Στη στήλη «Οι Άλλοι (;)» φιλοξενούμε φωνές από την «άλλη πλευρά», βιώματα και κείμενα ανθρώπων από το περιθώριο, τη φυλακή ή τις εξαρτήσεις.
ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΗ (του Δημήτρη Γ.)
Από μικρός στα βάσανα της φυλακής, πάντα θυμάμαι μια γυναίκα που άθελά μου δεν της φέρθηκα καλά.
Τη θυμάμαι να έρχεται με τα πόδια έξω από τη φυλακή και να φωνάζει το όνομά μου, μετά από έναν καυγά που είχαμε στο τηλέφωνο.
Κάθε μέρα τη σκέφτομαι και είναι ο μόνος μου φόβος μην τη χάσω.
Την έχω αδικήσει πολύ, την έχω ταλαιπωρήσει, της έχω πει λόγια σκληρά.
Κι όμως αυτή με συγχωρεί.
Αυτή βγάζει διπλή φυλακή από μένα και είναι ευτυχισμένη μόνο όταν με έχει δίπλα της.
Νιώθω ένα τεράστιο βάρος για μια σειρά κακών επιλογών μου.
Εκείνη μου δίνει ακόμα κουράγιο.
Τον τελευταίο καιρό δεν είναι καλά. Είναι άρρωστη πολύ και τρέμουν τα χέρια της.
Δεν πεθαίνω, μου λέει, αν δε σε δω.
Δεν μπορεί να μου κάνει επισκεπτήριο όπως σε άλλες εποχές. Όμως δεν ξέρω με ποιον τρόπο, το ένστικτο μου λέει, πως θα ξανασυναντηθούμε.
Η πικρή αλήθεια είναι πως είμαι ορφανός από
7 χρονών και πως αυτή είναι τα πάντα για μένα.
Όλα τα άλλα έρχονται σε δεύτερο χρόνο.
Μου έχει αδυναμία από τα πέντε της παιδιά και συνέχεια μου δίνει κουράγιο.
Είναι 76 χρονών και στέκεται ακόμα στο πλευρό μου.
Το κρίμα στον λαιμό μου.
Φωτογραφία αρχείο Depositphotos
Διαβάστε όλα τα τελευταία νέα | Ενημερωθείτε
