Σχόλια/Κριτική
Ο Αλέκος Σακελλάριος και η Φίνος Φιλμ παίρνουν ένα παραδοσιακό, βαρύ κοινωνικό θέμα, το αιματηρό έθιμο της επαρχιακής βεντέτας ανάμεσα σε δύο οικογένειες και το αναποδογυρίζουν με όρους απόλυτης κωμικής ευφυΐας. Η ανατρεπτική αλήθεια της ταινίας κρύβεται στο γεγονός ότι οι δύο υποτιθέμενοι «ορκισμένοι εχθροί» που καταφθάνουν στην Αθήνα είναι στην πραγματικότητα δύο φιλήσυχα, τρομοκρατημένα ανθρωπάκια που δεν έχουν καμία πρόθεση να βάψουν τα χέρια τους με αίμα. Αντίθετα, τρέμουν ο ένας τον άλλον χωρίς κανέναν απολύτως λόγο, προσπαθώντας απεγνωσμένα να κρυφτούν, με αποτέλεσμα οι δρόμοι τους να διασταυρώνονται συνεχώς στις πιο απίθανες γωνιές της πρωτεύουσας. Γιατί να το δεις: Η μυθική συνύπαρξη του Ντίνου Ηλιόπουλου και του Κώστα Χατζηχρήστου αποτελεί ένα διαχρονικό σεμινάριο κωμικής αντίθεσης, γεμάτο αυτοσχεδιασμούς, αμίμητες εκφράσεις και διαλόγους που έχουν περάσει αυτούσιοι στην εγχώρια ποπ κουλτούρα. Με την εξαιρετική μουσική επένδυση του Μίμη Πλέσσα να δίνει τον σωστό ρυθμό, αυτό το διαχρονικό κλασικό αριστούργημα αποδεικνύει στην πράξη γιατί η χρυσή εποχή του ελληνικού σινεμά παραμένει ανεπανάληπτη Πολλές φορές έχω αναρωτηθεί γιατί δεν γυρίζονται πλέον στη χώρα μας τέτοιες ταινίες. Και η (αυθαίρετη) σκέψη που κάνω είναι πως προφανώς και έχουμε ανάλογες προσωπικότητες ηθοποιών, αλλά ίσως δεν υπάρχουν πολλοί σκηνοθέτες με τέτοια ευρύτητα πνεύματος που να επιτρέπουν τους ηθοποιούς να τους ξεπερνούν και να αυτοσχεδιάζουν.