Η πολυμελής μπάντα με το περίεργο όνομα, που γράφει δικά της τραγούδια πατώντας σε βαλκανικό υπόβαθρο, πριν αυτό αρχίσει να γίνεται μόδα. Ο Φώτης Δούσος από τους Δάρνακες μιλά στον Χρήστο ιχαλέρη και το περιοδικό CITY για το δεύτερο δίσκο του συγκροτήματος που παρουσιάζεται στο «GaiAlive» και τον σπάνιο – για την εποχή μας, κοινοτισμό που διέπει την μπάντα εδώ και οκτώ χρόνια.
Ήταν δύσκολη η πορεία μέχρι την έκδοση του δεύτερου σας δίσκου που έγινε αυτές τις μέρες; Κράτησε η διαδικασία πολύ αφού τον ετοιμάσαμε με θεσσαλωνικιώτικους ρυθμούς, ξεκίνησε πριν ενάμιση χρόνο και τώρα τελειώνει. Τιτλοφορείται «Libra – το προξενιό της Αντιγόνης» και είναι πολύ πιο διαφορετικός από τον πρώτο δίσκο, πιο δυναμικός και πιο εξωστρεφής. Είναι η πρώτη φορά που βάζουμε και δυο ισπανόφωνα τραγούδια, που τα λέει η Λίνα η Σωπιάδου και σηματοδοτεί το νέο ήχο της μπάντας που είναι πιο multi – culti, κάτι που κάνουμε πλέον και στις συναυλίες μας, με τραγούδια και από την Ιταλία, από τη Ρωσία και από αλλού.
Ποια ανάγκη σας οδήγησε σε αυτό;
Είναι η φυσική εξέλιξη της μπάντας, η ωριμότητα της. Είμαστε πάντα σε φάση αναζήτησης και περιέργειας της έκφρασης μας. Δεν έχει εξαντληθεί ο ελληνικός λόγος σε καμία περίπτωση, αλλά μας ενδιαφέρουν και άλλες γλώσσες… Ρυθμολογικά πατάει πάντα σε παραδοσιακές φόρμες, πολλοί παραδοσιακοί ρυθμοί υπάρχουν στο νέο δίσκο και η σχέση με την παράδοση υπάρχει και στην βαθύτερη ουσία των τραγουδιών, στον τρόπο που είναι κτισμένο το τραγούδι, χωρίς ρεφρέν, που έχει μια κίνηση νοηματική από στίχο σε στίχο, όπως τα παραδοσιακά κομμάτια, γι’ αυτό σχετίζονται πολύ.
Συναυλιακά έχετε δώσει πολλές συναυλίες στην Ελλάδα, αλλά και σε φεστιβάλ του εξωτερικού…
Φέτος δεν παίξαμε καθόλου στην Ελλάδα, κάναμε όμως μια καλή συναυλία στη Βιέννη και στη Λουμπλιάνα σε μια κατάληψη. Προσπαθούμε να το συνεχίσουμε αυτό και να το μεγαλώσουμε και να το επεκτείνουμε όσο μπορούμε. Είναι κάτι που κάνουμε μόνοι μας, χωρίς βοήθεια από πουθενά, με διάθεση road trip, με ένα βανάκι ξεκινάμε από εδώ και πάμε και παίζουμε στην κεντρική Ευρώπη. Είδαμε ότι υπάρχει πολύ θετική ανταπόκριση και πιστεύω ότι μπορούμε να το ξανακάνουμε, ήδη ετοιμάζουμε κάτι. Προς το παρόν δεν βγαίνουν χρήματα από αυτό, αλλά ως εμπειρία είναι μεγάλο κέρδος, δένει πολύ την μπάντα και περνάμε πολύ καλά. Είναι πολύ διαφορετικό το κοινό έξω, φαντάσου ότι παίζουμε ως επί το πλείστον ελληνικά τραγούδια και ξαφνικά διαπιστώνεις ότι δεν υπάρχει σύνορο και πρόβλημα γλώσσας γιατί στις συναυλίες λειτουργούν άλλοι κώδικες επικοινωνίας. Μετράει η ενέργεια και το καλό κλίμα, η γλώσσα δεν αποτελεί εμπόδιο…
Έχετε σκεφτεί να συνεργαστείτε ή να συμμετάσχετε με εμπορικά σχήματα της Αθήνας;
