachek), Alois Švehlνk (ο πατέρας του Wachek), Tereza Vořνškovα (Dorothe)

Καθώς τελειώνει το καλοκαίρι του 1989, ο Αλόις Νέμπελ, επόπτης σ’ έναν απομακρυσμένο σταθμό τρένων στα σύνορα Τσεχίας-Πολωνίας, αρχίζει να βυθίζεται ολοένα και περισσότερο στις αναμνήσεις του. Όταν οι σκιές και τα φαντάσματα από το παρελθόν του γίνονται πια ανυπόφορα, ο Αλόις εισάγεται σε ψυχιατρικό άσυλο, όπου και γνωρίζει τον Μουγκό, ο οποίος είναι προσκολλημένος σε μια παλιά φωτογραφία. Βασισμένο σε μια κόμικ μυθιστορηματική τριλογία, έμπνευση για την οποία αποτέλεσαν τα αμερικανικά κόμιξ της δεκαετίας του ’50, ο σοσιαλιστικός ρεαλισμός και παραδοσιακά χαρτοκοπτικά μοτίβα (ένα είδος λαϊκής τέχνης της περιοχής), το Αλόις Νέμπελ χρησιμοποιεί την τεχνική του rotoscoping animation, καθώς και την ασπρόμαυρη φωτογραφία για να τονίσει τις νεφελώδεις αποχρώσεις της ψυχοσύνθεσης του Αλόις. Άλλωστε, το επίθετό του στα Γερμανικά σημαίνει «νέφος». Αξιοποιώντας τη, φορτισμένη ιστορικά και πολιτικά, γεωγραφική περιοχή Ζουντέντεν στην καρδιά της Ευρώπης, αλλά και τους συμβολισμούς που προσφέρει ένας σιδηροδρομικός σταθμός (ενώνοντας, μετακινώντας και μεταφέροντας ανθρώπους, ιδέες, την ίδια την Ιστορία), ο σκηνοθέτης Τόμας Λούνιακ δημιουργεί ένα σκοτεινό παραμύθι, όπου, ανάμεσα στα γκρίζα στρώματα της βαριάς ατμόσφαιρας, καταφέρνει να τρυπώσει η τρυφερότητα κι η ελπίδα.

«Δίνοντας ένα πορτρέτο της κερματισμένης ψυχολογίας ενός άνδρα και της χώρας του, η ταινία αποτελεί προσαρμογή της τριλογίας κόμιξ των Jaroslav Rudis και Jaromir του 1999 και διακρίνεται για την έξοχη, ατμοσφαιρική, ασπρόμαυρη κινηματογράφηση. Εκπροσωπεί μία ακόμη εντυπωσιακή είσοδο στο είδος των ταινιών κινουμένων σχεδίων που απευθύνονται σε ενηλίκους».
Variety

Φιλμογραφία
1995 Šepot/The Whisper (μμ)
1998 Expedice/The Expedition (μμ)
2000 Akrobat/Acrobat (μμ)
2006 Čtvrtek, pαtek/Thusday, Friday (μμ)
2011 Alois Nebel


Behold the Lamb / Ιδού ο αμνός

Μεγ. Βρετανία, 2011, HDCam Έγχρωμο, 83
Σκηνοθεσία-Σενάριο: John McIlduff / Τζον Μακίλνταφ Ηθοποιοί: Aoife Duffin (Liz), Nigel O’Neill (Eddie), Michael Mason (Joe), Marta McIlduff (το κορίτσι στο βενζινάδικο), Barry Etherson (ο οδηγός του φορτηγού), Sandra Ni Bhrion (η φαρμακοποιός), Rose Henderson (Ivy), Paddy Rocks (Stan), Oisin Murray (Kevin), Shaun Paul McGrath (Barry)

Η Λιζ ζει και κοιμάται στο αυτοκίνητό της, μαζί με τον φίλο της Τζο και το σκύλο του. Όταν εμφανίζεται ξαφνικά ο πατέρας του, ο Τζο το βάζει στα πόδια και η Λιζ αναγκάζεται όχι μόνο να κάνει παρέα στον μεσήλικα Έντι, αλλά και να τον οδηγήσει σ’ ένα χωριό, στη Βόρεια Ιρλανδία, για να παραλάβει ένα… πρόβατο. Όμως, η ναρκομανής Λιζ θέλει να επισκεφτεί το γιο της, που μεγαλώνει σε θετή οικογένεια, για να του δώσει το δώρο γενεθλίων του. Από την πλευρά του, ο Έντι, ένας μαλθακός πρώην λογιστής, πηγαίνει κόντρα στο χαρακτήρα του για να σώσει το γιο του. Σ’ αυτό το γλυκόπικρο road movie, οι δύο πρωταγωνιστές γίνονται στιγμιαίοι σύμμαχοι στο δρόμο προς τη λύτρωσή τους. Ευάλωτοι και με εμφανή τα ελαττώματα και τραύματά τους, επιδεικνύουν αμφότεροι μια βαθιά ανθρωπιά, της οποίας οι σκοτεινές ρίζες τονίζονται προσεκτικά με πινελιές χιούμορ και ελπίδας από τον Τζον Μακίλνταφ.

