Σχόλια/Κριτική
Η δεκατριάχρονη Κέιλα διανύει την τελευταία, εφιαλτική εβδομάδα του γυμνασίου πριν τη μετάβαση στο λύκειο, ανεβάζοντας στο YouTube βίντεο με συμβουλές αυτοπεποίθησης που δεν παρακολουθεί σχεδόν κανείς, ενώ στην πραγματικότητα παλεύει με το κοινωνικό της άγχος. Ο Μπο Μπέρναμ υπογράφει ένα αριστουργηματικό σκηνοθετικό ντεμπούτο, προσφέροντας μια από τις πιο αυθεντικές, αφοπλιστικές και ευαίσθητες ματιές στην εφηβεία της ψηφιακής εποχής. Η συγκλονιστική Έλσι Φίσερ αποδίδει την ηρωίδα με σπάνια σωματική και συναισθηματική αλήθεια, μετατρέποντας καθημερινές στιγμές, όπως ένα πάρτι σε πισίνα, σε αληθινές σεκάνς ψυχολογικού θρίλερ. Ο Μπέρναμ χρησιμοποιεί το sound design και τα κοντινά πλάνα (close-ups) για να βάλει τον θεατή κατευθείαν μέσα στο κεφάλι της Κέιλα. Ο εσωτερικός θόρυβος, η ξαφνική απομόνωση των ήχων του περιβάλλοντος και η ασφυκτική παρουσία των οθονών αποτυπώνουν την ψηφιακή αποξένωση χωρίς καμία απολύτως διάθεση διδακτισμού. Σε αντίθεση με τις περισσότερες χολιγουντιανές ταινίες ενηλικίωσης (coming-of-age), το Eighth Grade αρνείται να αντιμετωπίσει την εφηβεία με αφ’ υψηλού ειρωνεία ή ωραιοποιημένη νοσταλγία. Η κάμερα στέκεται στο ύψος της ηρωίδας, αντιμετωπίζοντας τις μικρές της δοκιμασίες με τεράστιο σεβασμό και ενσυναίσθηση.
Γιατί να το δεις: Γιατί πρόκειται για ένα συγκινητικό, διαμαντένιο ανεξάρτητο φιλμ που αποτυπώνει την εφηβική ευαλωτότητα με σπάνιο θάρρος. Παράλληλα κάποιοι από μας θα θυμηθούν πόσο κουράγιο χρειαζόταν κάποτε, για να πεις ένα απλό γειά.