{ CITY URBAN LIVING }

Γιώργος Καζαντζής (συνθέτης, μουσικός)

Γιώργος Καζαντζής (συνθέτης, μουσικός)

Σταθερά πολυπράγμων και δημιουργικός, άνθρωπος της πόλης, δημιουργός, συνθέτης και ιδιοκτήτης του μουσικού στούντιο - φυτωρίου «Πολύτροπο» και καλλιτεχνικός διευθυντής του Δήμου Καλαμαριάς.
Ο Γιώργος Καζαντζής μιλά στον Xρήστο Mιχαλέρη και το περιοδικό CITY. Mας δίνει τις πάντα ενδιαφέρουσες σκέψεις και απόψεις του για τα δρώμενα, καθώς και για τις φετινές του εμφανίσεις.

Πώς σε βρίσκει η νέα χρονιά;
Ευτυχώς όρθιο και υγιή!

Πώς σκέφτηκες τις φετινές σου εμφανίσεις, ξεκινώντας από τους καλεσμένους του Γενάρη, τη Γιώτα Νέγκα και τον Δημήτρη Ζερβουδάκη… Τι σε ενδιαφέρει κυρίως σε αυτές σου τις συναντήσεις με τον κόσμο;
Κατ' αρχήν ας δεχθούμε ότι το live είναι η τελική μυσταγωγία συντέλεσης του θαύματος. Δηλαδή το υλικό που παράγεται στο στούντιο με τις καλύτερες συνθήκες, καλλιεργείται πρώτα από τα μηχανικά μέσα (cd, κ.λ.π.) και έπειτα, επειδή η Μουσική από τη φύση της είναι ζωή, αναζητά τη ζωντανή της έκφραση που είναι η συναυλία. Πάνω σε αυτή λοιπόν την αναγκαιότητα θέλω και εγώ να εκφράσω τα τραγούδια μου μέσα από τις εξαίσιες φωνές των φίλων μου και συνεργατών μου. Να απολαύσω μαζί με τον κόσμο κάθε κρυμμένη εκδοχή της μουσικής μου που φωλιάζει στην δημιουργική ιδιαιτερότητα της κάθε φωνής. Άλλωστε και όλη αυτή η αναζήτηση είναι εχέγγυο της εξέλιξης, αλλά και οξυγόνο γι’ αυτούς που ασφυκτιούν.

Πόσο σε έχει επηρεάσει η «κρίση», καθώς και όλη η περιρρέουσα ατμόσφαιρα;
Νομίζω ότι κάθε νοήμων άνθρωπος με κρίση και αισθητική έβλεπε ό,τι και εγώ εδώ και πολλά χρόνια. Δηλαδή τι; Μια αέναη αναζήτηση της χαράς και της ευτυχίας σε λάθος κατεύθυνση. Θες λόγω έλλειψης κουλτούρας; παιδείας; Δεν ξέρω... όμως σε αυτή μας την ανάγκη πόνταραν και μας έβαλαν το καρότο. Και αν δεν έχεις την ικανότητα να δεις τις πραγματικές σου ανάγκες για να τις καλύψεις και να είσαι ευτυχής, τότε βλέπεις το καρότο και αυτό κυνηγάς… και νάσου τα δάνεια και οι κάρτες… αλλά το καρότο δεν το φτάνεις ποτέ γιατί το σύστημα φροντίζει πάντα να στο κρατάει μακριά. Μέχρι που αποκαμωμένος, δεν έχεις πλέον τίποτε να δώσεις στο σύστημα οπότε καταρρέει και αυτό. Όχι, δεν με εκπλήσσει λοιπόν η κρίση. Άρα δεν με επηρεάζει καλλιτεχνικά περισσότερο απ' ό,τι η εικόνα που περιέγραψα. «Στο κάθε μου κειμήλιο» που έγραψα το 2004 και τραγούδησε υπέροχα ο Κώστας Μακεδόνας σε κάποιο σημείο λέω: «…ακέραιο και στέρεο, με κόσμο περιδέραιο το είναι μου σμιλεύουν, κι εγώ τρωτός... καμαρωτός, και με ταχύτητα φωτός… κοιτώ που με δουλεύουν…». Νομίζω ότι αυτό τα λέει όλα.

