Σχόλια/Κριτική
Η εύπορη, κοσμοπολίτικη ζωή μιας ελληνικής οικογένειας στη Σμύρνη των αρχών του 20ού αιώνα, όπου οι διαφορετικές κουλτούρες συνυπήρχαν αρμονικά, έρχεται σε βίαιη σύγκρουση με τα πολιτικά παιχνίδια και τις γεωπολιτικές ανατροπές που οδήγησαν στη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922. Η αφήγηση χρησιμοποιεί ως συνδετικό κρίκο το ημερολόγιο μιας ηλικιωμένης γυναίκας, γεφυρώνοντας το παρελθόν με το παρόν και τους σύγχρονους πρόσφυγες που φτάνουν στις ακτές της Λέσβου. Αυτή η φιλόδοξη ιστορική παραγωγή ξεχωρίζει για τα πλούσια σκηνικά, τα κοστούμια και το διεθνές καστ, αποτυπώνοντας με λεπτομέρεια το χρονικό της πτώσης μιας ολόκληρης εποχής. Γιατί να το δεις: Γιατί μεταφέρει με επιτυχία στη μεγάλη οθόνη ένα από τα πιο τραυματικά κεφάλαια της ελληνικής ιστορίας, τολμώντας να παραλληλίσει τη μικρασιατική προσφυγιά με τη σύγχρονη παγκόσμια πραγματικότητα. Ένα οπτικά προσεγμένο ιστορικό δράμα που θυμίζει πώς οι ανθρώπινες τραγωδίες τείνουν να επαναλαμβάνονται στην ίδια γεωγραφική γωνιά του πλανήτη.
Β οπτική / κριτική
Η ταινία «ΣΜΥΡΝΗ ΜΟΥ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ», που βασίζεται στο ομώνυμο θεατρικό έργο της ΜΙΜΗΣ ΝΤΕΝΙΣΗ, είναι μία υπερπαραγωγή υψηλών προδιαγραφών με διεθνές καστ που τιμά τον πολιτισμό της Ιωνίας. Ένα σπουδαίο κινηματογραφικό εγχείρημα με πανανθρώπινα μηνύματα, που φιλοδοξεί να μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη με πειστικότητα την ατμόσφαιρα της εποχής μέσα από άρτια σκηνικά και κοστούμια και τη σπαρακτική καταστροφή της Σμύρνης, με τη χρήση σύγχρονων ψηφιακών εφέ. Τα γυρίσματα της ταινίας πραγματοποιήθηκαν σε: Λέσβο, Χίο, Αθήνα, Πειραιά και Φάληρο. Αποστολή της ταινίας: Κάθε λαός έχει μια χαμένη πατρίδα/Κάθε λαός έχει τη Σμύρνη του- Μυτιλήνη 2015. Χιλιάδες απεγνωσμένοι άνθρωποι από εμπόλεμες περιοχές φτάνουν στη Λέσβο και σε άλλα νησιά του Αιγαίου. Έχουν γλυτώσει από τον θάνατο, τη βία και την ταπείνωση. Δεν έχουν πατρίδα, δουλειά, φίλους. Μερικοί δεν έχουν πια ούτε όνομα. Έχουν διατρέξει κάθε λογής κινδύνους, για να φτάσουν στην Ελλάδα. Είναι ταλαιπωρημένοι, αβέβαιοι, μετέωροι.
- Μυτιλήνη 1922. Ακριβώς η ίδια εικόνα στην Λέσβο και στα άλλα νησιά του Αιγαίου. Χιλιάδες απελπισμένοι άνθρωποι, ηλικιωμένοι, μικρά παιδιά, γυναίκες, φτάνουν στα νησιά από την κατεστραμμένη Σμύρνη και την υπόλοιπη Μικρασία. Μόνη διαφορά πως είναι Έλληνες με Οθωμανικά διαβατήρια.
- Εκατό χρόνια μετά, η ιστορία επαναλαμβάνεται. Τραγωδίες σαν αυτή της Σμύρνης, του Πόντου, της Μικράς Ασίας, παντελώς ξεχασμένες, αγνοημένες από το σημερινό διεθνές κοινό, συμβαίνουν ξανά και ξανά. Γιατί πάντα τα αίτια, τα οικονομικά συμφέροντα και το πολιτικό παρασκήνιο μένουν στο σκοτάδι. Έτσι ύστερα από λίγο τα γεγονότα ξεχνιούνται και πολλές φορές δεν συμφέρει να συμπεριλαμβάνονται στην Επίσημη Ιστορία της εκάστοτε χώρας. Διαβάστε την κριτική
