Το συγκρότημα από την Αθήνα, που εμφανίζεται κάθε Παρασκευή στη Θεσσαλονίκη στήνοντας κάθε φορά ένα πάρτι με αναπάντεχα διασκεδαστικές διασκευές (από Guns’n’Roses μέχρι Βασίλη Τσιτσάνη) και περίεργες μεταμφιέσεις, αποκαλύπτει μερικά από τα συστατικά της συνταγής του στη Δανάη Σοφία Βαρδαλή και το περιοδικό CITY.
Είστε από την Αθήνα, εμφανίζεστε κάθε Παρασκευή στη Θεσσαλονίκη, ποιοι ακριβώς κρύβονται κάτω από τις φορεσιές σας;
Το group αποτελείται από τέσσερις μουσικούς διαφορετικής ιδιοσυγκρασίας, αλλά ίδιας αντίληψης πάνω στην έννοια της performance. Ντυνόμαστε για να ενισχύσουμε το όλο show, αλλά και για να ξεφύγουμε και οι ίδιοι, έστω και για δύο ώρες, από τον καθωσπρεπισμό και το αναμενόμενο. «Ψωνίζουμε» ρούχα από την ντουλάπα της αδελφής μας και την αμερικάνικη αγορά.
Ποια είναι λοιπόν τα συστατικά του… burger σας;
Μέχρι στιγμής διακρίνω μια γεναία δόση ska, ολίγη από swing και μια επίγευση rockabilly… Τα διαφορετικά ακούσματα γεννούν αυτήν την μπάσταρδη πολυμορφία. Κάποιοι μελέτησαν τη φούγκα, κάποιοι τον Coltrane και τον Mingus, άλλοι την Εσκενάζυ και τον Captain Beefheart. Ψάχνουμε το πάθος, την ειλικρίνεια, την πρωτοτυπία από όλε τις μουσικές αδιαφορώντας για ταμπέλες. Αυτό που πρέπει να γίνεται δηλαδή.
Τι σας έκανε να αφήσετε κατά μέρος τη «σοβαρή μουσική» και να γίνεται entertainers;
Αφήσαμε τη σοβαροφανή μουσική κατά μέρος, μπουχτίσαμε πια, δεν μπορούμε. Όχι άλλο Νταλάρα, που λέει και ο Τζιμάκος. Το entertaining το πιάσαμε για να βγάλουμε παχυλά νυχτοκάματα και να περνάμε καλά. Η μέχρι τώρα εμπειρία μας με τους Burger Project μάς έπεισε ότι ο ρόλος του entertainer είναι πολύ διαφορετικός από το ρόλο του εσωστρεφούς καλλιτέχνη. Μπορεί αυτό να φαίνεται απλό, αλλά έχει και αυτό δυσκολίες άλλου τύπου.
Έχω καταλήξει στο ότι ένα καλό τραγούδι φαίνεται από την αντοχή του σε πολλαπλές διασκευές και τις πολλές δυνατότητες μετάλλαξης που προσφέρει. Εσείς με τι κριτήρια επιλέγετε τα κομμάτια που διασκευάζετε;
Αγάπη (γουστάρω να το παίξω), μίσος (θα του αλλάξω τα πρέκια).
Πρόσφατα κυκλοφόρησε και το ντεμπούτο σας με τίτλο «We live in Athens» και μάλιστα από τη Sony. Τι θα βρει κανείς μέσα σε αυτό;
Ο δίσκος ξεπήδησε μέσα από μια γαμήλια τούρτα και προσγειώθηκε στα γραφεία της Sony. Τον είχαμε γράψει με σκοπό να τον βγάλουμε “μαύρο”, αλλά αφού μας προτάθηκε η νόμιμη οδός, είπαμε να το δοκιμάσουμε… Τι γκίνια… Ο ακροατής εκεί θα βρει live εκτελέσεις διασκευών μας (από punk, swing και reggae, μέχρι cool bossa και ψυχεδέλεια), με μπόλικους guest μουσικούς.
Υπάρχει μια τάση τελευταία αρχής γενομένης με τον Richard Cheese (και τους Nouvelle Vague) για ευφάνταστες και διασκεδαστικές διασκευές. Μήπως αυτό υποδηλώνει μια έλλειψη νέων ιδεών;
Η μουσική ιστορία κάνει κύκλους. Πενήντα χρόνια πριν, οι Stones και οι Beatles έπαιζαν διασκευές πριν γίνει η δημιουργική τους έκρηξη στα ‘60s. Πιστεύω βρισκόμαστε σε αυτό ακριβώς το βήμα. Λίγο πριν πατήσουμε το κουμπί της εκτόξευσης. Οι λόγοι είναι καθαρά κοινωνικοί, αλλά ας μην κουράσουμε τους αναγνώστες αμπελοφιλοσοφώντας. Όσον αφορά τα μουσικά παραδείγματα που αναφέρεις, κινούνται μουσικά σε ένα πολύ συγκεκριμένο ύφος swing και bossa nova, ενώ οι Burger Project μπλέκουν πολλά διαφορετικά στιλ στο set τους, από jazz, reggae, rock’n’roll, bossa nova, brazilian, ska και country με αρκετές δόσεις από punk rock performance.
Ποια ήταν η πιο επιτυχημένη (μετα)αμφίεσή σας μέχρι στιγμής;
Οι μεταμφιέσεις μας είναι μια στιλιστική παρόρμηση, χωρίς πολλή σκέψη. Οι καλύτερες φορεσιές ήταν: το αρνί του General Conzou, το μαγιώ τυροπιτάκι με τη δίχαλη παντόφλα και οι παπάδες με το αγγελάκι.
Ποια τραγούδια ονειρεύεστε να καταφέρετε να διασκευάσετε κάποια μέρα;
Το «Κοκορίκο» της Ρένας Βλαχοπούλου και το «Sing, sing, sing» του Benny Goodman.
info:
The Burger Project στο Orient live
Τσιμισκή και Κομνηνών 18, 1ος όροφος, Τ: 2310 244623
Kάθε Παρασκευή 23.00
Εισιτήριο 5€
Διαβάστε όλα τα τελευταία νέα | Ενημερωθείτε