Τι θα μπορούσες να εκφράσεις ως συμπέρασμα καλλιτεχνικό, (σε σχέση με το νέο γίγνεσθαι της ελληνικής μουσικής) μετά από τα είκοσι χρόνια που διατηρείς ένα από τα πιο δυναμικά στούντιο ηχογραφήσεων;
Κοίταξε, υπάρχει δημιουργία. Έχουν βγει υπέροχα τραγούδια την τελευταία δεκαετία. Αυτό που με ανησυχεί είναι ο αποδέκτης αυτής της μουσικής. Είμαστε ένας λαός με τεράστια ιστορία και στη μουσική. Η παράδοσή μας είναι χτισμένη από ένα δομικό υλικό που έχει τις ρίζες του στην αρχαιότητα. Η παράδοση γέννησε το Σμυρναίικο, το ρεμπέτικο τραγούδι που με τη σειρά τους επηρέασαν σπουδαίους συνθέτες οι οποίοι το εξέλιξαν αφομοιώνοντας στοιχεία και από δύση και το έφεραν μέχρι τις μέρες μας. Αυτό το τραγούδι είναι ζωντανό. Έχει υπόσταση, ταυτότητα, καταγωγή και είναι προϊόν εξέλιξης και σύνθεσης. Αυτό το τραγούδι άλλοτε με κυκλωτικούς χορούς, άλλοτε με ρομαντικές παρέες κι άλλοτε με τη γροθιά ψηλά, ταξίδεψε, συγκίνησε, ενεργοποίησε τον Έλληνα. Πού κολλάει λοιπόν η clubing «μουσική» (αν μπορούμε να την πούμε μουσική) που κατακλύζει κάθε δημόσιο χώρο και δεν σ’ αφήνει να απολαύσεις μια παραλία, ένα ηλιοβασίλεμα η ένα χιονισμένο τοπίο; Ανησυχώ πολύ γι’ αυτό.
 
Σε ανησυχεί το ενδεχόμενο - που εντείνεται λόγω κρίσης για την ελαχιστοποίηση του κόστους σε συνάρτηση με την εξέλιξη της μουσικής τεχνολογίας, σε μελλοντικές ηχογραφήσεις, να χαθεί πλήρως ο ήχος φυσικών οργάνων παιγμένα από μουσικούς;
Με ανησυχεί γιατί το βιώνω στις δικές μου παραγωγές. Όμως η αναγκαιότητα της ζωντάνιας, που είναι παράμετρος της ζωής μας, πιστεύω πως θα δώσει τη λύση. Τι εννοώ; Είτε το θέλουμε είτε όχι η ζωή μας αυτή καθαυτή δεν είναι virtual. Φυσικά χρώματα βλέπουμε με τα μάτια μας, φυσικούς ήχους ακούμε με τα αυτιά μας, σε φυσικές διαστάσεις πλανιόμαστε με το σώμα μας. Άρα το φυσικό στοιχείο είναι ζωτικής σημασίας για την ίδια μας την ύπαρξη. Ήδη καλλιεργείται ανάμεσα στους μουσικούς η καλλιτεχνική αλληλεγγύη. Θα παίξω στον δίσκο σου κι εσύ στον δικό μου. Θα σου κάνω την ενορχήστρωση θα μου κάνεις το remix… Για μένα ύψιστη ανάγκη είναι να παραμένει έμψυχος ο μηχανικά καταγεγραμμένος ήχος, κι αυτό ευτυχώς παρ’ όλη την κρίση της δισκογραφίας απ’ όλους εμάς τηρείται ευλαβικά.

