{ CITY URBAN LIVING }

Νιόβη Μπένου – Αλέξης Τσιαμόγλου (RE:ACT Vol 2)


Νιόβη Μπένου – Αλέξης Τσιαμόγλου (RE:ACT Vol 2)

Δύο χορευτές με εντελώς διαφορετικό υπόβαθρο «διασταυρώνονται» στο πλαίσιο του διήμερου φεστιβάλ RE:ACT παρουσιάζοντας μια performance που δημιουργεί έναν κινησιολογικό διάλογο ανάμεσα στο φλαμένκο και το σύγχρονο χορό. Νιόβη Μπένου – Αλέξης Τσιαμόγλου έδωσαν συνέντευξη στην Δανάη Σοφία Βαρδαλή και το περιοδικό CITY.

Τι ακριβώς θα παρουσιάσετε στο RE:ACT;
Νιόβη Μπένου:
Θα παρουσιάσουμε ένα ντουέτο με τον τίτλο «Crossroads». Μας ενδιαφέρει να προσεγγίσουμε την ιδέα της συνάντησης ως συνδιαλλαγής και ως δυνατοτήτων που αυτή μπορεί να ανοίξει. Το κομμάτι είναι ακόμη υπό διαμόρφωση και δεν έχει κλείσει ακόμη η τελική του μορφή. Σχεδιάζουμε να ενσωματώσουμε ζωντανή μουσική με τον Στάθη Παρασκευόπουλο (κρουστά) και προβολές του Κωστή Αργυριάδη.

Μιλήστε μας λίγο για τη μέχρι τώρα πορεία σας στο χορό και το πώς τελικά προέκυψε η συνεργασία σας.
Ν:
Με το φλαμένκο «συναντηθήκαμε» το 2002. Το 2004 αποφάσισα να ταξιδέψω στη Σεβίλλη όπου και μαθήτευσα κοντά σε σημαντικούς δασκάλους για τα επόμενα 4 χρόνια. Από το 2009 λειτουργούμε με τη συνεργάτιδά μου Φλώρα Τσουκαλά το Studio Flamenco Pellizco, εδώ στη Θεσσαλονίκη, όπου παραδίδουμε μαθήματα χορού φλαμένκο και διοργανώνουμε παραστάσεις και σεμινάρια χορού. Έχω συνεργαστεί με τα μουσικά σχήματα Motel Selenik και Caja Secreta πραγματοποιώντας παραστάσεις σε διάφορα πολιτιστικά φεστιβάλ (Δημήτρια, Sani Festival, Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού μήκους Δράμας, Κ.Ο.Θ Underground, Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης κτλ). Παράλληλα εμφανιζόμαστε με την ομάδα Grupo Flamenco Pellizco σε μουσικές σκηνές ανά την Ελλάδα. Επίσης το 2012 παρουσιάσαμε με την Φλώρα ένα ντουέτο πειραματικού φλαμένκο, το «ΤRANSIT» στο φεστιβάλ RE:ACT και στο Festival Flamenco Empirico στη Βαρκελώνη.
Αλέξης Τσιαμόγλου: Ξεκίνησα να σπουδάζω χορό σε «μεγάλη» ηλικία και ταυτόχρονα να συμμετέχω σε παραστάσεις. Έχω συνεργαστεί με τις ομάδες Default, 50 Collective, Sinequanon, την Λία Τσολάκη και τον David Zambrano σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Βαρκελώνη, Κόστα Ρίκα κ.ά. Το 2012 παρουσίασα ένα σόλο, το «Encounter», το οποίο εξελίχθηκε σε ντουέτο και παρουσιάστηκε στο φεστιβάλ RE:ACT και μετά σε Αθήνα και Μπάρι.
Ν: Ήταν μάλλον αναπόφευκτο να προκύψει αυτή η συνεργασία καθ' ότι εδώ και καιρό υπήρχε η σκέψη και η διάθεση να πειραματιστούμε σε κάτι τόσο ανοιχτό και καινούργιο για τον καθένα από εμάς. Η αμοιβαία πρόταση που μας έγινε από τους διοργανωτές του RE:ACT ουσιαστικά μας έδωσε την ευκαιρία -τη συνθήκη- να την πραγματοποιήσουμε!

Πώς μπορεί το φλαμένκο –ένα είδος νοηματικά συνδεμένο με την παράδοση- να ενταχθεί και να αλληλεπιδράσει με μια μοντέρνα χορογραφία;
Ν:
Αν και ένας χορός μπορεί να θεωρείται -και να είναι- κομμάτι μίας παράδοσης, αυτό δεν σημαίνει ότι παραμένει απαραίτητα αναλλοίωτος στο χρόνο. Αυτό παρατηρείται ιδιαίτερα στο φλαμένκο, καθώς πρόκειται για μια τέχνη που συνεχώς εξελίσσεται με το πέρασμα των χρόνων, τόσο μουσικά όσο και κινησιολογικά. Στη δική μας περίπτωση επιλέγουμε να απομονώσουμε-αποδεσμεύσουμε τον κινησιολογικό κώδικα του φλαμένκο από τα υπόλοιπα στοιχεία του (τραγούδι-κιθάρα) και με αυτόν ως εργαλείο να πειραματιστούμε. Τα σημεία αναφοράς φλαμένκο και σύγχρονου χορού ίσως και να είναι λιγότερο διαφορετικά από όσο φανταζόμαστε. Το δικό μας ενδιαφέρον εστιάζεται στο πώς θα μπορέσουμε να φέρουμε το φλαμένκο και το σύγχρονο χορό σε κινησιολογικό διάλογο, με έμφαση στην κοινή αίσθηση που μπορούν να κοινωνήσουν και να δημιουργήσουν οι δύο αυτές μορφές κίνησης. Αν και οι δύο κοινωνούν ένταση, αρμονία, κοινότητα ή οτιδήποτε άλλο γιατί ο τρόπος έκφρασης και εκδήλωσης όλων αυτών να πρέπει να τους κρατά σε διαφορετικές σκηνές;