«Παρότι γεμάτη θρησκευτικές παραπομπές, η ταινία δεν αφορά τον Θεό αλλά τη σωτηρία δύο χαμένων ψυχών. Η ταινία θυμίζει το τολμηρό ποιητικό ύφος των Martin και John Michael Mcdonagh».
Variety 

Φιλμογραφία
2002 Le poirier (μμ)
2005 À l’arriere (μμ)
2010 To Do List (μμ)
2011 Behold the Lamb


Burros / Γάιδαροι / Donkeys

Μεξικό 2011, HDCam Έγχρωμο, 93’
Σκηνοθεσία-Σενάριο: Odin Salazar Flores / Οντίν Σαλασάρ Φλόρες Ηθοποιοί: Abimael Orozco (Lautaro), Leticia Gutiιrrez (θεία Έμμα), Alfredo Herrera (ο πατέρας), Adriana Paz (η μητέρα), Baltimore Beltrαn

Ο κόσμος ξεχνά πως οι γάιδαροι, πέρα από το πείσμα και την εργατικότητα, χαρακτηρίζονται επίσης από μια πολύτιμη ικανότητα να κουβαλούν τα βάρη των άλλων. Ο Λαουτάρο είναι ένα μικρό αγόρι που μεγαλώνει τη δεκαετία του ’40 στην ενδοχώρα της πολιτείας Γκερέρο στο Μεξικό. Όταν δολοφονείται ο πατέρας του, η μητέρα του φοβάται πως οι ιθύνοντες θα κάνουν το ίδιο και στον γιο της, οπότε αποφασίζει να τον στείλει να μείνει με τη θεία του. Εκεί, αν και θλιμμένος που βρίσκεται μακριά από την οικογένειά του, θα κάνει μια συναρπαστική νέα ανακάλυψη όταν θα έρθει για πρώτη φορά σε επαφή με τον κόσμο των πνευμάτων. Πατώντας με το ένα πόδι γερά στη ρεαλιστική διάσταση και αγγίζοντας με το άλλο το σύμπαν του μαγικού, οι Γάιδαροι ακολουθούν τον Λαουτάρο στο ταξίδι της απότομης ενηλικίωσής του, καθώς καλείται να επωμιστεί, δίχως επιλογή, μια κληρονομημένη ευθύνη. Όνειρα, αναμνήσεις, φευγαλέες συναντήσεις με άυλες υπάρξεις, αλλά και με απτούς καινούργιους φίλους και συμμάχους, συνοδεύουν τον Λαουτάρο στην τρυφερή, αλλά ποτέ συγκαταβατική ή μελοδραματική ταινία του Οντίν Σαλασάρ Φλόρες.

«Ακολουθώντας δεξιοτεχνικά μια καλά μελετημένη πορεία ανάμεσα στον ποιητικό μυστικισμό και τον ιστορικό ρεαλισμό ο μεξικανός Οντίν Σαλασάρ Φλόρες υιοθετεί μια παιδική ματιά στην πρώτη του αυτή ταινία».
Variety

Φιλμογραφία
2011 Burros

Βραβεία
Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας & Καλύτερης Φωτογραφίας, Guadalajara IFF 2011


Der Brand / Η φωτιά / The Fire
Γερμανία, 2011, 35mm Έγχρωμο, 97’
Σκηνοθεσία: Brigitte Maria Bertele / Μπριγκίτε Μαρία Μπέρτελε Σενάριο: Johanna Stuttmann Ηθοποιοί: Maja Schoene (Judith), Mark Waschke (Georg), Wotan Wilke Moehring (Ralph Nester), Florian David Fitz (Valentin Stein), Ursina Lardi (Anne Nester)

Η Γιουντίτ αποφασίζει να πάει μόνη της σε μια βραδιά σάλσα, παρόλο που ο φίλος της, με τον οποίο χορεύουν εκεί μαζί κάθε εβδομάδα, τελικά δεν μπορεί να τη συνοδεύσει. Ένας άντρας με τον οποίο χορεύει για λίγο προθυμοποιείται να τη γυρίσει σπίτι. Επιστρέφοντας την επόμενη μέρα το πρωί, η Γιουντίτ αρνείται να δεχτεί αρχικά ότι έχει πέσει θύμα βιασμού, αλλά τελικά αποφασίζει να πάει σε γιατρό και να κινήσει νομικές διαδικασίες κατά του βιαστή της – οι οποίες αποδεικνύονται ανεπαρκείς για την καταδίκη του. Βιώνοντας σαρωτικές σωματικές και κυρίως ψυχολογικές ταλαντώσεις, η Γιουντίτ αποφασίζει να ακολουθήσει μια παράδοξη οδό για να αποδείξει την ενοχή του θύτη. Η Μπριγκίτε Μαρία Μπέρτελε, μακριά από κλισέ, ανεβάζει μεθοδικά την ένταση της φωτιάς, την οποία νιώθει η Γιουντίτ να καίει τα σωθικά της, για να αναδείξει χωρίς φόβο τον ψυχισμό της.

