Οι περισσότεροι τη γνώρισαν τα τελευταία χρόνια χάρις στη συνεργασία της με τον Δημήτρη Ζερβουδάκη. Η Σοφία Γεωργαντζή μας θυμίζει τα μουσικά της βήματα. Μιλά στον Χρήστο Μιχαλέρη και το περιοδικό CITY για την καλοκαιρινή Θεσσαλωνικιώτικη συναυλία του Δημήτρη Ζερβουδάκη στο θέατρο Κήπου και για τον πρώτο της προσωπικό δίσκο.
Πώς μπήκες στη μουσική;
Ως φοιτήτρια ακόμα κι ενώ σπούδαζα στο Αριστοτέλειο, ξεκινήσαμε να πειραματιζόμαστε με κάτι φίλους εντελώς ερασιτεχνικά. Κάποια στιγμή κι αφού μου έλεγαν ότι έχω πολύ καλή φωνή και γιατί δεν τραγουδάω πιο επαγγελματικά, πήγα κι έκανα μια ακρόαση στο «Ουράνιο τόξο» και με πήραν… Από εκεί ξεκίνησα… Μετά δούλεψα στο «Αντ’ αυτού», στο «Μασασούρα» και στο «Γλεντί κουλέ». Μετά από εκεί συνεργάστηκα πότε με τον Αγάθωνα, πότε με τον Μανώλη Μητσιά, κι έπαιζα σε μικρές μουσικές σκηνές σε χαλαρό κλίμα.
Η συνάντηση – γνωριμία με τον Δημήτρη Ζερβουδάκη;
Πριν κάποια χρόνια, μετά από όλο το γύρισμα στη νύχτα είχα φτάσει σε ένα τέλμα που ή θα συνέχιζα αυτό το πράγμα ως Σοφία ή θα το παρατούσα. Εκτός από να τραγουδάω έφτιαχνα και τραγούδια μέσα στα χρόνια τα οποία δεν τολμούσα να τα παρουσιάσω, για κάποιο λόγο είχα μια συστολή. Όταν λοιπόν έφτασα στο μεταίχμιο, είπα ή όλα ή τίποτε. Είχα αγαπημένο καλλιτέχνη μακράν, όλα τα χρόνια τον Δημήτρη Ζερβουδάκη, που θαύμαζα και αγαπούσα και ως δημιουργό και ως την καλύτερη φωνή που είχα ακούσει από άντρα. Έχοντας και μέσα στο κεφάλι μου κι ένα προφίλ πολύ καλό γι’ αυτόν τον άνθρωπο θεώρησα ότι σε αυτόν θα πρέπει να πάω. Η επαφή μας έγινε στο Θέατρο Δάσους το 2008 στη συναυλία που είχε δώσει και μας γνώρισε ο Αντώνης Βαρσαμούδης ο κιθαρίστας. Εκεί του είπα πως θα ήθελα να τον βρω και να του παίξω τα τραγούδια μου, δέχτηκε, βρεθήκαμε και αφού του άρεσαν στην πορεία μου ζήτησε να συνεργαστούμε. Από τότε ξεκίνησε όλο αυτό το ωραίο ταξίδι που ονειρευόμουν μια ζωή και άρχισε να γίνεται πραγματικότητα. Όταν θέλεις κάτι πάρα πολύ, τότε πάντα έρχεται… Δεν πρέπει ποτέ να πετάμε τα όνειρα και τις ελπίδες μας. Αλλιώς χάνεται και η ομορφιά της ζωής…
Η σημερινή νεολαία δεν θα περίμενε πολύ καιρό να πράξει κάτι τέτοιο… Ενδεχομένως δεν ήμουν έτοιμη πιο νωρίς ή δεν πίστευα στον εαυτό μου όσο χρειαζόταν ή να έπρεπε να περάσω μέσα από καταστάσεις ώστε να με φέρουν σε αυτήν την ωριμότητα, που να πιστέψω στον εαυτό μου την ώρα που έπρεπε όσο έπρεπε. Καλά κάνουν τα παιδιά σήμερα, έχει να κάνει και με τη διαφορετική γενιά, οι τωρινές γενιές μεγαλώνουν με ένα πλήθος πληροφοριών, όλα είναι στην δεκαπλάσια ταχύτητα…
Η συναυλία σας στη Θεσσαλονίκη…
Μετά από 20 χρόνια ο Δημήτρης την Τρίτη 14 Ιουνίου, αποφασίζει ξανά να παίξει στο Θέατρο Κήπου, στην καρδιά της πόλης, να ξεσηκώσουμε το κέντρο της Θεσσαλονίκης, να κάνουμε μια γιορτή. Είναι μια διοργάνωση εντελώς δικιά μας, ολονών μας, μια παραγωγή του «Κύματος» της εταιρείας του Δημήτρη. Νοικιάσαμε το θέατρο, δέχτηκαν καλοί φίλοι μέσα στην πόλη να μας βοηθήσουν ώστε να ολοκληρώσουμε αυτό το πράγμα, από χορηγούς επικοινωνίας έως τα σημεία προπώλησης. Θέλουμε τη Θεσσαλονίκη, να γνωριστούμε, να ανταλλάξουμε ενέργειες, να τραγουδήσουμε όλοι μαζί. Είναι αμιγώς Θεσσαλωνικιώτικο αυτό… Μετά και τους «Αγανακτισμένους» (που ξεκίνησαν ως ιδέα από τη Θεσσαλονίκη μετά την Ισπανία) ζωντανεύει και το κέντρο…
Πώς τους βλέπεις αυτούς;
Κατέβηκα την πρώτη μέρα με τον οκτάχρονο γιο μου, τον Ορφέα και ήμουν τόσο συγκινημένη, πέρασα τόσο ωραία και πραγματικά άρχισα να πιστεύω στους ανθρώπους και στην πόλη μας. Ήταν ειρηνικό, ήταν όμορφο, ανθρώπινο, εναλλακτικό και πέρα από κάθε ιδεολογία, πέρα από κάθε πώρωση… Είναι το πρώτο βήμα, απαντώντας στην καχυποψία, με πρώτο στόχο να δείξουμε ότι σηκωθήκαμε από τους καναπέδες, ότι υπάρχουμε κι αν αποφασίσουμε, ξέρουμε πώς θα αντισταθούμε. Τα υπόλοιπα θα έρθουν συν τω χρόνω… Είναι υπέροχο που μαζεύονται όλες οι κοινωνικές τάξεις και όλες οι ηλικίες.
