Σχόλια/Κριτική
Μια επεισοδιακή νυχτερινή περιπολία στους δρόμους της Αθήνας του 1957 γίνεται το ιδανικό όχημα για να ξεδιπλωθεί ένα μωσαϊκό από μικρές, αυθεντικές ανθρώπινες ιστορίες. Ένας καλοκάγαθος νυχτοφύλακας αστυνομικός έρχεται αντιμέτωπος με την κρυφή πλευρά της πόλης: από έναν απελπισμένο πατέρα που κλέβει λίγο ψωμί για τα παιδιά του, μέχρι μια νεαρή κοπέλα στα πρόθυρα της αυτοκτονίας. Η σκηνοθεσία παραδίδει μια σπάνια, γειωμένη ηθογραφία της μεταπολεμικής πρωτεύουσας, μακριά από τις συνηθισμένες φωνακλάδικες υπερβολές. Το φιλμ διαθέτει ένα εξαιρετικά ειλικρινές καλλιτεχνικό υπόβαθρο που ισορροπεί ανάμεσα στο πικρό χιούμορ και την κοινωνική ευαισθησία, αποτυπώνοντας τα ήθη και τις αντιφάσεις μιας ολόκληρης εποχής. Γιατί να το δεις: Γιατί λειτουργεί σαν ένα straight-talking, ασπρόμαυρο παράθυρο σε μια Αθήνα που έχει χαθεί οριστικά. Ο ρυθμός των επεισοδίων κυλάει αβίαστα, οι ερμηνείες ξεχειλίζουν από ανθρωπιά και το κλίμα της νυχτερινής πόλης ζωντανεύει υποδειγματικά στην οθόνη. Αν θέλεις να δεις μια ελληνική κωμωδία που τολμά να κοιτάξει στα μάτια τη φτώχεια και τη μοναξιά χωρίς να χάνει το χαμόγελό της, αυτή η προβολή θα σε ανταμείψει.