«Η ικανή σκηνοθεσία της Μπέρτελε διακρίνεται κυρίως από την ψύχραιμη αυτοσυγκράτησή της που αντισταθμίζει την παράνοια και την οργή της ηρωίδας, της οποίας η αναζήτηση για τη δικαιοσύνη μετατρέπεται σε εμμονή και σε μια δίψα για εκδίκηση».
Variety

Φιλμογραφία
2004 Horizon Zone (μμ ντοκ)
2005 A Glimpse Sqiptare (ντοκ)
2007 Roaming Around (ντοκ)
2008 Nacht vor Augen
2009 Decouverte – Ugandas sanfter Riesen (ντοκ)
2010 Heute Nacht oder nie (ντοκ)
2011 Der Brand/The Fire

Βραβεία
Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας, World Film Festival Montreal 2011


Dom / Το σπίτι / The House
Σλοβακία-Τσεχία, 2011, 35mm Έγχρωμο, 97’
Σκηνοθεσία-Σενάριο: Zuzana Liova / Ζουζάνα Λιόβα Ηθοποιοί: Judit Bαrdos (Eva), Miroslav Krobot (Imrich), Mariαn Mitaš (Jakub), Tatjana Medveckα (Viera), Lucia Jaškovα (Jana), Marek Gei.berg (Milan), Ester Geislerovα (Hana), Attila Mokos (ιερέας)

H όμορφη και μελαγχολική Εύα ζει σε μια αγροτική περιοχή της Τσεχίας από την οποία λαχταρά να φύγει όταν αποφοιτήσει από το λύκειο. Ο αυταρχικός και συντηρητικός –αν και καλόκαρδος– πατέρας της σχεδιάζει να την κρατήσει κοντά του χτίζοντάς της ένα σπίτι δίπλα στην οικογενειακή κατοικία. Εκείνος το βλέπει σαν σπίτι, εκείνη σαν φυλακή. Η Εύα κάνει διάφορες δουλειές του ποδαριού για να μαζέψει χρήματα για ένα εισιτήριο για το Λονδίνο και μπλέκει μ’ έναν παντρεμένο. Οι επαναστάσεις της, αρχετυπικό κομμάτι της ενηλικίωσης, αποτελούν και αντίδραση απέναντι στον γονιό που της αρνείται τον κόσμο. Επικεντρωμένο στη σχέση κόρης-πατέρα και τα παραδοσιακά της αδιέξοδα, το Σπίτι είναι ένα ευθύ, νατουραλιστικό οικογενειακό δράμα, όπου κάθε συστατικό καταλαμβάνει τη σωστή του θέση άψογα: κάδρα, λέξεις αλλά και σιωπές χτίζουν ένα κλασικό κινηματογραφικό δημιούργημα.

«Εξαιρετική ως προς το βάθος των χαρακτήρων της, αυτή η γεμάτη ευαισθησία, παρατηρητικότητα, ευφυΐα και ρεαλισμό ταινία για τη σύγκρουση των γενεών εκτυλίσσεται σε ένα απόμακρο χωριό της Σλοβακίας όπου οι παλιές συγκρούσεις ξεχνιούνται δύσκολα».
Variety 

Φιλμογραφία
2000 Slečna Maria/Miss Maria (μμ)
2003 Paľko (TV)
2005 Ticho/Silence
2011 Dom/The House

Gise memuru / Διόδια / Tollbooth
Τουρκία 2010, 35mm Έγχρωμο, 96’

Σκηνοθεσία-Σενάριο: Tolga Karacelik / Τολγκά Καρατσελίκ Ηθοποιοί: Serkan Ercan (Kenan), Zafer Diper (Hakki Baba), Nergis Ozturk (Nurgul), Nur Aysan (Woman), Busra Pekin (Nevra), Nadir Saribacak (Huseyin), Ruhi Sari (Cengiz), Sermet Yesil (Artun), Iskender Bagcilar (Kemalettin)

O 35χρονος Κενάν δουλεύει ως υπάλληλος στα διόδια. Με μια αξιοθαύμαστη ικανότητα να εξυπηρετεί τους οδηγούς γρηγορότερα απ’ τους υπόλοιπους συναδέλφους του και να συγκεντρώνεται χωρίς να αποσπάται ούτε για δευτερόλεπτο, ο Κενάν έχει αποκτήσει το παρατσούκλι του Ρομπότ, έναν χαρακτηρισμό που ενισχύει με την αυστηρή, ανέκφραστη συμπεριφορά του. Φεύγοντας από τη μονότονη δουλειά του, ο Κενάν επιστρέφει σπίτι, όπου μένει μαζί με τον άρρωστο και καταπιεστικό πατέρα του. Ούτε η καλοσυνάτη γειτόνισσά του Νουργκιούλ δεν καταφέρνει να τον μαλακώσει και να του αποσπάσει ένα χαμόγελο. Καθώς οι τοίχοι γύρω από τον Κενάν αρχίζουν να τον σφίγγουν ολοένα και πιο πολύ, εκείνος αρχίζει να παραδίδεται στις αναμνήσεις, στους ακατάληπτους μονολόγους και στις φαντασιώσεις του για μια όμορφη οδηγό που περνά κάθε μέρα από τα διόδια. Ανάγοντας το ατομικό στο οικουμενικό, ο Τολγκά Καρατσελίκ κάνει ένα σχόλιο για το «κουτί-φυλακή» μέσα στο οποίο είναι εγκλωβισμένος ο σημερινός άνθρωπος. Με προσοχή και φροντίδα, αφουγκράζεται κι αναδεικνύει τις λεπτομέρειες της καθημερινής ρουτίνας του πρωταγωνιστή, ισορροπώντας ανάμεσα στη ρεαλιστική απεικόνιση της μονότονης κι ασφυκτικής ρουτίνας και την ονειρική διάσταση της φαντασίας του.

