City Plaza: Η αλήθεια και τα ψέματα πίσω από την κατάληψη

City Plaza: Η αλήθεια και τα ψέματα πίσω από την κατάληψη

Διαβάσαμε ένα ενδιαφέρον κείμενο από το Writersgang που παρουσιάζει την άλλη πλευρά της κατάληψης το οποίο και το αναδημοσιεύουμε όπως έχει. Και στη συνέχεια αυτούσια κείμενα με την αριστερή άποψη των καταληψιών

………………………………………………………………………………………………………………………………

«Πολλά τα δεινά κουδέν ανθρώπου δεινότερον πέλει», είπε ο Σοφοκλής και σήμερα 2500 χιλιάδες χρόνια μετά είναι πιο επίκαιρος από ποτέ.

 
Εδώ και ένα ολόκληρο χρόνο έχουν ακουστεί πολλά και έχουν ειπωθεί άλλα τόσα για την πρωτοφανή υπόθεση της κατάληψης του ξενοδοχείου City Plaza, το οποίο είναι ιδιοκτησία της κυρίας Αλίκης Παπαχελά. Η αλήθεια πίσω από την υπόθεση διαστρεβλώθηκε, παραποιήθηκε και κακοποιήθηκε μέχρι εσχάτων. Η ιδιοκτήτρια του ακινήτου από θύμα βρέθηκε εν μία νυκτί στη θέση του θύτη, δεχόμενη βολές από παντού, απειλές κατά της ζωής της, ανελέητους τραμπουκισμούς και χυδαίες κατηγορίες ότι η ίδια θα προβεί στην τέλεση κακουργηματικών πράξεων όπως εμπρησμό της ίδιας της περιουσίας της με σκοπό να απαλλαγεί από τους πρόσφυγες που διαμένουν στο κτίριο.
 
Στις 22 Απριλίου του 2016 τελέσθη μια επαίσχυντη πράξη. Συγκεκριμένα, το ξενοδοχείο υπέστη εισβολή ατόμων που αυτοχρίστηκαν «αλληλέγγυοι» και παρά τις εκκλήσεις της ιδιοκτήτριας και του δικηγόρου της προς τις Αρχές (αστυνομία και εισαγγελία) η πολύωρη καθυστέρηση ανταπόκρισης, έδωσε το περιθώριο στους εισβολείς να εγκαταστήσουν κάποιους πρόσφυγες το βράδυ, για να αιτιολογήσουν και να καλύψουν προσχηματικά την παρανομία.
 
Τον τελευταίο χρόνο, η ιδιοκτήτρια του ξενοδοχείου υφίσταται μία πρωτοφανή καταπάτηση ουσιαστικών δικαιωμάτων της, τόσο της διαχείρισης της ακίνητης περιουσίας, όσο και της προσωπικής αυτοτέλειας και αξιοπρέπειας.
 
Έκτοτε ξεκινά ο Γολγοθάς της κ. Παπαχελά, καθώς υπέστη και συνεχίζει να υφίσταται μία σειρά από διαδικτυακές και άλλου τύπου επιθέσεις. Κυκλοφόρησαν βίντεο σε βάρος της, φήμες, άρθρα, όπου διαστρέβλωσαν εσκεμμένα και ενορχηστρωμένα την πραγματικότητα.
 
Το ξενοδοχείο ήταν και παραμένει προς πώληση. Η εταιρεία που το νοίκιαζε από την κ. Παπαχελά από της κατασκευής του, το 2010 έπαψε να πληρώνει τις υποχρεώσεις της προς τους εργαζομένους της και το μίσθωμα προς την ιδιοκτήτρια. Η κατάληψη όμως εμποδίζει πλέον την διαχείρισή του και δυσχεραίνει ποικιλοτρόπως την ζωή της κ. Παπαχελά.
 
Η αλήθεια πίσω από την κατάληψη παρόλες τις χυδαίες απόπειρες διαστρέβλωσης και λάσπης από κάποια όντα τα οποία θέλουν να ονομάζονται άνθρωποι είναι μόνο η ακόλουθη:
 
Το ξενοδοχείο κατελήφθη από «αλληλέγγυους» και κατοικεί άγνωστος αριθμός προσφύγων, που χρησιμοποιούνται ως πρόσχημα για πολλούς λόγους.
 
Στο ξενοδοχείο το ηλεκτρικό ρεύμα και το νερό ήταν κομμένα εδώ και χρόνια, ενώ σήμερα λειτουργούν παράνομα. Η ΔΕΗ και η ΕΥΔΑΠ δεν απαντούν στο πώς αυτό μπορεί να συμβαίνει και ποιος χρεώνεται για την παράνομη επαναλειτουργία τους.
 
