15.4 C
Thessaloniki
15.9 C
Athens

73η επέτειος της Ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου – Δήλωση της ΠτΔ

Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου παρέστη την Κυριακή 7 Μαρτίου στη Ρόδο, στον εορτασμό της 73ης Επετείου της Ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα.

Αφού κατέθεσε στεφάνι στο “Βωμό της Πατρίδας” έκανε την ακόλουθη δήλωση:

Είναι μεγάλη ημέρα μνήμης και συγκίνησης η σημερινή. Η 7η Μαρτίου του 1948 αποτελεί ορόσημο στην ιστορία της Δωδεκανήσου και της χώρας. Βρισκόμαστε εδώ για να τιμήσουμε όσους αγωνίστηκαν ηρωικά για την ελευθερία και την επανένωσή της με την Ελλάδα.

Συγκλονιστική είναι η μαρτυρία που καταθέτει ο Μιχαήλ Στασινόπουλος, σύμβουλος τότε του πρώτου Διοικητή της Δωδεκανήσου, από την τελετή παράδοσης της Στρατιωτικής Βρετανικής Διοίκησης της Δωδεκανήσου στη χώρα μας, στις 31 Μαρτίου 1947.

Όταν άρχισε ν’ ανεβαίνει η ελληνική σημαία στο κοντάρι, όλοι οι Δωδεκανήσιοι γονάτισαν στο χώμα για να τη χαιρετίσουν. Όταν τελείωσε η τελετή, ο κόσμος δεν διαλύθηκε αλλά σαν ένας άνθρωπος το πλήθος βάδιζε προς το νεκροταφείο. Πήγαιναν να πουν στους νεκρούς ότι ελευθερώθηκε η Δωδεκάνησος.

Τα λόγια αυτά και το παράδειγμα των νησιωτών μας, η προσήλωση και η αγάπη τους για την πατρίδα, είναι πηγή έμπνευσης για όλους τους Έλληνες.

Aναλυτικά η δήλωση της ΠτΔ:

«Όταν άρχισε να ανεβαίνει η ελληνική σημαία στο κοντάρι, διά μιας όλοι οι παρευρισκόμενοι, οι Δωδεκανήσιοι, γονάτισαν στο χώμα. Γονάτισαν να χαιρετίσουν τη σημαία… Σαν να ήταν ένας άνθρωπος, γονάτισαν όλοι. Και όταν ετελείωσε η τελετή αυτή της παραδόσεως, ξαφνικά αντελήφθην ότι ο κόσμος που παρευρίσκετο εκεί δεν διελύετο, να πάει στις δουλειές του. Αλλά συσσωματωμένος ως ένας άνθρωπος, ως μία μάζα, εβάδιζε προς μία ορισμένη κατεύθυνση. Λέω, πού πάνε αυτοί; Όλος αυτός ο κόσμος, πλήθος! Πηγαίνανε “γραμμή” σε μία κατεύθυνση. Πού πάνε, λέω, αυτοί; Αυτοί, λέει, πάνε στο νεκροταφείο. Πάνε να πούνε στους νεκρούς ότι ελευθερώθηκε η Δωδεκάνησος!»
Με τα συγκλονιστικά αυτά λόγια ο Μιχαήλ Στασινόπουλος, σύμβουλος τότε του πρώτου Διοικητή της Δωδεκανήσου, περιγράφει την τελετή παράδοσης της Στρατιωτικής Βρετανικής Διοίκησης της Δωδεκανήσου στη χώρα μας, στις 31 Μαρτίου 1947. Στις 7 Μαρτίου του επόμενου έτους η Ελλάδα ενσωματώνει και επισήμως τα Δωδεκάνησα, επουλώνοντας μια τελευταία αλλά εξίσου οδυνηρή πληγή στον δρόμο για τη σύσταση του ελληνικού κράτους.
Λίγα χρόνια αργότερα ανακηρύσσεται πρωτεύουσα του Νομού η Ρόδος, το νησί των Ιπποτών και των πολλών ονομάτων, της πλούσιας ιστορίας, των τεχνών και των γραμμάτων, εμπορικό σταυροδρόμι που ένωνε και ενώνει την Ανατολή με τη Δύση, αποτελώντας γέφυρα πολιτισμών και κόμβο συνάντησης τριών ηπείρων.
Από την αρχαία ελληνική περίοδο, η Ρόδος αρχίζει να δραστηριοποιείται έντονα σε νευραλγικούς τομείς της οικονομίας, αναπτύσσοντας τη γεωργοκτηνοτροφία, τη βιοτεχνία, τη ναυτιλία, το διαμετακομιστικό εμπόριο. Εργάτες, ναυτικοί, φιλόσοφοι, τεχνίτες εισρέουν στο νησί από άλλα μέρη, ενώ ο «Ροδιακός Νόμος» θεωρείται το αρχαιότερο ναυτικό δίκαιο και εφαρμόσθηκε ευρέως στις διά θαλάσσης συναλλαγές των μεσογειακών λαών.
Η οικονομική αυτή άνθηση αναβιώνει κατά την ιπποτική περίοδο. Η δυτική επιρροή άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά της στην ιδιοσυγκρασία του νησιού, στα κάστρα και στα υπόλοιπα ιπποτικά αρχιτεκτονικά μνημεία και κτίρια. Στην αυλή του Μεγάλου Μαγίστρου Έλληνες και Δυτικοευρωπαίοι εμπλουτίζουν και διαδίδουν μοναδικούς πνευματικούς θησαυρούς. Ο Χουάν Φερνάντεθ ντε Ερέδια μεταφράζει Θουκυδίδη και Πλούταρχο στα λατινικά, ο Αγαπητός Κασσιανός μεταλαμπαδεύει την πανάρχαια τέχνη της ιερακοτροφίας. Φορητές και μη εικόνες κοσμούν με το απαράμιλλο κάλλος τους εκκλησίες και σπίτια, ενώ για μεγάλο διάστημα η Ρόδος αποτελεί μέρος ειρηνικής συνύπαρξης Ορθοδόξων, Καθολικών, Μουσουλμάνων, καθώς και Εβραίων και Αρμενίων.
Η επέτειος της ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου μας ξυπνάει θρύλους και παραδόσεις, μύθους και ιστορίες γεμάτες χρώματα, ηρωισμούς και συγκίνηση. Στο πέρασμα των αιώνων, ο δωδεκανήσιος ελληνισμός παρέμεινε ζωντανός. Άντεξε και ήκμασε χωρίς να χάσει στιγμή το βαθύτερο είναι του παρά τις κακουχίες, τις σκληρές στιγμές, τα βάσανα και τις στερήσεις.
Οι σημερινοί Ρόδιοι, αντάξιοι συνεχιστές της δημιουργικής παράδοσης των προγόνων τους, έχουν κατορθώσει, αξιοποιώντας τις τόσες ομορφιές του νησιού, να αναδείξουν τη Ρόδο σε έναν από τους πιο δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς σε παγκόσμιο επίπεδο. Το ξέσπασμα της πανδημίας μπορεί να ανέκοψε βίαια την οικονομική δραστηριότητα στον τομέα του τουρισμού, με την πρόοδο όμως στην πορεία των εμβολιασμών και την αρωγή της Πολιτείας η ανάκαμψη θα έρθει σύντομα και λυτρωτικά.
Τη στήριξη αυτή θέλω να υπογραμμίσω με τη σημερινή μου παρουσία, στέλνοντας ταυτόχρονα ένα μήνυμα αισιοδοξίας σε όλους τους Δωδεκανήσιους αυτή την ξεχωριστή και βαθιά χαραγμένη στην εθνική μας συνείδηση ημέρα.

Στην εκδήλωση παρόντες ήταν ο υφυπουργός ‘Αμυνας, Αλκιβιάδης Στεφανής, οι βουλευτές Δωδεκανήσου, Βασίλης Υψηλάντης και Νεκτάριος Σαντορινιός, ο περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου, Γιώργος Χατζημάρκος και ο δήμαρχος Ρόδου, Αντώνης Καμπουράκης.

Η πορεία προς την Ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου ήταν η εξής:

5 Μαΐου 1912: Η παράδοση των Τούρκων στην Ψίνθο. Οι Ιταλοί, με επικεφαλής τον αντιστράτηγο Giovanni Ameglio, καταλαμβάνουν την πόλη της Ρόδου, λίγες ημέρες μετά, ολόκληρο το νησί της Ρόδου και μέχρι τις 20 Μαΐου και τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα, εκτός του ακριτικού Καστελλόριζου. Αρχίζει έτσι η πρώτη περίοδος της Ιταλοκρατίας, η περίοδος της πολεμικής κατοχής των νησιών.

4 Ιουνίου 1912: Οι αντιπρόσωποι των νησιών, οργανώνουν το πανδωδεκανησιακό Συνέδριο της Πάτμου, και κηρύσσουν τα νησιά αυτόνομη «Πολιτεία του Αιγαίου». Το ψήφισμα του Συνεδρίου και οι διαμαρτυρίες για τη μη τήρηση των υπεσχημένων από τους Ιταλούς, έφτασαν στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, πήραν πλατειά δημοσιότητα και αφύπνισαν συνειδήσεις. Το «Δωδεκανησιακό» είχε ήδη γίνει διεθνές ζήτημα.