«Η βαριά σκιά της κυριαρχικής πατρικής φιγούρας πάνω στα παιδιά, ένα θέμα που επανέρχεται τακτικά στον παγκόσμιο κινηματογράφο και ειδικότερα στον τουρκικό, προσεγγίζεται με μινιμαλισμό και αποτελεσματικότητα στην πρώτη ταινία μεγάλου μήκους του Τολγκά Καρατσελίκ. Η ταινία είναι γυρισμένη με σοβαρότητα και ακρίβεια ενώ ο πρωταγωνιστής μεταφέρει τέλεια στην οθόνη την ανασφάλεια και τη σύγχυση που κρύβονται πίσω από τη φαινομενικά αυστηρή και άκαμπτη συμπεριφορά του».
Screen

Φιλμογραφία
2010 Rapunzel (μμ)
2010 Gise Memuru/Tollbooth

Βραβεία:
– Βραβείο Καλύτερης Πρώτης Ταινίας, Καλύτερου Ηθοποιού & Καλύτερης Φωτογραφίας, Antalya Golden Orange FF 2010


J.A.C.E.
Ελλάδα-Πορτογαλία-Τουρκία-ΠΓΔΜ-Ολλανδία, 2011, 35mm Έγχρωμο, 153’
Σκηνοθεσία-Σενάριο: Μενέλαος Καραμαγγιώλης σε συνεργασία με τον Νικόλα Πανουτσόπουλο. Ηθοποιοί: Στεφανία Γουλιώτη (Μαρία), Alban Ukaj (Jace), Κόρα Καρβούνη (Άλμα), Ιερώνυμος Καλετσάνος (Αντόνιο), Μηνάς Χατζησάββας (Αστυνομικός Δημητρίου), Γιάννης Τσορτέκης (Θωμάς Τεπελένης), Ακύλλας Καραζήσης (Δρ. Μάρκος Κρουγκέρ), Diogo Infante (Νικόλας), Franco Trevisi (Andrei), Χρήστος Λούλης (πατέρας), Αργύρης Ξάφης (Άγγελος Καρράς), Κώστας Μπερικόπουλος (Αστυνόμος Μπανιάς), Σόμα Μπαντέκας (ο Jace παιδί), Γιώργος Μέλλος (ο Jace έφηβος)

Έχοντας γνωρίσει την ανθρώπινη σκληρότητα στο μέγιστο βαθμό από την πρώτη μέρα της ζωής του, ο Jace ξεκινά –ολομόναχος και ορφανός για δεύτερη φορά στα επτά του χρόνια– έναν άνισο αγώνα επιβίωσης. Σ’ έναν κόσμο όπου η ανθρώπινη εκμετάλλευση κυριαρχεί, αναγκάζεται να περάσει από τη ζωή στα φανάρια, στην κόλαση του αναμορφωτήριου κι από εκεί στον θαμπό κόσμο της διαφθοράς, της πορνείας και των ναρκωτικών. Βλέποντας κάθε ελπίδα για διέξοδο συνεχώς να διαψεύδεται, συνεχίζει να πολεμά, κρατώντας καλά κρυμμένες μέσα του τις «ουλές» από τις προσωπικές του απώλειες. Η περιπλάνηση ενός βίαια πληγωμένου πλάσματος, που προσπαθεί να κυριαρχήσει στη δύναμή του και να διατηρήσει την ευαισθησία του, ενώ αγωνίζεται για δικαιοσύνη, συντροφικότητα και ελευθερία μέσα από την εκκωφαντική του σιωπή.

Φιλμογραφία
1985 Αλφειός/Alpheus (μμ ντοκ)
1985 Χαίρε Μαρία/Ave Maria (μμ ντοκ)
1989 Ο κολοσσός του ήλιου/The Colossus of the Sun (μμ ντοκ)
1987 Ελαίας αίγλη/Gloiria Olivae (ντοκ)
1990 Rom (ντοκ)
1999 Black Out
2011 J.A.C.E.


Le Vendeur / Ο πωλητής  / The Salesman

Καναδάς 2011, 35mm Έγχρωμο, 107’
Σκηνοθεσία-Σενάριο: Sebastien Pilote / Σεμπαστιέν Πιλότ Ηθοποιοί: Gilbert Sicotte (Marcel Lιvesque), Nathalie Cavezzali (Maryse), Jιrιmy Tessier (Antoine), Jean-Francois Boudreau (Francois Paradis), Pierre Leblanc (ο διευθυντής πωλήσεων)

Σε μια μικρή χιονισμένη πόλη του Κεμπέκ, ο 67χρονος χήρος Μαρσέλ ζει μια ήσυχη, ήρεμη ζωή, που περιστρέφεται γύρω από τη δουλειά του ως πωλητή αυτοκινήτων, και την κόρη και τον εγγονό του, με τους οποίους διατηρεί μια σχέση αγάπης και τρυφερότητας. Όταν το τοπικό εργοστάσιο χαρτιού κλείνει, αφήνοντας εκατοντάδες κατοίκους της κοινότητας άνεργους, ο Μαρσέλ δεν είναι παρά ένας εξωτερικός παρατηρητής της συμφοράς τους. Σταδιακά, η ηρεμία της καθημερινότητας θρυμματίζεται για όλο και περισσότερες ψυχές, κι όταν μια προσωπική τραγωδία πλήττει τον Μαρσέλ, η ύπαρξή του δένεται συναισθηματικά και άρρηκτα με αυτή των απολυμένων, των οποίων οι ζωές έχουν καταστραφεί. Εντυπωσιακή για τον στιβαρό και συνάμα απόλυτα φυσικό σκηνοθετικό του χειρισμό, καθώς και για το πόσα πολλά επιτυγχάνει με τα πιο απλά μέσα, η πρώτη αυτή ταινία του Πιλότ δημιουργεί έναν σαγηνευτικό ρυθμό και γεννά αυθεντικό συναίσθημα.