Οι εισβολείς-καταληψίες, δεν επιτρέπουν στην ιδιοκτήτρια να μπει στην ιδιοκτησία της, αποτρέπουν μεσίτες και πιθανούς αγοραστές να δουν το ακίνητο και η ίδια χρεώνεται όλα τα έξοδα (ΕΝΦΙΑ κλπ) για ένα ακίνητο που δεν μπορεί να διαχειριστεί.
 
Εδώ και έξι μήνες στις αιτήσεις, στα εξώδικα και στις κινήσεις διαμαρτυρίας δεν υπάρχει επίσημη κινητοποίηση
 
Οι εισβολείς-καταληψίες, δίνουν συνεντεύξεις στον ελληνικό και ξένο Τύπο, κανάλια (όπως το CNN, Al Jazeera, Ολλανδική τηλεόραση και άλλα), και κυκλοφορούν βίντεο και συνεντεύξεις, στο διαδίκτυο, με ανυπόστατα ψεύδη. Η πλευρά της κ. Παπαχελά δεν προβάλλεται.
 
Η απουσία της Πολιτείας, είναι αξιοπερίεργη και πολύ περισσότερο η δήλωση του κ. Μουζάλα στην Ολλανδική τηλεόραση, πως η περίπτωση του City Plaza αποτελεί παράδειγμα φιλοξενίας των προσφύγων στη χώρα μας…αλλά δεν αρκεί!
 
Εμφανίζεται μία γερμανική ΜΚΟ, η θηριώδης γερμανική Medico International και αφού διαβάλει την ιδιοκτήτρια με ψεύδη για την ιδιοκτησία της (πως το ξενοδοχείο ήταν χρόνια εγκαταλελειμένο) το διαφημίζει ως το καλύτερο της Ευρώπης (The best hotel in Europe), ζητώντας συνδρομές για ενίσχυση. Ποιος λαμβάνει αυτά τα χρήματα και ποιος τα διαχειρίζεται, αφού δεν πρόκειται για νόμιμη δομή φιλοξενίας; Γιατί δεν παρεμβαίνει η Πολιτεία, καθώς η ιδιοκτήτρια του χώρου καταγγέλλει τα γεγονότα;
 
Οι εισβολείς υποστηρίζουν πως στο ξενοδοχείο φιλοξενούνται 400 πρόσφυγες, επομένως τα ποσά (από ΟΗΕ και ΕΕ –εκτός της συνδρομής προς τις ΜΚΟ) ανέρχονται σε κάποια εκατομμύρια ευρώ.
 
Ο αριθμός των προσφύγων είναι ασαφής, καθώς δεν μπορεί κάποιος να τους μετρήσει, αφού απαγορεύεται η είσοδος σε όσους δεν ανήκουν στους εισβολείς-καταληψίες. Οι εισβολείς ισχυρίζονται ότι εκεί ζουν 400 πρόσφυγες και ανάμεσά τους 170 παιδιά, ωστόσο η πλευρά της ιδιοκτήτριας υποστηρίζει ότι ο χώρος δεν επαρκεί (το ξενοδοχείο έχει 126 δωμάτια και 236 κρεβάτια)
 
Η προστασία και η υγιεινή είναι ελλειμματική, καταγράφηκε ήδη αποδεδειγμένο κρούσμα φυματίωσης το καλοκαίρι και οι συνθήκες διαβίωσης των προσφύγων είναι άγνωστες, αφού δεν ελέγχονται από κάποιον επίσημο φορέα.
 
Η κ. Παπαχελά είναι σε δεινή θέση, όχι μόνο γιατί αναπτύσσεται ανεξέλεγκτα μία λασπολογία σε βάρος της, αλλά επιπλέον, κινδυνεύει, από τα χρέη που συσσωρεύονται και από την αδυναμία να διαχειριστεί την περιουσία της (με όποιες φθορές συνεπάγονται κατά την περίοδο της ανεξέλεγκτης κατάληψης), να υποστεί ποινικές διώξεις για φορολογικούς λόγους ή για ό,τι μπορεί να συμβεί εντός του ξενοδοχείου.
 