Με τι άλλο ασχολείστε αυτό το διάστημα ή τι ετοιμάζετε σε σχέση πάντα με το χορό;
Α:
Αυτή την περίοδο έχουμε τις παραστάσεις «Imagine» με την ομάδα Sinequanon στη Μονή Λαζαριστών για το ΚΘΒΕ. Αμέσως μετά θα πάω στην Ουγγαρία για ένα σεμινάριο με θέμα «ο χορός στην εκπαίδευση» όπου θα διδάξω χορό σε ενήλικες που δεν έχουν ασχοληθεί με το χορό καθώς και σε μειονότητες της περιοχής. Έπειτα, θα συμμετέχω σε ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα για νέους χορογράφους που λέγεται SPAZIO και το οποίο αποτελείται από 5 residencies σε ευρωπαϊκές πόλεις -κατά τη διάρκεια του προγράμματος θα ετοιμάσω μία νέα χορογραφία την οποία και θα παρουσιάσω στην Ολλάνδία.
Ν: Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε σε εντατική προετοιμασία για την παρουσίαση της παράστασης του Studio Flamenco Pellizco που διοργανώνουμε κάθε χρόνο τον Ιούνιο. Επίσης, ετοιμαζόμαστε για μια εμφάνιση με το σχήμα Caja Secreta στο Φεστιβάλ Κιθάρας στη Βέροια. Τον Ιούλιο προβλέπεται και το καθιερωμένο ταξίδι στη Σεβίλλη για παρακολούθηση σεμιναρίων.

Και οι δύο έχετε εμπειρία από σπουδές, συμμετοχή σε ομάδες και παραστάσεις στο εξωτερικό. Πώς θα περιγράφατε την πραγματικότητα του χορού/σύγχρονου χορού στη Θεσσαλονίκη;
Α:
Τα πράγματα στο σύγχρονο χορό παντού είναι πλέον δύσκολα, ακόμα και σε χώρες που παραδοσιακά τον στήριζαν, όπως το Βέλγιο. Στη Θεσσαλονίκη νομίζω πως δεν υπάρχει τόση κινητικότητα όπως στην Αθήνα. Δεν υπάρχει ένας κατάλληλος χώρος, που να είναι αποκλειστικά για το χορό. Το δυναμικό σε χορευτές, χορογράφους, δασκάλους είναι υποπολλαπλάσιο σε σύγκριση με την Αθήνα ή το εξωτερικό και πολλοί χορευτές αποφασίζουν να εγκατασταθούν στην Αθήνα ή το εξωτερικό αναζητώντας περισσότερες ευκαιρίες. Άλλωστε και εγώ στην αρχή αποφάσισα να σπουδάσω στην Αθήνα, γιατί εκεί γίνονται περισσότερα μαθήματα, σεμινάρια και παραστάσεις και υπάρχουν περισσότερες ευκαιρίες εξέλιξης. Βέβαια, τα τελευταία δύο χρόνια με το μήνα χορού και τα Δημήτρια γίνονται περισσότερες παραστάσεις και ήρθαν μάλιστα έργα υψηλού επιπέδου και ευρωπαϊκής αναγνώρισης στη Θεσσαλονίκη. Όμως, δυστυχώς, δεν γέμισαν τα θέατρα. Φαίνεται πως έχουμε κάποιες περιόδους γεμάτες με παραστάσεις χορού και μετά κάποια διαστήματα μηνών όπου δεν συμβαίνει τίποτα στην πόλη. Επίσης, πολλές παραστάσεις δεν διαφημίζονται αρκετά και δεν προωθούνται επειδή οι ομάδες δεν έχουν τα οικονομικά μέσα. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αποτελούν το βασικό μας εργαλείο το οποίο όμως δεν είναι αρκετό.
Ν: Σε ό,τι αφορά το φλαμένκο, λαμβάνοντας υπόψιν την ιδιαιτερότητα της τέχνης αυτής, θεωρώ ότι υπάρχει αρκετή κινητικότητα για τα δεδομένα της Ελλάδος, ιδιαίτερα στην Αθήνα όπου υπάρχουν αρκετές σχολές φλαμένκο και αξιόλογοι καλλιτέχνες που παρουσιάζουν συχνά τη δουλειά τους, διοργανώνουν σεμινάρια και παραστάσεις. Στη Θεσσαλονίκη τα πράγματα είναι πάντα πιο περιορισμένα, αλλά προσπαθούμε όσο μπορούμε να είμαστε δραστήριοι και να φέρνουμε τον κόσμο σε επαφή με αυτήν τέχνη. Ολοένα και περισσότερος κόσμος φεύγει στην Ισπανία για να εκπαιδευτεί και να εξελιχθεί και αυτό είναι ιδιαίτερα ελπιδοφόρο.
 
info: «Crossroads»
Παρασκευή 17 Μαΐου στις 21.00
RE:ACT Vol.2 στο Block 33
Παρασκευή 17 - Σάββατο 18 Μαΐόυ
Είσοδος ελεύθερη

 
Cityportal Team:

Δείτε περισσότερες φωτογραφίες



  Διαβάστε τα τελευταία νέα του Cityportal