Έχουν υπάρξει, πράγματι, κάποιες επαφές στο παρελθόν, αλλά ό,τι και να γινόταν θα το αρνούμασταν. Η μπάντα έχει αντέξει οκτώ χρόνια και κάνει κάτι άλλο, δεν ταιριάζει να μπει με εμπορικό όνομα. Είναι κάτι που δεν το βλέπω ιδεολογικά, αλλά σε αυτό που κάνουμε δεν βλέπω κάποιον από τα «ονόματα» να ταιριάζει… Δεν χρειάζεται να πασχίζεις για την αναγνωρισιμότητα.. Στα πλαίσια της ωριμότητας έχουμε δεχθεί όλοι ότι δεν θα βγάλουμε λεφτά από τους Δάρνακες. Αφού πήραμε αυτήν την απόφαση, ούτε θα ζούμε από αυτό ούτε θα βγάζουμε λεφτά, έχουμε κοινό ταμείο και δεν παίρνει κανένας μας λεφτά, πάνε σε πρόβες, σε βόλτες και σε δίσκους… Φαντάσου ότι για τον δεύτερο δίσκο πληρώσαμε αρκετά λεφτά που δεν τα βάλαμε από την τσέπη μας αλλά από το κοινό μας ταμείο… Γι’ αυτό και δεν χρειάζονται ούτε και κινήσεις επικοινωνιακές, όπως ας πούμε η τηλεόραση. Μουδιάζουμε όποτε συζητάμε τέτοιες προτάσεις… Δεν είναι και τηλεοπτικά τα καινούρια μας κομμάτια… Είμαστε όλοι στην ίδια φάση και τώρα που μεγαλώσαμε δεν μπορούμε να αλλάξουμε εύκολα, άλλωστε δεν χρειάζεται να σε ξέρουν και όλοι…
Στην περίοδο που όλοι μιλούν για κρίση, πόσο εύκολη είναι η επιβίωση ενός σχήματος πολυμελούς όσο οι Δάρνακες;
Σαφώς είναι δύσκολο, αλλά έως τώρα τα καταφέρνουμε…
Η εσωτερική ομαδική μουσική συνύπαρξη, πώς αντέχει στο χρόνο;
Το σχήμα δεν θα αλλάξει ποτέ… Οι Δάρνακες έχουν βρει τον εαυτό τους. Ο καθένας μπορεί να φύγει, απλά δεν έρχεται άλλος στη θέση του. Συνεργασίες μπορούμε να κάνουμε, αλλά το συγκρότημα είναι αυτό… Υπάρχουμε εδώ και οκτώ χρόνια, κάτι που κάνει καλό και στη μουσική και στο σχήμα, έτσι περνούν οι εντάσεις, που ή αφομοιώνονται σε κάτι δημιουργικό ή σε διαλύουν. Εμείς αντέχουμε ακόμα…
Η συναυλία σας στο GaiAlive πώς θα είναι;
Έχουμε να παίξουμε ένα χρόνο περίπου και ερχόμαστε ορεξάτοι, αφού ήμαστε και διασκορπισμένοι…
Το ότι η «βαλκανική» μουσική έχει γίνει σχεδόν μόδα, πώς σας φαίνεται…
Έχουμε αρχίσει να το εγκαταλείπουμε το Balkan για να σου πω την αλήθεια… Φτιάχνουμε τη δική μας αντίληψη γι’ αυτό… Υπάρχει μια τάση στην Ελλάδα να θεωρείται Balkan ό,τι αντιγράφει τα σέρβικα συγκροτήματα, οι οποίοι Σέρβοι καλά κάνουν αυτό που κάνουν, αλλά όταν πάμε να το κάνουμε εμείς, μοιάζει με γελοία αντιγραφή. Ποτέ δεν ήμαστε μια κλασική μπάντα Balkan…
Τι σε προκαλεί δημιουργικά σήμερα;
Η πρόκληση και η φιλοδοξία της μπάντας είναι, όπως φαίνεται και από τα ονόματα των δίσκων, με το «Virgo», ο αστερισμός της Παρθένου και τώρα το «Libra», να ολοκληρώσουμε το ζωδιακό κύκλο, να κάνουμε, δηλαδή, δώδεκα δίσκους! Μετά έρχεται ο «Scorpio»… Και κάθε δίσκος να είναι αρκετά διαφορετικός από τον προηγούμενο, κάτι που είναι πολύ δύσκολο, το να είναι ένα βήμα μπροστά και στιχουργικά και μουσικά. Και να κάνουμε και καλά live, είναι μια πρόκληση…
Ποιος μουσικός ρυθμός θα έλεγες ότι αντιπροσωπεύει τους Δάρνακες σήμερα;
Τα 7/8 θα έλεγα, χωρίς να παίρνω στο λαιμό μου όλους…
info:
Οι Δάρνακες στο GaiAliveΔόξης 5 & Σαλαμίνος – Λιμάνι, T:2310513654
Παρασκευή 30 Απριλίου
Ώρα έναρξης: 22:30
Διαβάστε όλα τα τελευταία νέα | Ενημερωθείτε