«Η ταινία αποτελεί ένα εξαιρετικά παρατηρητικό και εντυπωσιακά σίγουρο ντεμπούτο του Σεμπαστιέν Πιλότ με τον βετεράνο ηθοποιό Gilbert Sicotte να δίνει μια υπέροχη ερμηνεία στον ρόλο του 67χρονου πωλητή αυτοκινήτων σε μια χτυπημένη από την οικονομική κρίση πόλη στο βόρειο Κεμπέκ».
Screen

Φιλμογραφία
2007 Dust Bowl Ha! Ha! (μμ)
2011 The Salesman/Le Vendeur


Mabul / Η πλημμύρα / The Flood
Ισραήλ-Καναδάς-Γερμανία-Γαλλία, 2010, HDCam Έγχρωμο, 101’ Σκηνοθεσία: Guy Nattiv / Γκι Νατίβ Σενάριο: Noa Berman-Herzberg, Guy Nattiv Ηθοποιοί: Ronit Elkabetz (Miri Roshko), Michael Moshonov (Tomer Roshko), Yoav Rotman (Yoni Roshko), Tzachi Grad (Gidi Roshko), Lir Katz (Yael), Dekel Adin (Shachar), Yakov Cohen (Rabbi Goshen), Yoram Toledano (Doron), Shmil Ben Ari (Gurman)

Ο 13χρονος Γιόνι ζει σε μια παραθαλάσσια πόλη με τη μητέρα και τον πατέρα του. Φαινομενικά είναι μια συνηθισμένη οικογένεια• στην πραγματικότητα, τα μυστικά που κρύβουν τους οδηγούν στη διάλυση. Η Μίρι, δασκάλα νηπιαγωγείου, απατά τον άντρα της. Εκείνος εργάζεται ως πιλότος ψεκαστικού, του έχει όμως απαγορευτεί να πετά από τότε που τον έπιασαν να καπνίζει μαριχουάνα. Ο Γιόνι αγωνιά για το επικείμενο Μπαρ Μιτσβά του (γιορτή θρησκευτικής ενηλικίωσης), ενώ στο σχολείο τον παρενοχλούν νταήδες και τον κοροϊδεύουν επειδή είναι μικρόσωμος. Όταν ο αυτιστικός γιος της οικογένειας γυρνά στο σπίτι επειδή το ίδρυμα στο οποίο ζούσε κλείνει, γίνεται άθελά του ο καταλύτης που προκαλεί την κατάρρευσή της. Αιχμηρό οικογενειακό δράμα δοσμένο χωρίς θεατρισμούς, αλλά με ευαισθησία και διορατικότητα, η Πλημμύρα ξεχωρίζει για την εξαιρετική, πολυεπίπεδη και ανέλπιστα ώριμη ερμηνεία του νεαρού Γιοάβ Ρότμαν.

«Μια εντυπωσιακή ιστορία ενηλικίωσης […] Με εξαιρετικούς πρωταγωνιστές, η ταινία αποτελεί μία ώριμη προσέγγιση μιας μεγάλης οικογενειακής κρίσης μέσα από τα μάτια ενός μικροκαμωμένου αλλά πανέξυπνου αγοριού. Μία από τις καλύτερες ισραηλινές ταινίες της χρονιάς».
Screen

Φιλμογραφία
2002 Strangers (μμ) (συν-σκηνοθεσία: Erez Tadmor)
2002 Mabul/The Flood (μμ)
2006 Offside (μμ) (συν-σκηνοθεσία: Erez Tadmor)
2007 Strangers (συν-σκηνοθεσία: Erez Tadmor)
2010 Mabul/Τhe Flood

Βραβεία
– Βραβεία Kαλύτερης Mεγάλου Mήκους Tαινίας, Καλύτερης Φωτογραφίας και Καλλιτεχνικής Συνεισφοράς στο Διαγωνιστικό Ισραηλινών Ταινιών (Yoav Rotman), Haifa IFF 2010
– Βραβείο Β’ Ανδρικού Ρόλου (Michael Moshonov), Israeli Academy Awards


Osmdesát dopisů / Ογδόντα γράμματα / Eighty Letters
Τσεχία 2011, 35mm Έγχρωμο, 75’
Σκηνοθεσία: Vaclav Kadrnka / Βάτσλαβ Κάντρινκα Σενάριο: Jiři Soukup, Vaclav Kadrnka Ηθοποιοί: Zuzana Lapčikovα (μητέρα), Martin Pavluš (γιος), Gerald Turner (ο Άγγλος), Andrea Miltner (η Αγγλίδα), Martin Vrtaček (ο γιατρός), Radoslav Šopνk (αξιωματικός), František Březνk (άντρας στην αίθουσα αναμονής)

