{ CITY URBAN LIVING }

Γιώργος Γελαράκης (τραγουδοποιός)


Γιώργος Γελαράκης (τραγουδοποιός)

Ανήκει στη νέα γενιά τραγουδοποιών της πόλης, που αγωνίζεται να βρει τον δρόμο του σε μια φορτισμένη εποχή έντονων αλλαγών και συναισθημάτων. Ο Γιώργος Γελαράκης μίλησε στον Χρήστο Μιχαλέρη και το περιοδικό CITY για την πρώτη του δισκογραφική σύσταση και την πορεία του έως σήμερα.
 
Πώς άρχισε η σχέση σου με τη μουσική; Λίγα βιογραφικά σύστασης…
 Ήμουν 10 χρονών… μαθητής στη Βέροια, όταν πήρα το πρώτο μου αρμόνιο. Περνάνε δύο χρόνια και μια μέρα ανακοινώνω στον πατέρα μου ότι θα ήταν καλύτερα ν’ αρχίσω μαθήματα κιθάρας! Το σκέφτεται λίγο, στην αρχή αντιδράει… Αλλά μάλλον η αποφασιστικότητα μου τον πείθει… Για δύο καλοκαίρια ηχογραφώ σε δημοσιογραφικό κασετοφωνάκι 40-50 τραγούδια, που μερικά τα ’γραφα επί τόπου… σήμερα τα ακούω και χτυπάω το κεφάλι μου (γι’ αυτό και δεν τα ακούω συχνά πια!), αλλά σκέφτομαι ότι είναι μια τεράστια κληρονομιά για τα γεράματα μου!

Τα ακούσματα σου ποια είναι;
Ακούω και προσπαθώ να ερμηνεύω οτιδήποτε έχει λόγο ύπαρξης και δεν έχει δημιουργηθεί απλά και μόνο με κάποιο συγκεκριμένο σκοπό. Κατά βάση τα ακούσματα μου προέρχονται από το εγχώριο μουσικό στερέωμα και αυτό μάλλον οφείλεται στο γεγονός ότι μόνο με μητρική μου γλώσσα μπορώ να εκφραστώ απόλυτα.
 
Το ξεκίνημα σε συναυλίες και οι πρώτες συνεργασίες πώς έγιναν;
Ίσως αυτό (η αρχή) είναι το δυσκολότερο, σήμερα, βήμα για ένα νέο δημιουργό… Από τις πρώτες μου στιγμές στη Θεσσαλονίκη ήρθα σε επαφή με ανθρώπους της μουσικής, προσπαθώντας να μάθω όσο το δυνατόν περισσότερα και να αναπτύξω τα μουσικά μου κριτήρια. Αυτό συνεχίζω να κάνω και σήμερα, επιδιώκοντας συνεχώς να πειραματίζομαι σε συνεργασία με διαφορετικούς μουσικούς. Πιστεύω πως οι καλοκαιρινές συναντήσεις νέων σε φεστιβάλ μουσικής είναι μια όαση πολιτισμού και το καλύτερο βήμα για έναν νέο δημιουργό στις μέρες μας.

Ανήκεις στην πολύ νέα γενιά τραγουδοποιών. Μέσα από τα δικά σου μάτια πώς σχολιάζεις την έως τώρα πορεία σου; Τι σε «στεναχώρεσε» ή σε στεναχωρεί…
Η πορεία μου στη μουσική θα έλεγα ότι είναι μια συνεχής προσπάθεια έκφρασης και εσωτερικής αναζήτησης. Το μεγάλο πρόβλημα όμως που υπάρχει και είναι ιδιαίτερα εμφανές στη Θεσσαλονίκη, είναι η έλλειψη μουσικών σκηνών με αποτέλεσμα είτε να μη βρίσκουν βήμα οι μουσικοί της πόλης να αναδείξουν τη δουλειά τους είτε ακόμα και όταν συμβεί αυτό , οι προϋποθέσεις να είναι ελλιπείς.
 