Στις 13 Απριλίου 2017 εστάλη εξώδικο από την ΕΥΔΑΠ στην κυρία Παπαχελά σύμφωνα με το οποίο της βεβαιώνεται ότι υπάρχουν ληξιπρόσθεσμες οφειλές προς την εταιρεία και ζητείται να καταβάλει το ποσό των 81.414 ευρώ μέσα σε προθεσμία 30 ημερών από την επίδοση της εξώδικης επιστολής. Της γνωστοποιείται επίσης ότι ακολουθεί ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ ΚΑΤΑΣΧΕΣΗΣ ΑΚΙΝΗΤΟΥ.Το κερασάκι στην τούρτα αποτελούν οι οχλήσεις και εξωφρενικές απειλές κατά της κυρίας Παπαχελά ότι η ίδια «στοχοποιεί ανθρώπους που δεν έχουν καμία ευθύνη απειλώντας να τους κάψει με 5 μπιτόνια βενζίνη».
 
Επισημαίνεται ότι η κ. Παπαχελά είχε στείλει εξώδικα σε ΔΕΗ και ΕΥΔΑΠ όταν αντιλήφθηκε ότι έχουν επανασυνδέσει ρεύμα και νερό παράνομα γνωστοποιώντας στις εταιρίες ότι το κτίριο έχει καταληφθεί και ουδεμία ευθύνη φέρει η ίδια για παράνομες συνδέσεις και καταναλώσεις!
Η ιδιοκτήτρια από θύμα μιας αποτρόπαιας ενέργειας κατηγορείται ως θύτης, βαλλόμενη από παντού χωρίς στήριξη από πουθενά. Το φλέγον ερώτημα είναι πού είναι οι αρμόδιες υπηρεσίες που οφείλουν να προστατεύσουν την ατομική ιδιοκτησία και να διασφαλίσουν την ασφάλεια των πολιτών, πού βρίσκεται το κράτος;
 

Η απάντηση είναι : “Καλώς ήλθατε στην Ελλάδα του 2017.”
……………………………………………………………………………………………………………………….

 

Έξι μήνες κατάληψη CITY PLAZA

(από το epohi.gr – εβδομαδιαία πολιτική εφημερίδα για την κομμουνιστική ανανέωση για τον σοσιαλισμό)

 

«Η διαμονή μας στο City Plaza είναι πολύ καλή. Έχουμε καταφέρει να ζούμε όλοι μαζί σαν οικογένεια και ας είμαστε από διαφορετικά μέρη ο καθένας», περιγράφει στην «Εποχή» την εμπειρία του ο Μαλίκ από το Πακιστάν, κάτοικος της κατάληψης από το ξεκίνημά της.
Το εγχείρημα της κατάληψης του ξενοδοχείου μετράει τώρα έξι μήνες ζωής και οι διαμένοντες και εθελοντές του χώρου διοργάνωσαν αυτή τη βδομάδα τετραήμερο εκδηλώσεων, ώστε να συζητήσουν για το τι διδάχθηκαν από αυτό, για το παρόν και το μέλλον τόσο του χώρου όσο και γενικότερα του προσφυγικού ζητήματος. Σήμερα είναι η τελευταία μέρα αυτών των εκδηλώσεων, με πραγματοποίηση ανοιχτής γενικής συνέλευσης στις 11 πμ.
«Το City Plaza είναι μια πρωτοφανής εμπειρία για όλες τις συλλογικότητες που συμμετέχουν. Παρότι το αντιρατσιστικό κίνημα έχει πολλά παραδείγματα αγώνων και κινητοποιήσεων, και εμπειρίες από δράσεις αλληλεγγύης, ποτέ άλλοτε δεν είχε δημιουργηθεί ένας χώρος μόνιμης στέγασης», εξηγεί ο Γιώργος Μανιάτης, εθελοντής του χώρου.
Μέχρι τώρα οι αντίστοιχου τύπου καταλήψεις είχαν τη μορφή πιο βραχείας στέγασης των προσφύγων και των μεταναστών, καθώς όσο ήταν ανοιχτά τα βαλκανικά σύνορα η Ελλάδα θεωρούταν ως χώρα τράνζιτ. Μετά το κλείσιμο, όμως, των συνόρων και τη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας η κατάσταση άλλαξε και απαιτεί διαφορετικές παρεμβάσεις.
«Οι περισσότεροι κάτοικοι του χώρου βρίσκονται εδώ και τους έξι μήνες. Πρόκειται, δηλαδή, για μακρά διαμονή, το οποίο ήταν και ο στόχος μας, καθώς με τη συμφωνία της ντροπής και τους καταυλισμούς φιλοξενίας των προσφύγων που έφτιαχνε η κυβέρνηση, καταλάβαμε αμέσως πώς θα χειριζόταν την κατάσταση. Σαν να πρόκειται για μια έκτακτη ανάγκη, σαν φυσική καταστροφή, με μαζικά στρατόπεδα», υπογραμμίζει ο εθελοντής για την πολιτική του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής.
 