Φανερά –και εύστοχα– επηρεασμένη από την αισθητική και φιλοσοφική προσέγγιση του Ρουμάνικου Νέου Κύματος, η ταινία ακολουθεί τον έφηβο Βάτσεκ και τη μητέρα του στο γραφειοκρατικό ταξίδι μιας ημέρας. Βρισκόμαστε στο 1987 στην κομμουνιστική Τσεχοσλοβακία και μάνα και γιος προσπαθούν να προμηθευτούν τις απαραίτητες άδειες για να μετακομίσουν στη Μεγάλη Βρετανία, όπου ζει ο πατέρας του Βάτσεκ. Η μέρα περνά μπαινοβγαίνοντας σε γραφεία, τρέχοντας για δουλειές, σφραγίζοντας έγγραφα. Συχνά, ο Βάτσεκ, μέσα από τα μάτια του οποίου παρακολουθούμε, περιμένει, μη κάνοντας τίποτα εκτός από το να παρατηρεί μικρολεπτομέρειες της καθημερινότητας. Η ατέρμονη μονοτονία των διαδικασιών αυτών διακόπτεται μόνο από τα γράμματα που γράφει η μητέρα του στον πατέρα του. Οι λέξεις της, γεμάτες αγάπη, οικειότητα και νοσταλγία, προικίζουν μια ταινία αμείλικτα ειλικρινή και ρεαλιστική μ’ έναν τρυφερό πυρήνα.

«Η σιωπηλή επαναληπτική δομή της ταινίας καταφέρνει να μεταφέρει την αίσθηση του παγωμένου χρόνου και του ότι οι χαρακτήρες βρίσκονται στο έλεος μιας άγνωστης μοίρας».
The Hollywood Reporter

Φιλμογραφία
2002 Lide z autobusů/Passengers (μμ)
2009 Druhy život dřeva/Elegy of Wood (μμ)
2011 Osmdesat dopisů/Eighty Letters

Βραβεία:
– Βραβείο Καλύτερης Μεγάλου Μήκους Ταινίας, Festival of Czech Films

Παράδεισος / Paradise
Ελλάδα 2011, 35mm Έγχρωμο, 105’
Σκηνοθεσία-Σενάριο: Παναγιώτης Φαφούτης Ηθοποιοί: Νατάσα Ζάγκα (Μαριάννα), Μιχάλης Φωτόπουλος (Μιχάλης), Όλια Λαζαρίδου (Βίκυ), Ερρίκος Λίτσης (Ηλίας), Χρήστος Λούλης (Σωκράτης), Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης (Νίκος), Μαρία Σκουλά (Ευγενία), Aντρέας Κωνσταντίνου (Αντώνης), Λίλα Μπακλέση (Παναγιώτα), Βαγγέλης Αλεξανδρής (Φάντασμας), Θανάσης Βλαβιανός (Πατής), Λίζα Νεοχωρίτη (Κρυσταλλίνα)

Ένα Σαββατοκύριακο, μέσα στο χάος και στα χρώματα του καρναβαλιού, στα εκτυφλωτικά φώτα και στα φανταχτερά άρματα, τέσσερα ζευγάρια προσπαθούν να βρουν τον παράδεισό τους. Η Μαρίνα γυρίζει στην Πάτρα αποφασισμένη να ζήσει με το Μιχάλη, ο Νίκος προσπαθεί να εκδηλώσει το πάθος του για τον Σωκράτη ενώ τρέμει την απόρριψη, η Ευγενία αντιμετωπίζει την κριτική της κόρης της για την καινούργια της ζωή μετά το χωρισμό και ο Ηλίας επιχειρεί την τελευταία προσπάθεια επανασύνδεσης με την πρώην γυναίκα του. Ο έρωτας και τα ερωτηματικά για τη συντροφικότητα αποτελούν τη βάση πάνω στην οποία ο σκηνοθέτης οργανώνει ένα πάρτυ. Η μουσική κυριαρχεί και καθοδηγεί τα συναισθήματα. Οι πρωταγωνιστές, φορώντας τις αποκριάτικες μάσκες, απελευθερώνονται και φτάνουν στα όριά τους. Πίσω από αυτές μπορούν επιτέλους να είναι αληθινοί.

Φιλμογραφία
1999 Η ζωή είναι βραχεία/Life Is Short (μμ)
2001 Ο Γκόγκος/The Hawker (μμ)
2002 Μετά τις έντεκα/After 11 p.m. (μμ)
2003 Red sky (μμ)
2005 Τα σαλιγκάρια της Λουλούς/Loulou’s Snails (μμ)
2009 Η κληρονόμος/The Heiress
2011 Παράδεισος/Paradise


Porfirio / Πορφίριο

Κολομβία-Ισπανία-Ουρουγουάη-Αργεντινή-Γαλλία, 2011, 35mm Έγχρωμο, 106’
Σκηνοθεσία-Σενάριο: Alejandro Landes / Αλεχάντρο Λάντες Ηθοποιοί: Porfirio Ramirez Aldana (Porfirio), Jarlinsson Ramirez Reinoso (Lissin), Yor Jasbleidy Santos Torres (Jasbleidy)

