Από μια μικρή βρετανική πόλη, βρέθηκαν να αλωνίζουν με το «Rock’n’roll queen»τις σκηνές των μεγαλύτερων φεστιβάλ του κόσμου. Οι Subways ήρθαν στη Θεσσαλονίκη για να μας συμπαρασύρουν σε διαδρομές εκτροχιαστικού ροκ! Κι έδωσαν και συνέντευξη στην Δανάη Σοφία Βαρδαλή και το περιοδικό CITY.
Το 2009 ήταν μεγάλη χρονιά για εσάς -τα μισά τραγούδια σας μπήκαν σε τηλεοπτικές διαφημίσεις, στο « Rock’n’rolla» του Guy Richie κ.ά. Τι επιφυλάσσει το 2010 για τους Subways;
Σίγουρα, το 2010 επιφυλάσσει πολλές περιοδείες, επισκέψεις σε νέες χώρες, συναυλίες σε μερικά καταπληκτικά νέα ακροατήρια και φυσικά, πολλή διασκέδαση! Παράλληλα, θα ηχογραφούμε καθ’ οδόν το τρίτο μας άλμπουμ, το οποίο προς το παρόν τουλάχιστον, φαντάζει συναρπαστικό!
Ξεκινήσατε ηχογραφώντας τα πάντα μόνοι σας και στην πορεία είχατε την τύχη να συνεργαστείτε με τον Butch Vig, έναν από τους πιο διακεκριμένους παραγωγούς (Nirvana, Smashing Pumpkins, Garbage). Πώς ήταν αυτή η μετάβαση;
Το να δουλεύουμε με παραγωγό ήταν κάτι πολύ ξένο για εμάς στην αρχή. Με το που μπήκαμε όμως στο στούντιο με τον Butch, είχαμε όλοι επίγνωση του ρόλου και των ικανοτήτων του και τον εμπιστευθήκαμε στην ηχογράφηση του υλικού μας. Η ατμόσφαιρα των στούντιο είναι συνήθως πολύ αγχωτική για εμάς, αλλά ο Butch είναι τόσο απίθανος τύπος και καταπληκτικός παραγωγός, που μας άφησε απλώς να χαλαρώσουμε και να παίξουμε τη μουσική μας. Μάλλον αυτός ειναι και ο λόγος που το «All or nothing» ροκάρει τόσο πολύ!
Τι χρειάζεται για να ηχογραφήσει μια μπάντα το κρίσιμο δεύτερο άλμπουμ της και να είναι εξίσου σπουδαίο με το ντεμπούτο;
Θέλαμε πραγματικά να κάνουμε το δεύτερο δίσκο μας ακόμη καλύτερο από τον πρώτο. Αυτό ήταν το μόττο μας όταν γράφαμε το υλικό για το δεύτερο άλμπουμ: αναρωτιόμασταν διαρκώς «είναι αυτό το καλύτερο τραγούδι, που γράψαμε ποτέ;». Αφού ηχογραφήσαμε το πρώτο μας άλμπουμ,«Young for eternity», βγήκαμε κατευθείαν σε περιοδεία και αμέσως αρχίσαμε να γράφουμε νέο υλικό, εμπνευσμένο από τις περιπέτειες του να γυρίζεις τον κόσμο και να βλέπεις νέες χώρες, πόλεις, χωριά και κουλτούρες, αλλά και διαφορετικούς ανθρώπους. Αρχίσαμε να μαθαίναμε καινούρια πράγματα και για τους εαυτούς μας και έτσι, νομίζω πως τα τραγούδια του δεύτερου δίσκου έχουν μεγαλύτερη δυναμική και είναι γεμάτα με ερωτήματα και ιδέες. Δουλέψαμε πολύ σκληρά και προσπαθούσαμε πάντα να κάνουμε τα πράγματα ενδιαφέροντα -αυτό νομίζω ήταν και το μυστικό.
Ηχογραφήσατε το «All or nothing» στην Καλιφόρνια. Επηρέασαν οι ηλιόλουστοι, καλιφορνέζικοι ουρανοί καθόλου τον ήχο σας, καθώς δουλεύατε τόσο μακριά από την ιδιαίτερη πατρίδα σας, το Welwyn;
Οπωσδήποτε! Αν και αρχικά, ο βασικός λόγος για τον οποίο αποφασίσαμε να ηχογραφήσουμε στην Καλιφόρνια ήταν η ιδέα του να βρεθούμε σε ένα εντελώς νέο περιβάλλον, μακριά από τις οικογένειες, τους φίλους, την εταιρεία μας και όλες τις ανέσεις. Θέλαμε να επικεντρωθούμε 100% στο άλμπουμ που διαλέξαμε να κάνουμε με τον Butch. Οι μεγάλοι, ανοιχτοί ουρανοί και τα απέραντα τοπία σίγουρα επηρέασαν τους ήχους μέσα στο δίσκο -στο «Alright» μπορείς σχεδόν να νιώσεις τον ζεστό αέρα στο πρόσωπό σου και τον καταγάλανο ουρανό πάνω από το κεφάλι σου!