Οκτώβρης 1912 – Μάιος 1913: Ξεσπά ο Α’ Βαλκανοτουρκικός πόλεμος. Πανικόβλητη η Τουρκία από την επίθεση εναντίον της των συνασπισμένων βαλκανικών κρατών, σπεύδει σε διαπραγματεύσεις για τη σύναψη ειρήνης με την Ιταλία. Ο μεγάλος Ρόδιος ευεργέτης και αγωνιστής Ιωάννης Καζούλλης, προσφέρει μεγάλα ποσά σε χρυσές λίρες για τον εξοπλισμό της ελληνικής αεροπορίας και του ελληνικού στρατού.

Μάιος-Οκτώβρης 1913: Αρχίζει ο Β! Βαλκανικός πόλεμος. Η Ελλάδα, μετά τη νικηφόρα έκβαση των βαλκανικών πολέμων, διπλασιάζεται σε έκταση και σε πληθυσμό. Στην Ελλάδα ενσωματώνονται και όλα τα νησιά του Αιγαίου, εκτός από τα Δωδεκάνησα, που εξακολουθεί να τα κατέχει «προσωρινά», η Ιταλία. Κι έτσι, από μια τραγική συγκυρία, για λίγους μήνες ιταλικής κατοχής, τα Δωδεκάνησα χάνουν τη μεγάλη ευκαιρία να απελευθερωθούν οριστικά!

Ιούλιος 1914: Αρχίζει ο Α! Παγκόσμιος Πόλεμος, μεταξύ των δυνάμεων της Αντάντ (Αγγλία, Ρωσία, Γαλλία) και των Κεντρικών Δυνάμεων (Γερμανία, Αυστροουγγαρία). Η Ελλάδα σπαράσσεται από τον Εθνικό Διχασμό, αλλά τελικά τάσσεται στο πλευρό των δυνάμεων της Αντάντ. Η Τουρκία είναι στο αντίπαλο στρατόπεδο.

Αύγουστος 1922: Ολοκληρώνεται η Μικρασιατική Καταστροφή με την πυρπόληση και τη σφαγή της Σμύρνης. Η μικρασιατική καταστροφή, που προκάλεσε το ξεριζωμό του μικρασιατικού ελληνισμού, ήταν μοιραία και για τα Δωδεκάνησα.

8 Σεπτεμβρίου 1922: Η Ιταλία, επωφελούμενη από την αρνητική εξέλιξη των γεγονότων για την Ελλάδα κηρύσσει δια του υπουργού των Εξωτερικών της, Carlo Sforza, έκπτωτες τις ειδικές συμφωνίες με την Ελλάδα για τα Δωδεκάνησα.

24 Ιουλίου 1923: Η Ελλάδα, «αιμόφυρτη» κι «εξουθενωμένη», υπογράφει τη συνθήκη της Λοζάννης. Η Ιταλία, αφού έχει αθετήσει δυο φορές την υπογραφή της, αποκτά αυτή τη φορά διεθνές νομικό έρεισμα για την παρουσία της στα Δωδεκάνησα.

6 Αυγούστου 1923: Η Ιταλία, προσαρτά, επίσημα πλέον, τα Δωδεκάνησα. Αρχίζει η δεύτερη περίοδος της Ιταλοκρατίας στα Δωδεκάνησα, με κυβερνήτη, τον Ιταλό γερουσιαστή και πληρεξούσιο υπουργό, Mario Lago.

3 Σεπτεμβρίου 1939: Μετά και τη γερμανική εισβολή στην Πολωνία, η Αγγλία και η Γαλλία κηρύσσουν τον πόλεμο στη Γερμανία. Ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος έχει ήδη αρχίσει.

28 Οκτωβρίου 1940: Η Ιταλία κηρύσσει τον πόλεμο στην Ελλάδα που απαντά με το υπερήφανο «ΟΧΙ». Οι Έλληνες γράφουν σελίδες δόξας στο αλβανικό μέτωπο. Δωδεκανήσιος είναι και ο πρώτος νεκρός αξιωματικός του πολέμου, ο υπολοχαγός Αλέξανδρος Διάκος από τη Χάλκη, που έπεσε ηρωικά στα υψώματα της Τσούκας την 1η Νοεμβρίου 1940. Την ίδια ημέρα, οι Ιταλοί συγκεντρώνουν σε στρατόπεδο (Concentramento), στην τάφρο του φρουρίου όλους τους άρρενες Δωδεκανήσιους Έλληνες υπηκόους.

9 Νοεμβρίου 1940: Ιδρύεται από Δωδεκανήσιους, που ζουν στην Ελλάδα, καθώς και απ’ όσους κατορθώνουν να αποδράσουν από τα νησιά, το Σύνταγμα Εθελοντών Δωδεκανησίων, με πρωτεργάτη τον Ιωάννη Καζούλλη και πρώτο προσωρινό διοικητή τον ταγματάρχη Μάρκο Κλαδάκη, από τη Σύμη.