Ένα συναρπαστικό και ευαίσθητο υβρίδιο ντοκιμαντέρ και μυθοπλασίας, το Πορφίριο παίρνει τον τίτλο του από τον πρωταγωνιστή του, τον Πορφίριο Ραμίρες, έναν άνθρωπο με μια απίστευτη ιστορία ο οποίος και «υποδύεται» τον εαυτό του στην ταινία. Το 1991, η αδέσποτη σφαίρα ενός αστυνομικού πέτυχε τον Ραμίρες στη σπονδυλική στήλη, με αποτέλεσμα να μείνει παράλυτος από τη μέση και κάτω. Περιμένοντας –για περισσότερο από δέκα χρόνια– μια χρηματική αποζημίωση που δεν υλοποιήθηκε ποτέ, το 2005 προσπάθησε ανεπιτυχώς να κάνει αεροπειρατεία βάζοντας χειροβομβίδες μέσα στις πάνες του. Η ταινία εστιάζει στην περιορισμένη καθημερινότητα του Πορφίριο• χωρίς φανφάρες, μας δίνεται η δυνατότητα να παρακολουθήσουμε όλες τις δυσκολίες που αυτή περιλαμβάνει. Κάτω από την –όχι πάντα πρόθυμη– φροντίδα του γιου και της συντρόφου του, ο Πορφίριο αντιμετωπίζει κάθε μικρή ντροπή που προκαλείται από την κατάστασή του με αξιοπρέπεια και χιούμορ. Παρακολουθώντας από κοντά αυτή τη μικρή, χωρίς εκπλήξεις ζωή, ο Λάντες δημιουργεί ένα πορτρέτο συγκινητικής ανθρωπιάς.

«Μια επισταμένη μελέτη της παράλυσης, σωματικής και μη, που θολώνει κομψά τις διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στην πραγματικότητα που απεικονίζουν οι ταινίες τεκμηρίωσης και τη μυθοπλασία, διακρίνεται από μια άριστη αίσθηση σύνθεσης που αναδεικνύει τον Αλεχάντρο Λάντες σε ταλέντο που είναι βέβαιο ότι θα μας απασχολήσει και στο μέλλον».
Variety

Φιλμογραφία
2007 Cocalero (ντοκ)
2011 Porfirio


Portret v sumer kakh / Πορτρέτο στο λυκόφως / Twilight Portrait
Ρωσία, 2011, HDCam Έγχρωμο, 105’
Σκηνοθεσία: Angelina Nikonova / Αγγελίνα Νικόνοβα Σενάριο: Olga Dihovichnaya, Angelina Nikonova Ηθοποιοί: Olga Dihovichnaya (Marina), Sergei Borisov (Andrey), Roman Merinov (Ilusha), Sergey Golyudov (Valera), Anna Ageeva (Tania)

Η μέρα που μόλις ξεκινά για την ανυποψίαστη Μαρίνα θα εξελιχθεί κλιμακωτά σε εφιάλτη. Όταν την αφήνει ο εραστής της σε μια επικίνδυνη, απομακρυσμένη συνοικία της Μόσχας, εκείνη ξεκινά να γυρίσει σπίτι με τα πόδια. Αρχικά, σπάει το ένα της τακούνι. Ύστερα, καθώς κάθεται σ’ ένα καφέ να ξεκουραστεί, αντιμετωπίζει μια ακατανόητα εχθρική συμπεριφορά από την ξινή σερβιτόρα του μαγαζιού. Στην προσπάθειά της να κάνει οτοστόπ, της κλέβουν την τσάντα. Και λίγο μετά, τη βιάζουν τρεις αστυνομικοί. Η κομψή, εύπορη Μαρίνα δεν αφήνει την εικόνα της να τσαλακωθεί κι επιστρέφει σαν να μην έχει συμβεί τίποτα στον άντρα και στη ζωή της. Μέσα από την ιστορία της Μαρίνας, η Αγγελίνα Νικόνοβα ασκεί μια σφοδρή κριτική στη ρωσική κοινωνία, την υποκρισία των πολιτών και την αγκύλωση του δημόσιου συστήματος, εμμένοντας ιδιαιτέρως στη διαφθορά της αστυνομίας. Πλάθει μια ατμόσφαιρα με απόηχους από θρίλερ την οποία ενισχύει με μια αφήγηση που διαρκώς ανατρέπει τις προσδοκίες μας. Το Πορτρέτο στο λυκόφως είναι μια σοκαριστική ταινία, όχι επειδή έχει πρόθεση να προκαλέσει, αλλά επειδή τολμά να ανασκαλέψει σε βάθος την ανθρώπινη φύση.

«Μία εξόχως εντυπωσιακή ταινία αποτελεί το ντεμπούτο της γεννημένης στη Ρωσία σκηνοθέτιδας Αγγελίνα Νικόνοβα. Χαμηλού κόστους παραγωγή, η ταινία είναι γυρισμένη ψηφιακά και αφηγείται την ιστορία μιας πλούσιας γυναίκας, που περιπλανιέται στη λάθος μεριά της περιφερειακής οδού της Μόσχας μετά τον ομαδικό βιασμό της. Το ύφος της ταινίας είναι περισσότερο ευρωπαϊκό παρά ρωσικό και όλα δείχνουν ότι θα συναντήσει θερμή υποδοχή στα διεθνή φεστιβάλ».
Variety

Φιλμογραφία
2005 Flyover Country (ντοκ)
2011 Twilight Portrait

Terre outragée / Η χώρα της λήθης / The Land of Oblivion
Γαλλία-Γερμανία-Πολωνία-Ουκρανία, 2011, HDCam Έγχρωμο, 115’
Σκηνοθεσία-Σενάριο: Michale Boganim / Μιχάλε Μπογκάνιμ Ηθοποιοί: Olga Kurylenko (Anya), Illya Iosivof (Valery), Andrzej Chyra (Alexei), Sergey Strelnikov (Dimitri), Vyacheslav Slanko (Nikolai), Nicolas Wanczycki (Patrick), Nikita Emshanov (Piotr)