Είστε πλέον βετεράνοι των μεγάλων φεστιβάλ (Reading, Leeds, Glastonbury, T in the Park ). Πώς είναι να παίζετε σε μικρότερες ή κλειστές σκηνές του εξωτερικού;
Απολαμβάνουμε να παίζουμε σε κάθε είδους σκηνή -τα μεγάλα φεστιβάλ είναι συναρπαστικά λόγω του καιρού, των ανθρώπων, της μπίρας, του γρασιδιού και του μεγάλου αριθμού των συγκροτημάτων που εμφανίζονται ταυτόχρονα. Ειδικά για εμάς εδώ στην Ευρώπη! Αν και το να παίζεις σε μικρότερα κλαμπ μπορεί να είναι εξίσου έντονο και παθιασμένο, γιατί είναι τόσο στριμωχτά και γεμάτα ζέστη και ενέργεια. Μπορείς να δεις τα μάτια του κοινού, τα χείλη τους και τα ιδρωμένα κορμιά να χορεύουν σαν ένα στη μουσική. Αυτό μπορεί να είναι πραγματικά συναρπαστικό.
Αυτήν τη στιγμή βρίσκεστε σε μια μεγάλη παγκόσμια περιοδεία. Ο «δρόμος» είναι πηγή έμπνευσης ή βάζει τα πάντα σε αναμονή, μέχρι να επιστρέψετε στη βάση σας;
Το να είμαι στο δρόμο με εμπνέει όσο τίποτε άλλο -η ευκαιρία να βλέπεις όλα αυτά που μας δίνεται η δυνατότητα να δούμε σε ολόκληρο τον κόσμο. Αυτό ειναι το περιβάλλον που σε οδηγεί να μάθεις ποιος πραγματικά είσαι. Γι’ αυτό και τόσοι άνθρωποι ταξιδεύουν σε όλο τον κόσμο: για να ανακαλύψουν τον εαυτό τους. Είναι επίσης σπουδαίο, να σου έρχονται ιδέες για τραγούδια ενώ βρίσκεσαι στη μέση αυτού του ανεμοστρόβιλου της μουσικής περιπέτειας. Παίζοντας σε αυτές τις τρελές συναυλίες κάθε βράδυ, συνειδητοποιείς ποια τραγούδια θες να ανακαλύψεις και να πειραματιστείς με ακόμη περισσότερα. Αν και η συναρμολόγηση όλων των ιδεών μου, συνήθως συμβαίνει αφού επιστρέψω σπίτι, σε ησυχία και απομόνωση. Πάντα μου έρχονται ιδέες, τις οποίες μετά βάζω κάτω και τις δουλεύω, διαφορετικά δε θα είχαμε καθόλου νέα τραγούδια!
Ποιοι είναι οι δίσκοι που δεν μπορείς να σταματήσεις να ακούς, από τότε που ήσουν έφηβος;
Rival Schools: United By Fate, Nirvana: Nevermind, Smashing Pumpkins: Siamese Dream, Oasis: Definitely Maybe, Smokey Robinson & The Miracles: Tracks Of My Tears. Όλα πολύ σημαντικά για μένα, γιατί διαμόρφωσαν την αγάπη μου για τη μουσική και πάντα με εμπνέουν, ώστε να γίνομαι καλύτερος συνθέτης και ερμηνευτής
Εν μέσω της γενικότερης οικονομικής κρίσης και με τις περικοπές στη μουσική βιομηχανία, νιώθετε ασφαλής σε ένα μεγάλο label (Warner Bros records); Θα βγάζατε ποτέ αυτόνομα τη μουσική σας, όπως π.χ. οι Radiohead;
Δεν έχουμε ούτε τόσα χρήματα ούτε τόση εμπειρία όση οι Radiohead και έτσι, το να πάμε σε μικρότερη εταιρεία και να χρηματοδοτούμε τα πάντα μόνοι μας, δεν είναι κάτι που μπορούμε να κάνουμε. Εξάλλου, περιοδεύουμε και ασχολούμαστε τόσο πολύ με τη μουσική μας, ώστε δεν υπάρχει χρόνος για να ασχολούμαστε και με το οικονομικό κομμάτι. Το μόνο που πραγματικά με νοιάζει, είναι να γράφουμε καλά τραγούδια.
Το «Rock’n’roll queen» είναι σχεδόν ένας ύμνος για τα ’00s. Μάλλον θα έχεις βαρεθεί να μιλάς για αυτό, αλλά ποια είναι η ιστορία πίσω από αυτό το κομμάτι σας;
Ποτέ δεν βαρέθηκα να μιλάω για αυτό το τραγούδι! Ήταν ένα από τα πρώτα τραγούδια που έγραψα ποτέ, ως έφηβος, και είμαι πολύ περήφανος για αυτό. Είναι ένα απλό ερωτικό τραγούδι για την εμμονή και την αφοσίωση. Το κορίτσι που αγαπούσα ήταν η rock’n’roll βασίλισσά μου! Τόσο απλά…
ΙΝFO:
Τhe Subways στο Block33
Παρασκευή 19 Μαρτίου
Διαβάστε όλα τα τελευταία νέα | Ενημερωθείτε