24 Απριλίου 1941: Η Ελλάδα, ύστερα από ηρωική αντίσταση, αναγκάζεται να συνθηκολογήσει και να υποκύψει στους Γερμανούς.

8 Σεπτεμβρίου 1943: Η πτώση του Mussolini στις 25 Ιουλίου 1943 κι η συνθηκολόγηση του νέου πρωθυπουργού Pietro Badoglio στις 8 Σεπτεμβρίου 1943, γνωστή και ως Armistizio, σηματοδοτεί δραματικές εξελίξεις στα Δωδεκάνησα. Τη διοίκηση της Δωδεκανήσου αναλαμβάνει ο Γερμανός στρατηγός Ulrich Kleeman. Αρχίζει η περίοδος της Γερμανοκρατίας στα Δωδεκάνησα.

8 Μαΐου 1945: Ο νέος αρχηγός των γερμανικών Δυνάμεων κατοχής στρατηγός Wagener υπογράφει στη Σύμη το πρωτόκολλο της χωρίς όρους παράδοσης της Δωδεκανήσου στους Βρετανούς συμμάχους και στο διοικητή του Ιερού Λόχου, συνταγματάρχη Χριστόδουλο Τσιγάντε.

9 Μαΐου 1945: Αγγλικές δυνάμεις με τμήματα ινδικών ταγμάτων και άνδρες του Ιερού Λόχου αποβιβάζονται στη Ρόδο. Ο λαός της πόλης και των χωριών, κρατώντας ελληνικές σημαίες, τους επιφυλάσσει αποθεωτική υποδοχή. Γίνεται αμέσως η εγκατάσταση των νέων αρχών. Αρχίζει η περίοδος της Αγγλοκρατίας στα Δωδεκάνησα.

15 Μαΐου 1945: Φτάνει στη Ρόδο το θρυλικό καταδρομικό «Αβέρωφ» και μαζί του ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Δαμασκηνός, με την ιδιότητα του Αντιβασιλέως, πρώτος Έλληνας αρχηγός που επισκέπτεται τα ελεύθερα πια Δωδεκάνησα.

27 Ιουνίου 1946: Στο Παρίσι και στο Συμβούλιο των Υπουργών των Εξωτερικών των τεσσάρων Δυνάμεων, αποφασίζεται να περιέλθουν τα Δωδεκάνησα στην Ελλάδα. Πρόκειται για απόφαση-σταθμό στην πορεία του δωδεκανησιακού λαού προς την ένωσή του με τη μητέρα Ελλάδα.

10 Φεβρουαρίου 1947: Υπογράφεται στο Παρίσι συνθήκη ειρήνης μεταξύ των συμμάχων και των συνασπισμένων Δυνάμεων (και Ελλάδας) και της Ιταλίας, σύμφωνα με την οποία η Ιταλία εκχωρεί στην Ελλάδα με πλήρη κυριαρχία τα νησιά της Δωδεκανήσου και τις παρακείμενες νησίδες.

7 Μαρτίου 1948: Ο βασιλιάς Παύλος και η βασίλισσα Φρειδερίκη, φτάνουν στη Ρόδο συνοδευόμενοι από τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Κωνσταντίνο Τσαλδάρη, υπουργούς, στρατιωτικούς και άλλους επισήμους. Επικεφαλής της Κεντρικής Δωδεκανησιακής Επιτροπής, οι πρωτεργάτες του δωδεκανησιακού αγώνα, ο ιατρός από την Κάλυμνο Σκεύος Ζερβός και ο πανεπιστημιακός καθηγητής Μιχαήλ Βολονάκης από τη Σύμη. Μετά την ανάκρουση του εθνικού ύμνου, ο υπουργός Εσωτερικών Πέτρος Μαυρομιχάλης διαβάζει από τον εξώστη του διοικητηρίου το βασιλικό διάταγμα της προσάρτησης της Δωδεκανήσου στο ελληνικό κράτος.

Ακολουθείστε το Cityportal.gr στο Google News να μαθαίνετε πρώτοι όλα τα τελευταία νέα

Διαβάστε όλα τα Τελευταία Νέα (Ελλάδα, Διεθνή) στο Cityportal.gr

Cityportal.gr Live ενημέρωση: O κορωνοϊός λεπτό προς λεπτό στην Ελλάδα και  παγκοσμίως

Τελευταία νέα

Ο ΚΑΙΡΟΣ

Thessaloniki
clear sky
15.4 ° C
16 °
15 °
48 %
6.2kmh
0 %
Πε
15 °
Πα
14 °
Σα
15 °
Κυ
18 °
Δε
17 °