Ποια είναι η άποψη σου για τον καινούριο τρόπο διανομής, προβολής, παραγωγής της μουσικής, των τραγουδιών; Η εμπειρία από τους τελευταίους σου δίσκους, τι δείχνει;
Δεν με ενοχλεί η ψηφιακή διανομή (digital distribution). Έχει και καλά στοιχεία και κακά. Θα αναφέρω από ένα. Ένα καλό είναι ότι δίνει τη δυνατότητα σε νέους δημιουργούς να παράξουν και να κοινοποιήσουν ή διανείμουν μέσα από το χώρο τους τη δουλειά τους. Το κακό είναι ότι με αυτό τον τρόπο πλέον έχει γιγαντωθεί τόσο πολύ η μουσική πληροφορία που ξεπερνάει κατά πολύ την δυνατότητα συγκράτησης από τον αποδέκτη της, με αποτέλεσμα υπέροχα τραγούδια να κινδυνεύουν να περάσουν στο ντούκου.

Τα καινούρια σου τραγούδια σε ποια φάση είναι;
Κάποια είναι σε φάση demo, σε κάποια έχω προχωρήσει και σε προπλάσματα ενορχήστρωσης.
 
Τι θα μπορούσε να σε εκπλήξει (ευχάριστα ή δυσάρεστα);
Θα με εξέπληττε ευχάριστα εάν έβλεπα να με καλημερίζει ο πρώτος τυχών άγνωστος στο δρόμο, εάν έβλεπα εκπομπές (έστω και μία) ποιοτικού τραγουδιού στην ελληνική τηλεόραση, ιδίως την ιδιωτική, εάν έβλεπα τη σύσταση πολιτιστικής αστυνομίας η οποία θα κόβει πρόστιμο σε αυτούς που προσβάλλουν και τραυματίζουν την αισθητική μας, εάν έβλεπα την ομαδική αποχώρηση από την πολιτική σκηνή όλων αυτών που μας κυβέρνησαν και κυβερνούν και οδήγησαν τη χώρα (με τη δική μας ανοχή και εφησυχασμό) στην άβυσσο. Θα με εξέπληττε ευχάριστα εάν έβλεπα απόλυτη ισονομία μεταξύ κράτους και πολιτών. Μα όσο κι αν ψάχνω να βρώ κάτι που θα με εξέπληττε δυσάρεστα, δεν το βρίσκω, γιατί η δυσαρέσκειά μου και πιστεύω όλων των Ελλήνων δεν είναι πια έκπληξη... είναι καθημερινότητα!!!

Ποιο είναι το απόλυτο μουσικό σου όνειρο;
Να έχω έμπνευση μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής μου.

Τι αφορούν οι παρούσες δραστηριότητες σου;
Ασχολούμαι με έναν οργανικό cd καθώς και με ένα cd σε συνεργασία με τον φίλο και συνάδελφό μου Γιώργο Ανδρέου με καινούρια αλλά και παλιά τραγούδια μας που θα τραγουδούν η Μελίνα Κανά και ο Βασίλης Λέκκας και που ήδη έχουμε ξεκινήσει μερικές συναυλίες με το σχήμα αυτό.

INFO:
Ο Γιώργος Καζαντζής και οι φίλοι του στην Ζωντανή Μαύρη Τρύπα (Πρώην «Αγκάθι»
Βαΐου 5, Πλατεία Μοριχόβου, Λαδάδικα,
Τ: 2310 510081, 6949950530)
Προσέλευση: 21:00
Παρασκευή 11 Ιανουαρίου (με την Γιώτα Νέγκα)
Παρασκευή 25 Ιανουαρίου (με τον Δημήτρη Ζερβουδάκη)
Προσέλευση: 21:00
Εισιτήριο θεάματος: 10€


  Διαβάστε τα τελευταία νέα του Cityportal