Πολιτική αποτροπής
 
Ακόμα, όμως, και αν η κατάσταση μπορούσε να θεωρηθεί σαν έκτακτη ανάγκη όταν έκλεισαν αρχικά τα σύνορα με αποτέλεσμα τον εγκλωβισμό χιλιάδων προσφύγων στην Ελλάδα -με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την προχειρότητα στις συνθήκες διαβίωσης και την τήρηση των δικαιωμάτων των προσφύγων- τώρα πια έχουν περάσει πολλοί μήνες για να διατηρείται η ίδια πολιτική, με ανθρώπους να μένουν ακόμα σε σκηνές ή στην καλύτερη σε κοντέινερ, αποκομμένοι από την υπόλοιπη κοινωνία σε καταυλισμούς.
Η συνέχεια αυτής της πολιτικής δεν είναι τυχαία για τον Γιώργο Μανιάτη, αλλά πρόκειται για εναρμονισμό της ελληνικής κυβέρνησης με τη γραμμή της ΕΕ για αποτροπή των προσφυγικών ροών. «Μαζί με την πολιτική των κλειστών συνόρων, έχουμε και την αντιμετώπιση της στέγασης στη λογική της αποτροπής. Ακόμα και αν υπάρχει χρηματοδότηση και εναλλακτικές λύσεις, οι ευρωπαίοι και έλληνες ιθύνοντες προσέχουν ο τρόπος στέγασης και τήρησης των δικαιωμάτων να μην γίνουν αιτία προσέλκυσης προσφύγων. Έτσι έχουμε δύο ζώνες εγκλωβισμού, μία στα νησιά του Αιγαίου, που παραμένουν για πολύ μεγάλο διάστημα, και μία στην ηπειρωτική Ελλάδα με τις κακές συνθήκες των καταυλισμών. Αυτό, βέβαια, δεν μπορεί να θεωρηθεί αριστερή αντίληψη της προσφυγιάς, ότι δηλαδή οφείλεται στην ύπαρξη κινήτρων-αντικινήτρων. Αυτή είναι μια τεχνοκρατική προσέγγιση, με τον αγριανθρωπισμό στο πυρήνα της».
 
Το αντιπαράδειγμα
 
Ενάντια σε αυτή την πολιτική, η κατάληψη του City Plaza επιζητά να λειτουργήσει ως αντιπαράδειγμα τρόπου στέγασης. «Αν μπορούμε να φτιάξουμε κάτι τέτοιο εμείς, που πέραν της καλής οργανωτικής κατάστασης του αντιρατσιστικού κινήματος και της προσωπικής προσπάθειας δεν είχαμε κάτι άλλο, ούτε χρηματοδότηση ούτε υποδομές, φανταστείτε τι θα μπορούσε να κάνει το κράτος με τα όσα μέσα διαθέτει», σημειώνει.
Αυτή τη στιγμή στο χώρο διαμένουν περίπου 400 πρόσφυγες, προερχόμενοι κυρίως από το Αφγανιστάν και τη Συρία, που είχαν φθάσει στην Ελλάδα πριν τη συμφωνία και διέμεναν στην πλατεία Βικτωρίας, ώσπου έγινε η κατάληψη. Κάποιοι ήρθαν μετά τον περασμένο Μάρτη, αλλά κατάφεραν να βρεθούν στην ηπειρωτική Ελλάδα, καθώς ανήκουν στις ευάλωτες ομάδες.
Μετακινήσεις των διαμενόντων σε άλλους χώρους έχουν γίνει ελάχιστες και είτε πρόκειται για μεταστέγαση σε διαμερίσματα της Ύπατης Αρμοστείας, είτε για επανένωση με την οικογένειά τους στην Ευρώπη, ενώ κάποιοι πιο απελπισμένοι έφυγαν για τις βόρειες χώρες ξαναπέφτοντας στα χέρια των διακινητών. Η πλειονότητά τους, όμως, έχοντας περάσει από την προκαταγραφή, συνεχίζουν να διαμένουν στην κατάληψη, περιμένοντας απάντηση είτε για άσυλο είτε για μετεγκατάσταση, καθώς λόγω έλλειψης προνοιακής πολιτικής, αλλά και της οικονομικής κρίσης, λίγοι επιθυμούν να παραμείνουν εδώ.
Η γειτονιά, αν και περιοχή έντονης δράσης της ακροδεξιάς, φαίνεται να έχει δεχθεί την παραμονή τους και δεν έχουν υπάρξει ρατσιστικά επεισόδια. Γεγονός που οφείλεται και στην επικοινωνία των εθελοντών με τους κατοίκους πριν γίνει η κατάληψη, μέσω φυλλαδίων που εξηγούσαν πως η καταπάτηση των δικαιωμάτων των προσφύγων και η αστεγία τους στην πλατεία Βικτωρίας, πέραν του ότι βάλλει κατά της ζωής αυτών των ανθρώπων, είναι και εις βάρος των γηγενών.
«Έξι μήνες τώρα δεν είχαμε σημαντικές αντιδράσεις. Βέβαια έχουμε 24ωρη περιφρούρηση, γιατί φοβόμαστε για δράσεις φασιστικών ομάδων, όπως ήταν η επίθεση στην κατάληψη της Νοταρά. Θα μπορούσαμε και εμείς να γίνουμε στόχος ακροδεξιών, καθώς η γειτονιά έχει υψηλά ποσοστά χρυσαυγιτών. Παρόλα αυτά θα ήταν λάθος να τη δούμε σαν μια ακροδεξιά περιοχή μόνο. Στην πραγματικότητα είναι πολωμένη και για αυτό δεν θα πρέπει να αφεθεί στα χέρια του φασισμού», σημειώνεται από τον αλληλέγγυο.
Ο φόβος, όμως, δεν περιορίζεται στους τραμπούκους της Χρυσής Αυγής, αλλά αφορά και τη στάση του δημάρχου Γ. Καμίνη, που με αφορμή την κατάληψη δημοσίου χώρου για να παρεμποδιστεί η ανέγερση του τεμένους στο Βοτανικό από το νεοναζιστικό κόμμα, δήλωσε πως «η άποψή μου για τις καταλήψεις είναι γνωστή», εξισώνοντας κατά αυτόν τον τρόπο την αλληλεγγύη με τις πράξεις μίσους.
 