Στην εποχή του YouTube, που δεν υπάρχουν δισκογραφικές εταιρείες ή ακόμα και δισκοπωλεία, τι νόημα έχει η κυκλοφορία σε φυσική μορφή ενός cd; Λίγα λόγια για τα πρώτα σου τραγούδια..
Αν υπάρχει κάτι αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα που είναι σε άνθιση, νομίζω ότι είναι η παραγωγή μουσικής. Σ’ αυτό σαφώς συντέλεσε το διαδίκτυο και ο «θάνατος» των δισκογραφικών εταιρειών. Ο «Ονειροποιός» είναι ένα ονειρικό ταξίδι που έχει ξεκινήσει εδώ και 2 χρόνια περίπου. Πρόκειται για 10 τραγούδια σε δική μου μουσική και στίχους, τα οποία διαπραγματεύονται βαθύτερους προβληματισμούς μου, που επιτέλους κατάφερα να εκφράσω μέσω της μουσικής. Σκοπός μου να βρω στο ταξίδι αυτό όσο πιο πολλούς συνοδοιπόρους γίνεται! Θέλησα να πειραματιστώ με διάφορα ηχοχρώματα και για το λόγο αυτό συμμετέχουν πάνω από 15 μουσικοί, κατά βάση όμως το μουσικό σχήμα «Stage Band». Η ηχογράφηση έχει υλοποιηθεί και μένει η ολοκλήρωση της παραγωγής.
 
Ποια τα live σου και τι περιλαμβάνουν;.. Γιατί να έρθει κάποιος να τα παρακολουθήσει; Κάποιο ιδιαίτερο γνώρισμα…
Φέτος πραγματοποιώ εμφανίσεις με το σχήμα «Stage Band».! Πηγαίνουμε σε όποιο stage μας καλούνε, όπως λέει και το όνομα, με γνώμονα να εκφράσουμε την αγάπη μας στη μουσική. Παράλληλα πραγματοποιούνται και unplugged εμφανίσεις σε μικρούς ζεστούς χώρους, προσπαθώντας να διατηρήσουμε αυτό το παρεΐστικο κλίμα από το οποίο διακατέχεται ακόμα ευτυχώς η συμπρωτεύουσα, και να βάλουμε ένα λιθαράκι αισιοδοξίας σε όλη αυτή τη κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η καθημερινότητα μας.
 
Ως νέος δημιουργός, τι θεωρείς ότι κάνει σήμερα ένα τραγούδι «σουξέ»; Αν αυτό απαιτεί «εκπτώσεις», πώς θα στεκόσουν απέναντι σε μια τέτοια κατάσταση;
Δεν έχω μπει ποτέ σ΄ αυτή τη διαδικασία και εύχομαι να έχω την τύχη να μη χρειαστεί ποτέ! Ένας από τους σκοπούς της μουσικής σαφώς και είναι να καταφθάνει σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο αριθμό ατόμων. Αυτό που μπορώ να σκεφτώ όσον αφορά το πότε ένα τραγούδι έχει πιθανότητες να έχει εμπορική επιτυχία, είναι όταν απευθύνεται με ειλικρινείς και σαφείς προθέσεις προς τους αποδέκτες του.

Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα πώς επηρεάζει τα τραγούδια σου;
Είναι φύσει αδύνατον να μην επηρεάζονται τα τραγούδια από τη σημερινή κατάσταση της χώρας. Παρατηρώ διαρκώς στην καθημερινότητά μου ζητήματα όπως π.χ. η μοναξιά ή η κατάθλιψη από την οποία περιβάλλονται οι νέοι, φαινόμενα που είναι άμεσα συνδεδεμένα με το οικονομικό ζήτημα της χώρας. Εξάλλου αν ανατρέξουμε στην πρόσφατη ιστορία της χώρας, η μουσική πάντοτε έπαιζε σημαντικό ρόλο στις ζωές και στους αγώνες των πολιτών.

Ποια είναι τα «υλοποιήσιμα» όνειρά σου; Δηλ. πώς φαντάζεσαι τη μουσική ζωή σου;
Αυτό που εύχομαι είναι να υπάρχουν διαρκώς νέες εμπνεύσεις και να δημιουργούμε συνεχώς καινούρια μουσική μαζί με τους συνεργάτες μου. Στο άμεσο μέλλον φαντάζομαι να μπαίνουμε με τα φιλαράκια μου σ’ ένα αυτοκίνητο, να παίρνουμε τα όργανα μας στη πλάτη και να ταξιδεύουμε σε όλη την Ελλάδα.
 
info:
Καφέ Φράγκων, Φράγκων 20, T: 2310 515761
Κάθε Τετάρτη

Ultimo Piacere, Λόρδου Βύρωνα 3, T: 2313 012586
Κυριακή 29 Απριλίου

 




TOP 10 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