«Αγαπητέ ξένε, χρησιμοποίησε ό,τι θες, αλλά, σε παρακαλούμε, μην καταστρέψεις το σπίτι μας. Θα επιστρέψουμε». Ξεκινώντας με το γάμο της Άνια στις 26 Απριλίου 1986, τη μέρα που έλαβε χώρα η πυρηνική καταστροφή στο Τσερνόμπιλ, η Χώρα της λήθης τη συναντά δέκα χρόνια αργότερα, μαζί με άλλους πρώην κατοίκους της πόλης Πρίπιατ, η οποία εκκενώθηκε μετά το ατύχημα. Η Άνια, χήρα τώρα πια, δουλεύει ως ξεναγός για τουρίστες που επισκέπτονται τη «Ζώνη» περιμετρικά του εργοστασίου, και πηγαινοέρχεται μεταξύ δύο εραστών που ενσαρκώνουν τις συγκρουόμενες επιθυμίες της: ο ένας της προτείνει να τον ακολουθήσει στο Παρίσι κι ο άλλος την προτρέπει να επιστρέψουν και να στήσουν πάλι τη ζωή τους στο Πρίπιατ. Ένας έφηβος αναζητά ακόμα τον πατέρα του, έναν φυσικό, ο οποίος είχε μείνει πίσω στο εργοστάσιο, ενώ ένας ηλικιωμένος αρνείται να εγκαταλείψει τη γενέτειρά του και προσφέρει μήλα στους επισκέπτες που του φέρνει η Άνια. Η σπαραχτική φύση δεσπόζει στο φόντο του ανθρωποκεντρικού δράματος της Μιχάλε Μπογκάνιμ, το οποίο αναδεικνύει τις τραγικές ειρωνείες της ζωής, χωρίς να αμελεί τις αφοπλιστικά συγκινητικές, ανθρώπινες στιγμές της.

«Ο σχεδιασμός της παραγωγής εντυπωσιάζει βαθιά στην αναπαράσταση της περιοχής πριν από το ατύχημα ενώ η φωτογραφία του Γιώργου Αρβανίτη (επί μακρόν συνεργάτη του Θόδωρου Αγγελόπουλου) που γύρισε όλες τις σκηνές που εκτυλίσσονται καλοκαίρι και της Antoine Héberlé που κινηματογράφησε τις χειμερινές σκηνές προσθέτει στην ποιότητα ενός συνολικά εξαιρετικού αποτελέσματος»

Φιλμογραφία
2002 Dim Memories (μμ)
2005 Odessa… Odessa (ντοκ)
2011 The Land of Oblivion

Without  / Χωρίς
ΗΠΑ, 2011, HDCam Έγχρωμο, 88’
Σκηνοθεσία-Σενάριο: Mark Jackson / Μάρκ Τζάκσον Ηθοποιοί: Joslyn Jensen (Joslyn), Ron Carrier (Frank), Darren Lenz, Bob Sentinella, Piper Weiss, Jodi Long, Brooke Bundy, Kristine Haruna Lee

Ένα εντυπωσιακό και γεμάτο αυτοπεποίθηση ντεμπούτο, το Χωρίς ακολουθεί τη 19χρονη Τζόσλιν καθώς μετακομίζει σ’ ένα απομακρυσμένο νησί της πολιτείας της Ουάσινγκτον για να αναλάβει τη φροντίδα ενός ηλικιωμένου άντρα σε αναπηρική καρέκλα, ο οποίος δεν μιλά, ούτε μπορεί να επικοινωνήσει με άλλο τρόπο. Αναγκασμένη να ζήσει χωρίς σύγχρονες παροχές, όπως πρόσβαση στο Διαδίκτυο και σήμα στο κινητό της, η Τζόσλιν απορροφάται από τη μονότονη ρουτίνα της περίθαλψης του άντρα και σταδιακά καταρρέει υπό την πίεση του επώδυνου παρελθόντος της και της μοναξιάς της καθημερινότητας. Η ελλειπτική αφήγηση αποκαλύπτει κάποια ελάχιστα στοιχεία για την Τζόσλιν προς το τέλος της ταινίας, αλλά το Χωρίς βασίζεται περισσότερο στη μυστηριώδη του ατμόσφαιρα και στην παρατήρηση του χαρακτήρα της Τζόσλιν, ενώ ενισχύεται από την εξαιρετική και λεπτοδουλεμένη ερμηνεία της πρωταγωνίστριας.

«Το Without είναι ακριβώς το είδος της ταινίας που μας ενθουσιάζει για τον σύγχρονο αμερικάνικο ανεξάρτητο κινηματογράφο… Δείτε αυτή την ταινία προσεκτικά και θα ανταμειφθείτε. Είναι μια απατηλά απλή αφήγηση αλλά στην πραγματικότητα αποτελεί μία σύνθετη μελέτη χαρακτήρων».
indieWIRE
Φιλμογραφία
2011 Without

Βραβεία
– Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής, Sarasota FF
– Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής & Βραβείο Καλύτερης
Αφηγηματικής Ταινίας, Sidewalk Moving Pictures Festival
– Ειδικό Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής, Slamdance FF
– Ειδικό Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής, Florida FF
– Ειδική Μνεία της Κριτικής Επιτροπής, Atlanta FF 

Τελευταία νέα

Ο ΚΑΙΡΟΣ

Thessaloniki
few clouds
7.9 ° C
9 °
6.7 °
57 %
3.6kmh
20 %
Τρ
12 °
Τε
15 °
Πε
15 °
Πα
16 °
Σα
15 °