Το ζήτημα της αυτοοργάνωσης
 
Οι μεγαλύτερες προκλήσεις, όμως, που έχει να αντιμετωπίσει το εγχείρημα, βρίσκονται μέσα σε αυτό. Η κατάληψη του City Plaza ξεκίνησε έχοντας ως στόχο την αυτοδιαχείριση του χώρου από τους πρόσφυγες και να σπάσει τη συνήθη σχέση σε αυτές τις καταστάσεις, υποστηρικτή-επωφελούμενου.
Για το λόγο αυτό από την αρχή δημιουργήθηκαν ομάδες εργασίας για την κουζίνα, την υποδοχή, την ιατρική περίθαλψη, την εκπαίδευση, τη μετάφραση, τον καθαρισμό και την αποθήκη, οι οποίες λειτουργούν από κοινού με εθελοντές και πρόσφυγες, όπως περιγράφει και ο 29χρονος Κέσα από την ομάδα της κουζίνας. Για τον προγραμματισμό των δουλειών δύο φορές την εβδομάδα συνεδριάζει το συντονιστικό, στο οποίο μετέχουν περισσότερο οι εθελοντές από τις διάφορες οργανώσεις αλληλεγγύης και όχι οι πρόσφυγες, αν και ανοιχτό για όλους, καθώς των προβλημάτων που παρουσιάζονται με τη μετάφραση. Σίγουρα, όμως, μια φορά το μήνα γίνεται η λεγόμενη συνέλευση του σπιτιού όπου μετέχουν όλοι, έχοντας παράλληλες μεταφράσεις σε όλες τις γλώσσες.
Ένα ακόμα στοιχείο για την άρση της σχέσης φιλανθρωπίας συνιστά και το γεγονός πως επωφελούμενοι είναι και οι ίδιοι οι εθελοντές. «Είναι μια εμπειρία που για εμένα ισοδυναμεί με το πανεπιστήμιο. Είναι πολύ σημαντικό παράδειγμα το πώς μια τόσο πολυεθνική κοινότητα, με διαφορετική προσωπική ιστορία ο καθένας, που πολλές φορές δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε και χρησιμοποιούμε το google translate, καταφέρνουμε και ζούμε αρμονικά. Διευρύνεται η αντίληψή σου», τονίζει ο Ζίαντ, εθελοντής από την Τυνησία, της οργάνωσης «Alarm phone». Ένας από τους πολλούς διεθνείς εθελοντές που έχουν έρθει να βοηθήσουν και να λάβουν γνώσεις από το εγχείρημα.
Ταυτόχρονα, γίνεται προσπάθεια σύνδεσης της έμπρακτης αλληλεγγύης με την πολιτική διεκδίκηση των δικαιωμάτων των προσφύγων, καθώς το ζητούμενο δεν είναι να αντιμετωπίζονται σαν ευάλωτες ομάδες, αλλά ως συμπολίτες μας. Για αυτό και επιδιώκεται η κινητοποίηση και ο συσχετισμός των ίδιων των προσφύγων με τα σωματεία εκπαίδευσης και υγείας με στόχο την από κοινού διεκδίκηση.
«Γενικά οι πρόσφυγες συμμετέχουν πολύ ενεργά σε σύγκριση με άλλες εμπειρίες που είχαμε μέχρι τώρα. Η αυτοοργάνωση, βέβαια, δεν είναι κάτι που κερδίζεται και τελειώνει. Είναι μια συνεχής διαδικασία, οπότε το ζήτημα αφορά στο πώς φτιάχνεις τη λειτουργία του χώρου. Πρέπει να είναι ανοιχτή στη συμμετοχή και να στεκόμαστε συνεχώς κριτικά στις τυχόν σχέσεις εξουσίας που δημιουργούνται, γιατί μην ξεχνάμε ότι βρισκόμαστε σε ένα ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο με συνθήκες διαχωρισμού, ανισότητα δικαιωμάτων κτλ. Η κατάληψη του City Plaza μπορεί να μην είναι μια αποκομμένη νησίδα από την υπόλοιπη κοινωνία, ωστόσο είναι ένας συνεργατικός, αμεσοδημοκρατικός χώρος», περιγράφεται από τον Γιώργο Μανιάτη.
Παρόλα αυτά, κομβικό σημείο παραμένει, όπως και πάντοτε στις κοινωνικές σχέσεις, το ζήτημα της οικονομικής εξάρτησης, με κάποιους πρόσφυγες να λαμβάνουν εμβάσματα από τους συγγενείς τους που έχουν φθάσει στις ευρωπαϊκές χώρες, αλλά με τους περισσότερους να βασίζονται πλήρως σε ό,τι προσφέρει η κατάληψη για την επιβίωσή τους, γεγονός που μειώνει τη δυνατότητα πλήρους αυτοδιαχείρισης του χώρου από τους πρόσφυγες.
 
