Εμφύλιος Πόλεμος (2024) | Κριτική

Εμφύλιος Πόλεμος (Civil War). Περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας, αμερικανικής και βρετανικής παραγωγής του 2024, σε σκηνοθεσία Άλεξ Γκάρλαντ, με τους Κίρστεν Ντανστ, Βάγκνερ Μόρα, Κέιλι Σπέινι, Στίβεν ΜακΚίνλεϊ Χέντερσον, Νικ Όφερμαν κ.ά.

Δεν είναι η πρώτη ταινία, μάλλον ούτε και η τελευταία, όπου αναδεικνύεται η βαθιά κοινωνική και οικονομική κρίση στις ΗΠΑ, αλλά είναι η πρώτη αναφορά για έναν επερχόμενο εμφύλιο. Και μάλιστα από μία ανεξάρτητη αμερικάνικη εταιρεία παραγωγής, την Α24, γνωστή για την προβοκατόρικη διάθεσή της.

Αναθέτοντας στον οξυδερκή σκηνοθέτη -αλλά που αφήνει τα πράγματα να φτάνουν στα άκρα- Άλεξ Γκάρλαντ («Από Μηχανής»), η Α24 προχωρά ακόμη ένα βήμα, καθώς παρότι η ταινία προτάσσει το μήνυμα της ενότητας και της αφύπνισης για να αποφευχθεί ένας εμφύλιος πόλεμος στο αμερικάνικο έδαφος, είναι φανερό ότι απευθύνεται κατευθείαν στο βαθιά διχασμένο κοινό της Αμερικής.

Με επικεφαλής την έμπειρη φωτορεπόρτερ Λι, μία ομάδα δημοσιογράφων, ακολουθούν μία αγωνιώδη διαδρομή στις ΗΠΑ ενός κοντινού μέλλοντος, όπου διεξάγεται ένας εμφύλιος πόλεμος. Η Καλιφόρνια έχει συμμαχήσει με το Τέξας (για να αποφευχθούν συνειρμοί καθώς το Τέξας είναι με τους Ρεπουμπλικάνους του Τραμπ και η Καλιφόρνια παραδοσιακά με τους Δημοκρατικούς) και οι δυνάμεις τους είναι κοντά στον Λευκό Οίκο. Είναι η καλή ομάδα του Τύπου, γιατί υπάρχει και η κακή, αυτή που υποδαυλίζει τη σύγκρουση, κερδίζοντας συνεχώς επιρροή και δολάρια.

Ο Γκάρλαντ, χωρίς να παίρνει θέση, αφήνει μετέωρο για το πώς ξεκίνησαν όλα, ποιο είναι το διακύβευμα και μας ενημερώνει μόνο ότι υπάρχουν οι «Δυτικές Δυνάμεις» που στρέφονται εναντίον ενός διψασμένου για εξουσία Προέδρου. Βεβαίως υπάρχει και η αντιπολεμική αναφορά για τη φρίκη που εμπεριέχεται ειδικά σε έναν εμφύλιο.

Το φιλμ, που ξεκινά αργά και καταλήγει με μία δαιμονιώδη επιδρομή στην Ουάσινγκτον, διαθέτει σασπένς και καλογυρισμένες σκηνές, αλλά και μια επιφανειακή προσέγγιση των όσων συμβαίνουν, λες και το μόνο που ενδιαφέρει τους συντελεστές είναι η απενεχοποιημένη ψυχαγωγία, για ένα κοινό που θα ζητωκραυγάζει με τα κατορθώματα των δύο αντιμαχόμενων πλευρών.

Ακόμη μία προσπάθεια για το δημοφιλές είδος του μετα-αποκαλυπτικού θρίλερ, παρουσιάζοντας μια χώρα που βρίσκεται υπό κατάρρευση και οι Αμερικανοί έχουν στραφεί ο ένας εναντίον του άλλου και οι μόνοι που μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα είναι αυτοί με τα γιλέκα που γράφουν πάνω τους «PRESS». Ο Γκάρλαντ, είναι καλός στη δημιουργία του χάους, που ξεκινά από νωρίς, του πανικόβλητου όχλου, του φανατισμού, με ενδεικτική τη σκηνή στην οποία μια γυναίκα τρέχει κυματίζοντας την αμερικανική σημαία και κουβαλά ένα γεμάτο εκρηκτικά σακίδιο στο στήθος της.

Και αυτό παρότι -και πάλι οι επιφανειακές επεμβάσεις των σεναριογράφων- το στόρι μεταφέρει σχεδόν επιδεικτικά και κάπως ειρωνικά μηνύματα για να φέρει κοντά τους ανθρώπους. Αλλά, αυτό που μετράει είναι το αποτέλεσμα: και αυτό λέει ότι ουδείς μπορεί να αποκλείσει μία τεράστια ταραχή στις ΗΠΑ, κάτι που προβλέπουν ορισμένοι αναλυτές, άλλοι εύχονται και άλλοι θεωρούν ότι η ισχύς του δολαρίου δεν θα το επιτρέψει ποτέ.

Ικανοποιητική η Κίρστεν Ντανστ, στο ρόλο της κουρασμένης φωτορεπόρτερ από τους πολέμους και τις εμφύλιες διαμάχες, ενώ το υπόλοιπο καστ περνά αδιάφορα, όπως συμβαίνει συνήθως στις ταινίες του είδους.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Μία φωτορεπόρτερ και μία μικρή ομάδα δημοσιογράφων ακολουθούν μία γεμάτη αδρεναλίνη διαδρομή στην κατακερματισμένη Αμερική του κοντινού μέλλοντος, η οποία ισορροπεί στο χείλος του γκρεμού.


Cinema | Πηγή: ΑΠΕ ΜΠΕ – Χάρης Αναγνωστάκης

Ακολουθήστε το cityportal.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις Διαβάστε για Συναυλίες, Σινεμά, Θέατρο, βιβλία, τέχνες, εκδρομές στην ατζέντα (ημερολόγιο) αλλά και όλα τα Τελευταία νέα από τη Θεσσαλονίκη, την Ελλάδα και τον Κόσμο, σήμερα, τώρα που συμβαίνουν.

 

Διαβάστε όλα τα τελευταία νέα | Ενημερωθείτε