Σχόλια/Κριτική
Στην Αγγλία του 16ου αιώνα, η νεαρή Προτεστάντισσα Ελισάβετ ανεβαίνει στον θρόνο μιας χρεοκοπημένης και βαθιά διχασμένης χώρας, κυκλωμένη από θανάσιμους εχθρούς, προδοσίες και πιεστικούς συμβούλους που απαιτούν τον γάμο της. Ο Ινδός σκηνοθέτης Σεκάρ Καπούρ αποφεύγει τη στατική, ακαδημαϊκή αισθητική των παραδοσιακών βρετανικών δραμάτων εποχής και μετατρέπει την αγγλική αυλή σε μια σκοτεινή, επικίνδυνη φωλιά συνωμοσιών. Η Κέιτ Μπλάνσετ παραδίδει μια καθηλωτική ερμηνεία που την εκτόξευσε στο παγκόσμιο στερέωμα, αποτυπώνοντας τη σταδιακή μεταμόρφωση μιας ερωτευμένης κοπέλας στην ψυχρή, ακαταμάχητη «Παρθένα Βασίλισσα». Δίπλα της, ο Τζέφρι Ρας ενσαρκώνει υποδειγματικά τον αδίστακτο αρχικατάσκοπο Ουόλσινγκαμ. Ο Καπούρ τοποθετεί συχνά την κάμερα ψηλά στην οροφή των παλατιών, κοιτάζοντας προς τα κάτω τους διαδρόμους. Αυτή η γωνία λήψης δεν δείχνει απλώς ευφυΐα, αλλά δημιουργεί στον θεατή την αίσθηση ότι η βασίλισσα βρίσκεται υπό διαρκή παρακολούθηση, σαν πιόνι σε μια τεράστια σκακιέρα. Η σταδιακή αλλαγή της Ελισάβετ οπτικοποιείται αριστουργηματικά μέσα από το μακιγιάζ, τα κοστούμια και τη στάση του σώματος. Το κάτασπρο πρόσωπο, τα κομμένα μαλλιά και τα δύσκαμπτα φορέματα στο φινάλε δεν είναι απλώς μόδα της εποχής, αλλά η οικειοθελής μετατροπή μιας γυναίκας σε αδιάσπαστο πολιτικό σύμβολο και ζωντανό άγαλμα εξουσίας. Η παράλληλη σεκάνς της εξόντωσης των εχθρών της στο τέλος της ταινίας αποτελεί μια ξεκάθαρη, ευφυή κινηματογραφική αναφορά στο φινάλε του The Godfather του Φράνσις Φορντ Κόπολα, συνδέοντας το ιστορικό δράμα με τους κανόνες του πολιτικού θρίλερ.
Γιατί να το δεις: Γιατί πρόκειται για ένα καθηλωτικό, εικαστικά επιβλητικό και σκοτεινό ιστορικό θρίλερ που αποκαλύπτει το σκληρό τίμημα της πολιτικής εξουσίας, υποστηριζόμενο από μια από τις σπουδαιότερες ερμηνείες που έκανε η Κέιτ Μπλάνσετ στην καριέρα της .
-Η ταινία ήταν υποψήφια 7 Όσκαρ αποσπώντας αυτό για την κατηγορία Καλύτερου Μακιγιάζ. -Η πρώτη επιλογή για το ρόλο της βασίλισσας ήταν η Έμιλι Γουάτσον, αλλά απέρριψε την πρόταση και τελικά πήγε στην Κέιτ Μπλάνσετ. -Ο ρόλος του Πάπα αρχικά ήταν να προταθεί στον Μάρλον Μπράντο, αλλά τελικά πήγε στον Βρετανό ηθοποιό John Gielgud, από τον οποίο μάλιστα ο σκηνοθέτης τόλμησε να ζητήσει να μιλά με Ιταλική προφορά, επί ματαίω φυσικά! -Η καθολική εκκλησία κατηγόρησε την ταινία για αντι-καθολικισμό, αφού παρουσιάζει όλους τους καθολικούς ήρωες σκοτεινούς, αυστηρούς και παραπλανητικούς.