Το ζήτημα της ένταξης
 
Το δεύτερο μεγάλο στοίχημα, λοιπόν, του εγχειρήματος, που θα έπρεπε να απασχολεί προφανώς και γενικότερα την μεταναστευτική πολιτική, είναι η ένταξη των προσφύγων στην ελληνική κοινωνία. Ένα από τα απαραίτητα στοιχεία για αυτήν είναι και η εύρεση εργασίας. Τόσο ώστε οι πρόσφυγες να είναι όσο το δυνατόν πιο οικονομικά ανεξάρτητοι, όσο και για να συναναστραφούν με την υπόλοιπη κοινωνία ως κομμάτι της. Οι δυνατότητες, βέβαια, για κάτι τέτοιο είναι πολύ μικρές. Από την κατάληψη, σύμφωνα με τον Μαλίκ, ελάχιστοι έχουν καταφέρει να κάνουν κάποια μεροκάματα εδώ και εκεί, με τους περισσότερους να είναι άνεργοι και εγκλωβισμένοι σε μια χώρα που τους δίνει λίγες προοπτικές.
Σε καλύτερο δρόμο βρίσκεται η ένταξη των παιδιών, με τα 70 προσφυγάκια της κατάληψης να πηγαίνουν κανονικά στο δημόσιο σχολείο, γεγονός που υποδέχθηκαν μάλιστα με ιδιαίτερη χαρά. Μαθήματα ενισχυτικής διδασκαλίας ελληνικών, αλλά και αγγλικών προσφέρονται βέβαια και από τον χώρο τόσο στα παιδιά, όσο και στους ενήλικες, ώστε να βοηθήσουν και από μεριάς τους στο ζήτημα της ένταξης.
«Δεν θέλουμε απλά φαγητό και στέγη. Όλοι οι άνθρωποι θέλουν κάτι περισσότερο από αυτό για τη ζωή τους. Εδώ δεν υπάρχει δουλειά, είναι δύσκολο μέχρι και για εσάς να βρείτε εργασία και εμείς δεν θέλουμε να σας γίνουμε βάρος. Άρα πρέπει να βρεθεί μια λύση. Ή να μας αφήσουν να πάμε στην Ευρώπη, εκεί που έχουμε την οικογένειά μας και υπάρχουν περισσότερες ευκαιρίες ή η Ευρώπη να χρηματοδοτήσει θέσεις εργασίας εδώ για όλους, πρόσφυγες και Έλληνες», προτείνει ο Σερόν, επισκέπτης ενός διαμένοντος στην κατάληψη, που περιμένει εδώ και μήνες να επανενωθεί με τον αδερφό του στο Παρίσι.

