Η Hippo Theatre Group είναι μια από τις πιο δυναμικές θεατρικές ομάδες στον χώρο του παιδικού θεάτρου και όχι μόνο. Ξεκίνησε την πορεία της από την βόρεια Ελλάδα και επεκτάθηκε σταδιακά σε όλο τον κόσμο, με περιοδείες στις ΗΠΑ, στον Καναδά, την Αυστραλία και τη βόρεια και κεντρική Ευρώπη.
Δραστηριοποιείται στο χώρο του ενήλικου θεάτρου αλλά και του θεάτρου για παιδιά. Υπήρξε από τις πρώτες ομάδες που ενσωμάτωσαν στις παραστάσεις τους δραστηριότητες Εκπαιδευτικού Δράματος, πράγμα που έδωσε ιδιαίτερο στίγμα στη δουλειά της.
Είναι ένας θεατρικός οργανισμός με ξεχωριστή, προσωπική αισθητική, και με τη δική της μεθοδολογική πρόταση όσον αφορά το στήσιμο των παραστάσεων. Η μέθοδός της ομάδας Hippo, το «kinemo», πέρα από τεχνική υποκριτικής είναι και μια φιλοσοφία γύρω από τη σκηνική παρουσία, τη διαχείριση της ενέργειας του ηθοποιού και την σωματική εκφραστικότητα.
Η προσφορά της ομάδας hippo στη διάδοση του ελληνικού παιδικού θεάτρου στο εξωτερικό έχει χαρακτηριστεί ύψιστης σημασίας.
Σε αυτήν τη συζήτηση, οι Φώτης Δούσος και Αλέξανδρος Ράπτης καλλιτέχνες με όραμα, γνώση και ένα ασυμβίβαστο δημιουργικό πάθος μας μιλούν ανοιχτά για το ταξίδι τους, τις επιρροές τους, τη φύση της «αβαν-γκαρντ» στην εποχή μας και το πώς ένα σχήμα από τη Βόρεια Ελλάδα μπορεί να διαμορφώσει μια καλλιτεχνική ταυτότητα που αγνοεί σύνορα, χωρίς ποτέ να ξεχνά τις ρίζες της.
Συνέντευξη Αλέξανδρος Ράπτης, Φώτης Δούσος | ομάδα HIPPO
Η ομάδα HIPPO, μια ομάδα που κάνει παιδικό θέατρο και ξεκίνησε από Θεσσαλονίκη έχει ταξιδέψει κυριολεκτικά σχεδόν σε όλο τον κόσμο σε δημόσια και ιδιωτικά σχολεία, σε θεατρικούς χώρους, σε φεστιβάλ και σε Πανεπιστήμια: Ελλάδα, Κύπρο, Ευρώπη (Αγγλία, Γερμανία, Ελβετία, Βέλγιο, Ολλανδία), Η.Π.Α., Καναδά και Αυστραλία. Τι είναι αυτό που κουβαλάτε ως ομάδα και κάνει τη δουλειά σας να βρίσκει απήχηση, όπου κι αν παρουσιαστεί; Ποιο είναι το μυστικό πίσω από αυτή τη διεθνή ανταπόκριση;
Φώτης Δούσος: Προσπαθήσαμε να ξεπεράσουμε το εμπόδιο της γλώσσας αλλά και τα ποικίλα εμπόδια που ορθώνει το διαφορετικό πολιτισμικό περιβάλλον υιοθετώντας και επανεφευρίσκοντας ουσιαστικά έναν θεατρικό κώδικα υπερ-τοπικό. Ένα δικό μας στυλ δηλαδή που ενώ δεν καταργεί τον λόγο, δίνει έμφαση στην κίνηση και το σώμα του ηθοποιού. Με όχημα αυτό καταφέραμε να επικοινωνήσουμε το θεατρικό μας μήνυμα ακόμα και σε ακροατήρια εντελώς ξένα. Άλλωστε το μήνυμα της θεατρικής πράξης είναι πάντοτε πολυποίκιλτο και πολυδιάστατο και δεν απευθύνεται μόνο στο μυαλό του θεατή, αλλά και στο σώμα του, την αίσθηση, το συναίσθημα, τη διαίσθηση.
