Σχόλια/Κριτική
Παράδεισος στη Δύση (2009) | Eden à l'Ouest: Παρόλο που το θέμα είναι βαρύ, ο Γαβράς το διαχειρίζεται με ελαφρότητα, ειρωνεία και μια παράξενη τρυφερότητα. Σημαντικό είναι πως η ταινία δεν έχει πολλούς διαλόγους. Αντιθέτως, βασίζεται πολύ στη σιωπή και στις εκφράσεις του ήρωα, κάτι που δίνει μια σχεδόν ποιητική ατμόσφαιρα στο έργο. Ένα ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι το σενάριο το έγραψε ο ίδιος ο Γαβράς, κάτι που δεν συνηθίζει πάντα. Επίσης, πολλοί από τους κομπάρσους είναι πραγματικοί μετανάστες που έδωσαν τη δική τους μαρτυρία για να εμπλουτίσουν την αφήγηση. Η μουσική είναι του Αρμάν Αμαρ και δίνει στην ταινία έναν διακριτικό ρυθμό, ενισχύοντας τις εσωτερικές διαδρομές του ήρωα. Ένα παρασκήνιο που δεν είναι ευρέως γνωστό είναι ότι η ταινία προοριζόταν αρχικά να γυριστεί στην Ελλάδα, αλλά λόγω γραφειοκρατίας μεταφέρθηκε σε άλλες ευρωπαϊκές τοποθεσίες. Οι κριτικές ήταν ανάμεικτες. Πολλοί είδαν την ταινία ως έναν ποιητικό στοχασμό για την Ευρώπη της αδιαφορίας, άλλοι όμως θεώρησαν ότι είναι υπερβολικά ουδέτερη σε σχέση με την πολιτική πραγματικότητα. Ωστόσο, όλοι αναγνώρισαν τη δύναμη της ερμηνείας και τη σκηνοθετική ματιά. Η ταινία αξίζει να τη δουν όσοι αγαπούν τον ανθρωποκεντρικό κινηματογράφο, οι φαν του Γαβρά, αλλά και όσοι αναζητούν έργα που μιλούν για το σήμερα χωρίς να φωνάζουν. Είναι ιδανική για ώριμο κοινό, με εμπειρίες, που μπορεί να διαβάσει πίσω από τις εικόνες και να νιώσει την αλήθεια που δεν λέγεται με λόγια.