 

…………………………………………………………………………………………………………………

Ζήτω η κατάληψη του City Plaza!
athens.indymedia.org
από @  01/05/2016 5:03 μμ.
 
Η Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε χαιρετίζει με ενθουσιασμό και ολόψυχη αλληλεγγύη την κατάληψη του εγκαταλειμμένου ξενοδοχείου City Plaza, για τις στεγαστικές ανάγκες 211 προσφύγων (107 παιδιών, 59 γυναικών και 45 ανδρών) από το Κουρδιστάν, τη Συρία, το Αφγανιστάν, το Ιράν και την Παλαιστίνη και τη δημιουργία ενός κέντρου αγώνα, πληροφόρησης και αλληλεγγύης, παλεύει για την ενίσχυση, τη διεύρυνση και την επιτυχία της και διαθέτει το σύνολο των δυνάμεών της σε αυτήν, συμμετέχοντας ενεργά στην Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης σε Οικονομικούς και Πολιτικούς Πρόσφυγες.
«Η χώρα ιδρύθηκε με βασική αρχή ότι η κυβέρνηση προστατεύει την ιδιοκτησία από την πλειοψηφία. Και έτσι συνεχίζει»
Νόαμ Τσόμσκι
Click on image to see full-sized version
Η Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε χαιρετίζει με ενθουσιασμό και ολόψυχη αλληλεγγύη την κατάληψη του εγκαταλειμμένου ξενοδοχείου City Plaza, για τις στεγαστικές ανάγκες 211 προσφύγων (107 παιδιών, 59 γυναικών και 45 ανδρών) από το Κουρδιστάν, τη Συρία, το Αφγανιστάν, το Ιράν και την Παλαιστίνη και τη δημιουργία ενός κέντρου αγώνα, πληροφόρησης και αλληλεγγύης, παλεύει για την ενίσχυση, τη διεύρυνση και την επιτυχία της και διαθέτει το σύνολο των δυνάμεών της σε αυτήν, συμμετέχοντας ενεργά στην Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης σε Οικονομικούς και Πολιτικούς Πρόσφυγες.
 
Μέσα σε κλίμα γενικευμένης λάσπης στον ανεμιστήρα και κατασυκοφάντησης της αλληλεγγύης, που εκτείνεται από την άκρα δεξιά μέχρι ένα τμήμα αυτοαποκαλούμενης αριστεράς περνώντας ενδιάμεσα από τα ΜΜΕ και την κυβέρνηση, η κατάληψη του City Plaza αποτελεί ένα υπόδειγμα άμεσης δράσης αυτο-οργανωμένης και αυτο-διευθυνόμενης, μια επίδειξη της δύναμης και των δυνατοτήτων που έχει το κίνημα αλληλεγγύης, όχι για να καλύψει τα «κενά» της κυβερνητικής πολιτικής, αλλά για να κινήσει τον κόσμο στην κατεύθυνση που του αξίζει.
 
Η κατάληψη του City Plaza προσφέρει όλα αυτά τα οποία το κράτος, αυτός ο παρασιτικός μηχανισμός που κρατά αλυσοδεμένες τις κοινωνίες, στερεί από τους ανθρώπους και ειδικά τους πρόσφυγες: την αξιοπρέπεια, τη δύναμη να αποφασίζουν για τον εαυτό τους, τη διασφάλιση της δυνατότητας να παλέψουν για τα δικαιώματά τους συλλογικά και αλληλέγγυα. Επιτρέπει στους πρόσφυγες να ξεφύγουν από τη ντροπή του Κουτσόχερου, του Κατσικά και του λιμανιού, στα παιδιά που από τον πόλεμο και τον ξεριζωμό βρέθηκαν να κοιμούνται στον δρόμο και τις λάσπες, ανάμεσα σε φίδια και σκορπιούς να κοιμούνται ήσυχα και να παίζουν.
 
Η Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε καλεί κάθε αλληλέγγυο άνθρωπο και κάθε αλληλέγγυα συλλογικότητα, ανεξάρτητα από επί μέρους κριτικές και διαφοροποιήσεις, να παλέψει για την ενίσχυση ενός επιθετικού κινήματος καταλήψεων άδειων χώρων για τις στεγαστικές ανάγκες των προσφύγων και για τη δημιουργία κέντρων αγώνα και αντιρατσιστικού, αλληλέγγυου λόγου.
 