Το kinemo, αυτό το προσωπικό σας στυλ που έχει φτάσει από τις αίθουσες του Yale μέχρι τη Βομβάη – μοιάζει να είναι κάτι παραπάνω από μια τεχνική. Τι ακριβώς είναι; Μια φιλοσοφία σκηνικής έκφρασης, ένας τρόπος να “κινείς” το συναίσθημα; Πώς γεννήθηκε και τι είναι αυτό που το κάνει να ξεχωρίζει από τις καθιερωμένες θεατρικές φόρμες;
Φώτης Δούσος: Είναι μια φόρμα που βασίζεται σε τεχνικές του σωματικού θεάτρου και αντλεί την κινησιολογία της από πολλές και διαφορετικές «σχολές» κίνησης: τον χορό, τις πολεμικές τέχνες, τη γιόγκα, το θέατρο δρόμου. Κεντρική θέση στη φιλοσοφία μας έχει η έννοια του ρυθμού και πώς εκτυλίσσεται αυτός επί σκηνής σε συνάρτηση με το συναίσθημα που εκπέμπεται. Οι παραστάσεις μας είναι όλες χορογραφημένες με μια αυστηρότητα που δεν φαίνεται πάντα δια γυμνού οφθαλμού. Το kinemo γεννήθηκε από την ανάγκη μας να επικοινωνήσουμε με ακροατήρια που δεν καταλάβαιναν καλά (ή και καθόλου) τη γλώσσα μας. Αλλά είδαμε ότι λειτουργεί εξίσου καλά και εντός Ελλάδας
Ακούγοντάς σας να μιλάτε για το kinemo και για την πορεία της HIPPO σε τόσες χώρες, εύλογα γεννιέται η απορία: Ποιοι (ή ποιος) είναι αυτοί τελικά που κινούν τα νήματα αυτής της ομάδας; Πόσο προσωπικό είναι το αποτύπωμα του καθενός σας και πώς μοιράζονται οι ρόλοι πίσω από τη σκηνή;
Αλέξανδρος Ράπτης: Η ομάδα HIPPO αποτελεί ομάδα, αλλά ταυτόχρονα και ένα πεδίο προσωπικής έκφρασης. Ο πυρήνας της αποτελείται από τον Φώτη Δούσο και εμένα, τον Αλέξανδρο Ράπτη, που είμαστε και οι ιδρυτές της. Πλαισιωνόμαστε, όμως, από πολλούς σταθερούς συνεργάτες – συνδημιουργούς, οι οποίοι αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της καλλιτεχνικής μας ταυτότητας.
Κάθε μας παραγωγή στηρίζεται στη συνεργασία και στη βαθιά εμπιστοσύνη ανάμεσα στους συντελεστές της. Συνήθως, ο Φώτης κι εγώ συνυπογράφουμε τη σύλληψη, τη συγγραφή και τη σκηνοθεσία των έργων, αν και συχνά οι ιδέες, τα κείμενα ή οι επιμέρους καλλιτεχνικές παρεμβάσεις προκύπτουν και από άλλους συνεργάτες. Γενικότερα, κάθε μέλος της δημιουργικής ομάδας — από τους ηθοποιούς και τους μουσικούς έως τους σκηνογράφους, τους ενδυματολόγους και τους συνεργάτες στην εκπαίδευση — συμβάλλει ουσιαστικά στη διαμόρφωση του τελικού αποτελέσματος.
Κατά τη διαδικασία της δημιουργίας, επιδιώκουμε να υπάρχει ένας κοινός ρυθμός, μια ζωντανή ανταλλαγή ιδεών και ευρημάτων. Θα έλεγα πως το αποτύπωμα της ομάδας είναι ταυτόχρονα συλλογικό και βαθιά προσωπικό — κάθε έργο φέρει τη δική μας καλλιτεχνική ταυτότητα, αλλά και την ψυχή όλων όσοι συμμετέχουν σε αυτό. Κι αυτό είναι, ίσως, το πιο όμορφο κομμάτι αυτής της διαδρομής: ότι το θέατρο, όπως και η ζωή, γεννιέται μέσα από τη συνάντηση.
Διαβάζοντας το βιογραφικό σας, είναι δύσκολο να αποφασίσει κανείς τι να πρωτοξεχωρίσει, τις σπουδές, τις ταινίες, τη συγγραφή, τη μουσική, τη δράση της HIPPO σε όλο τον κόσμο. Με τόσες ιδιότητες πάνω σας, πώς αυτοπροσδιορίζεστε τελικά; Σκηνοθετείτε, γράφετε, παίζετε μουσική. Υπάρχει κάποιο κοινό νήμα που ενώνει όλες αυτές τις εκφάνσεις ή το κάθε πεδίο είναι μια διαφορετική “φυγή”;
Φώτης Δούσος: Όλα αυτά μαζί. Το θέατρο είναι ούτως ή άλλως μια συνολική τέχνη. Συντίθεται και επωφελείται από τις πολλές και διαφορετικές ιδιότητες των συμμετεχόντων. Άρα υπάρχει όντως ένα κοινό νήμα που συνδέει τις ιδιότητες, τις δυνατότητες αλλά και τις αδυναμίες μας. Και οι αδυναμίες είναι σημαντικές στην τέχνη (ίσως σημαντικότερες), γιατί σε κινητοποιούν, σε κάνουν να μηχανεύεσαι τρόπους να τις ξεπεράσεις. Δεν βλέπουμε το θέατρο και την τέχνη γενικότερα ως «φυγή», αλλά περισσότερο ως προορισμό ή ως μια κατάσταση μέσα στην οποία θέλουμε να βρισκόμαστε συνεχώς και αδιαλείπτως.
Η νέα σας παράσταση “Κόντρα στον Άνεμο: η ιπτάμενη περιπέτεια της Τίρα” μοιάζει με οικολογικό παραμύθι, αλλά πίσω της κρύβει μια πολύ πιο ώριμη αλήθεια για τον κόσμο που φτιάχνουμε. Πώς γεννήθηκε αυτή η ιστορία και τι θέλατε πραγματικά να αφυπνίσετε στα παιδιά μέσα από την Τίρα και το ταξίδι της;
Αλέξανδρος Ράπτης: Η ιστορία της Τίρα γεννήθηκε από μια πραγματική ανησυχία: το πώς οι ανθρώπινες παρεμβάσεις στη φύση – οι φωτιές, η φωτορύπανση, η καταστροφή των οικοτόπων – επηρεάζουν ακόμη και τα πιο ευαίσθητα πλάσματα, όπως τα αποδημητικά πουλιά. Θέλαμε να μιλήσουμε γι’ αυτό όχι μέσα από φόβο ή ενοχή, αλλά μέσα από τη ματιά ενός μικρού πουλιού που ψάχνει τον δρόμο του μέσα σ’ έναν κόσμο που αλλάζει.
Η Τίρα, μέσα από το ταξίδι της, γίνεται σύμβολο ανθεκτικότητας και οικολογικής συνείδησης. Το μικρό ψαρόνι της ιστορίας μας είναι ένα μικρό πλάσμα που κουβαλά πάνω στα φτερά του έναν ολόκληρο κόσμο: την αγωνία, την ελπίδα και την επιθυμία για ζωή. Μέσα από το ταξίδι της, θέλαμε να αφυπνίσουμε στα παιδιά την αγάπη για το φυσικό περιβάλλον, αλλά και την πίστη ότι ακόμη και μέσα στην αβεβαιότητα, η επιμονή και η συλλογικότητα μπορούν να επαναφέρουν την ισορροπία. Για εμάς, το οικολογικό μήνυμα δεν είναι διδακτισμός· είναι ένας ύμνος στη ζωή και στην αόρατη ενέργεια που ενώνει όλα τα πλάσματα της Γης.
Το έργο ακουμπά ζητήματα όπως η φωτορύπανση και η καταστροφή των δασών, θέματα που σπάνια βλέπουμε να συζητιούνται σε παιδικό θέατρο. Πόσο δύσκολο είναι να μιλήσει κανείς σε μικρούς θεατές για τόσο σύνθετα ζητήματα χωρίς να χαθεί η μαγεία της παράστασης;
Φώτης Δούσος: Η παράστασή μας είναι ένα έργο ακτιβιστικής οικολογίας που βάζει το πρόβλημα στο πολιτικό του πλαίσιο. Σε πρώτο επίπεδο όμως έχουμε μια περιπέτεια επιβίωσης, όπου προβάλλονται οι αξίες της φιλίας, της αλληλεγγύης και της αλληλοβοήθειας. Τα παιδιά είναι ικανά να κάνουν σύνθετες σκέψεις. Συνήθως σκέφτονται βαθύτερα από ότι νομίζουμε εμείς οι μεγάλοι. Εμείς, ως ομάδα hippo, γενικά με τις παραστάσεις μας δείχνουμε εμπιστοσύνη σε αυτές τις προηγμένες νοητικές λειτουργίες των παιδιών. Κάνουμε παραστάσεις για «έξυπνα παιδιά». Αλλά υπό το δικό μας πρίσμα όλα τα παιδιά είναι έξυπνα.
Αν μπορούσε η μικρή Τίρα να αφήσει ένα μήνυμα στα παιδιά κι ίσως και στους μεγάλους, ποιο θα ήταν; Τι θα θέλατε να πάρει μαζί του ο θεατής (μικροί και μεγάλοι) φεύγοντας από αυτήν την ιπτάμενη περιπέτεια;
Αλέξανδρος Ράπτης: Αν η μικρή Τίρα μπορούσε να αφήσει ένα μήνυμα, θα έλεγε ίσως κάτι απλό αλλά βαθιά αληθινό: «Κανείς δεν πετάει μόνος του». Γιατί, όπως και τα πουλιά, έτσι κι εμείς οι άνθρωποι χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον για να προσανατολιστούμε, να αντέξουμε τις δυσκολίες και να βρούμε τον δρόμο μας ξανά όταν τον χάνουμε.
Θα θέλαμε ο θεατής – μικρός ή μεγάλος – φεύγοντας από την παράσταση να κρατήσει μέσα του μια αίσθηση ευθύνης αλλά και τρυφερότητας απέναντι στη φύση, στους άλλους και στον ίδιο του τον εαυτό. Να νιώσει ότι κάθε μικρή πράξη φροντίδας έχει σημασία και ότι, όπως η Τίρα, όλοι μπορούμε να συνεχίσουμε να πετάμε, ακόμα κι αν για λίγο χάσουμε τον προσανατολισμό μας.
Τα επόμενα σχέδια σας και που μπορεί κάποιος το επόμενο διάστημα να δει παραστάσεις σας.
Αλέξανδρος Ράπτης: Η παράστασή μας «Κόντρα στον Άνεμο: Η Ιπτάμενη Περιπέτεια της Τίρα» παρουσιάζεται στη Θεσσαλονίκη, στη Μικρή Σκηνή (Επταλόφου 14, Κάτω Τούμπα), κάθε Σάββατο στις 17:00, έως και τις 20 Δεκεμβρίου.
Παράλληλα, με διαφορετική διανομή, το κοινό μπορεί να παρακολουθήσει την παράσταση και στην Αθήνα, στο Θέατρο Σταθμός (Βίκτωρος Ουγκώ 55, Μεταξουργείο), κάθε Κυριακή στις 15:00, έως και τις 14 Δεκεμβρίου.
Η παράσταση παρουσιάζεται επίσης καθημερινά σε σχολεία, ενώ με το νέο έτος ετοιμάζουμε περιοδεία σε ολόκληρη την Ελλάδα.
Τον Ιανουάριο του 2026 θα σκηνοθετήσω τη νέα παραγωγή της ομάδας ΗΙΡΡΟ με τίτλο «Δάκρυ στο Φίδι», βασισμένη σε κείμενα του Δημοσθένη Βουτυρά.
Πρόκειται για μια πολυμεσική παράσταση με χρήση προβολών, μικροφώνων, ζωντανής μουσικής και video art, που απευθύνεται σε ενήλικες, εφήβους και νέους.
Το έργο συνδυάζει στοιχεία επιστημονικής φαντασίας και μεταφυσικές αναζητήσεις, εξερευνώντας την έννοια του περιθωρίου και τη δυναμική της εξουσίας ανάμεσα στους οικονομικά ισχυρούς και αδύναμους, στους κοινωνικά αποδεκτούς και τους απόβλητους της κοινωνίας.
Η παράσταση έχει λάβει οικονομική ενίσχυση και αιγίδα από το Υπουργείο Πολιτισμού και θα παρουσιαστεί στο BIOS στην Αθήνα, με πρεμιέρα στις 22 Ιανουαρίου, έως τα μέσα Φεβρουαρίου.
Παράλληλα, εργαζόμαστε ήδη πάνω στο νέο θεατρικό έργο μας για παιδιά που θα ανεβάσουμε την επόμενη χρονιά, ενώ βρίσκονται στα σκαριά και πολλά ακόμη πρότζεκτ: η ανανεωμένη επανέκδοση της μελέτης μας «Kinemo» για το σωματικό θέατρο, περιοδεία στο εξωτερικό, σεμινάριο υποκριτικής την άνοιξη, — και η λίστα συνεχίζεται…
Διάβασε περισσότερα για την παράσταση “Κόντρα στον Άνεμο: η ιπτάμενη περιπέτεια της Τίρα”
👇👇👇
Κόντρα στον Άνεμο: η ιπτάμενη περιπέτεια της Τίρα | Μικρή Σκηνή
σχετικά νέα
Διαβάστε όλα τα τελευταία νέα | Ενημερωθείτε