Η πρώτη και καινούρια σου δισκογραφική δουλειά; Θα σημάνει και μοναχική πορεία;
«Ζωγραφίζω όνειρα» ο τίτλος του, η δεύτερη παραγωγή του «Κύματος» της ανεξάρτητης εταιρείας ή ευκαιρίας, όπως τη λέει ο Δημήτρης, της Θεσσαλονίκης. Στράφηκε προς αυτήν την λύση γιατί όπως πολύ γλαφυρά λέει ο ίδιος «Θέλαμε να αποφύγουμε το Alter». Έχει 11 τραγούδια, όλα σε στίχους και μουσική από μένα με τις ενορχηστρώσεις από τα παιδιά, τον Δημήτρη Οικονομίδη και τον Θάνο Κολοκυθά, που παίζουν και χρόνια μαζί μας. Είναι τραγούδια που είχα από παλιά, τραγούδια που έγραψα και πιο κοντά, και είναι ως επί το πλείστον βιωματικά, ένα από τα οποία τραγουδάει και ο Δημήτρης. Δεν στοχεύω ντε και καλά στην προσωπική μου καριέρα και ανέλιξη, πάμε σιγά-σιγά. Είμαστε μια ομάδα ανθρώπων που φτιάχνει πράγματα, σαν γκρουπ. Στόχος είναι να συνεχίσω να είμαι δημιουργική… Η ομάδα κάνει τη διαφορά…
Πώς είναι να μπαίνεις, να ξεκινάς στην ουσία, μέσα σε όλη την πρόσφατη περιρρέουσα ατμόσφαιρα; Υπάρχει ελεύθερος χώρος να αναπνεύσει ένας νέος δημιουργός;
Είμαι χαρούμενη γι’ αυτό, ζω σαν σε μια γιορτή, γιατί πραγματικά το όνειρο μου έγινε πραγματικότητα. Την τύχη του δίσκου δεν μπορώ να την ξέρω αλλά και σε πρώτη φάση δεν είναι το πρωταρχικό στοιχείο που θα στιγματίσει τη στιγμή μου.
Το πλήθος των ακροάσεων σε ένα «ΥοuTube» είναι αντιπροσωπευτικό ουσίας;
Θα σου πω από τη δική μας εμπειρία, από τον προηγούμενο δίσκο το «Πως θα αναπνεύσω». Οι πωλήσεις ήταν αρκετά καλές, αλλά από εκεί και πέρα οι πωλήσεις δεν ανταποκρίνονται στη δυναμική που έχουν τα τραγούδια στα live. Και τα ξέρει τα τραγούδια το κοινό από το YouTube, τα έχει μάθει και υπάρχει δύναμη. Σε σχέση με το πλήθος υπάρχει μια υπερβολή και μια εικονική πραγματικότητα. Εμείς σαν αντιστάθμισμα κρατάμε το αποτέλεσμα, έστω και το 50% να είναι πραγματικό, είναι σημαντικό… Και πάντως ο κόσμος που έρχεται σε μας, έχουμε διαπιστώσει ότι δεν μένει μόνο στο ρεφρέν, όπως συμβαίνει στις «υπερπαραγωγές» γύρω μας…
Τι σε φοβίζει περισσότερο, ως προς τα μουσικά σου βήματα;
Με φοβίζει το ότι τώρα πια δεν υπάρχει επιστροφή, χαράζω ένα δρόμο ο οποίος είναι χωρίς επιστροφή. Ό,τι και να κάνω από εδώ και πέρα, πρέπει και το οφείλω αυτό στον εαυτό μου, να υποστηρίξω αυτό που υπέγραψα. Είμαι και υπεύθυνη για όλο αυτό και επειδή ζω από αυτό που αγαπάω ίσως χρειαστεί να ματώσω, και θα το κάνω, είναι μονόδρομος.
info:
Τρίτη 14 Ιουνίου
Ώρα έναρξης: 21:3
Διαβάστε όλα τα τελευταία νέα | Ενημερωθείτε