Από την πρώτη μέρα της κατάληψης, το City Plaza μπήκε στο στόχαστρο ενός εσμού οπαδών της ακινησίας, ενός μισανθρωπικού σμήνους υπερασπιστών της ατομικής ιδιοκτησίας ως ύψιστου δικαιώματος, μιας θλιβερής αγέλης κατά φαντασίαν λύκων του πληκτρολογίου. Τα ψέματα τους ήταν τόσο εξωφρενικά, ώστε αρκούσε η πραγματικότητα για να συνηγορήσει για λογαριασμό μας χωρίς να χρειαστεί η δική μας παρέμβαση. Θα συνεχίσουμε να τους αγνοούμε και να αναπτύσσουμε τη δράση μας στο πλευρό των προσφύγων σα να μην υπάρχουν. Για όσους μπορούν να κοιμούνται σε κρεβάτια όταν παιδιά κοιμούνται στον δρόμο και δεν κάνουν κάτι για αυτό, δεν έχουμε χρόνο.
 
Θα συνεχίσουμε να δρούμε επιθετικά για την ενότητα των καταπιεσμένων αυτού του κόσμου και όχι για τις πατριωτικές φαντασιώσεις του κάθε αφελή που ονειρεύεται ότι θα συμμαχήσουμε με τα αφεντικά μας ενάντια στη… Μέρκελ και τα μνημόνια που –τάχα- μας βάζουν όλους μαζί στο στόχαστρο.
Η αλληλεγγύη που εξέφρασαν στην κατάληψη οι απλήρωτοι/ες εργαζόμενοι/ες του City Plaza και η παρουσία τους στο χώρο της κατάληψης, η δήλωση της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης και των προσφύγων ότι αναγνωρίζουν τα δικαιώματά τους στον χώρο και θα τα υπερασπιστούν αποτελεί την πιο ελπιδοφόρα κίνηση του τελευταίου διαστήματος. Ο αγώνας μας θα είναι κοινός αγώνας ντόπιων και ξένων καταπιεσμένων, γιατί μόνο έτσι θα νικήσει.
Ο αγώνας αυτός, δεν θα έχει κριτήριο ούτε την ιδιοκτησία ούτε τον ποινικό κώδικα. Θα είναι αγώνας πολιτικής ανυπακοής, απέναντι στις πολιτικές που ασκούνται, θα αντιπαρατάσσει στο νόμο τους το δίκιο μας.
 
Καλούμε όλες και όλους, άτομα, συλλογικότητες και συνδικάτα, να πλαισιώσουν την κατάληψη του City Plaza και το κίνημα αλληλεγγύης στους πρόσφυγες. Καλούμε σε οργάνωση και ενότητα του αγώνα για τα δικαιώματα των προσφύγων, ενάντια στη ρατσιστική αντιμεταναστευτική πολιτική της Ευρώπης και της Ελλάδας, με τον αγώνα ενάντια στην οικονομική εξαθλίωση που προκαλεί και οξύνει καθημερινά το Κεφάλαιο και η ελληνική κυβέρνηση.
Η αλληλεγγύη θα νικήσει! Με τους πρόσφυγες θα ζήσουμε μαζί!
 
-Πολιτική ανυπακοή σε όλες τις αντιπροσφυγικές πολιτικές της ΕΕ και του ελληνικού Κράτους. Κάτω η ρατσιστική συμφωνία της ντροπής ΕΕ-Τουρκίας. 
 
-Να ανοίξουμε όλους τους άδειους χώρους για να ζήσουν οι πρόσφυγες. Καμία ανοχή στα στρατόπεδα της ντροπής, κανένα παιδί στον δρόμο.
 
-Καμία απέλαση προς την Τουρκία ή άλλη χώρα. Δικαίωμα ασύλου σε όλες/ους.
 
-Ανοιχτά σύνορα για τους πρόσφυγες. Κάτω ο φράχτης του Έβρου και τα συρματοπλέγματα της Ειδομένης.
 
-Αλληλεγγύη ντόπιων και ξένων καταπιεσμένων ενάντια στις πολιτικές των κρατών, του Κεφαλαίου και του ρατσισμού. 
 
-Ζήτω ο κατειλημμένος Χώρος Στέγασης Προσφύγων CITY PLAZA! Ζήτω η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης σε Οικονομικούς και Πολιτικούς Πρόσφυγες!
 
Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε