Σχόλια/Κριτική
Ο Χουάν Αντόνιο Μπαγιόνα παραδίδει ένα οπτικό αριστούργημα που χρησιμοποιεί το σκοτάδι του παραμυθιού για να φωτίσει τις πιο δύσκολες γωνιές της ανθρώπινης απώλειας. Ένα αρχέγονο τέρας επισκέπτεται ένα 12χρονο αγόρι κάθε βράδυ, όχι για να το τρομάξει, αλλά για να το αναγκάσει να κοιτάξει κατάματα την αλήθεια που κρύβεται πίσω από τη θλίψη του. Μια ιστορία όπου η φαντασία δεν είναι απόδραση, αλλά ο μόνος τρόπος να επιβιώσεις από την πραγματικότητα. Γιατί να το δεις: Η υποβλητική φωνή του Λίαμ Νίσον δίνει στο «τέρας» μια συγκλονιστική οντότητα, όμως η πραγματική δύναμη της ταινίας κρύβεται στον συναισθηματικό της αντίκτυπο. Είναι ένα φιλμ που μιλάει κατευθείαν στην ψυχή, αποφεύγοντας τους εύκολους μελοδραματισμούς και προσφέροντας μια κάθαρση που θα σε βρει απροετοίμαστο. Ένας σπάνιος ύμνος στην παιδική ηλικία και τη δύναμη των ιστοριών. Μια καλή ταινία που εμπλέκει τη φαντασία για να περιγράψει μια ανθρώπινη ιστορία ενηλικίωσης, που θα σε κάνει να κλάψεις. Όσο για τους σινεφίλ σίγουρα δεν είναι “σοφιστικέ” όπως «Ο Λαβύρινθος του Πάνα» του Γκιγέρμο ντελ Τόρο, αλλά αυτό δεν μειώνει καθόλου την καλλιτεχνική του αξία. Εξαιρετική επιλογή η φωνή του Λιαμ Νίσον για το τέρας. Να τη δείτε ακόμη και αν δεν σας αρέσουν οι ταινίες φαντασίας, ισως αλλάξετε γνώμη.