Τριάντα δύο χρόνια μπροστά στον πίνακα. Τρεις δεκαετίες με κιμωλία στο χέρι, με ωρολόγιο πρόγραμμα που δεν αφήνει πολλά περιθώρια. Μετά, η σύνταξη. Και εκεί που όλοι σταματούν, η Ελένη βρήκε την ευκαιρία να κάνει μία νέα αρχή. Άνοιξε στο Ωραιόκαστρο την gallery που ονειρευόταν τόσα χρόνια την elenaartisti κι άφησε τα χέρια της να μιλήσουν. Θαλασσόξυλα που γίνονται καράβια. Μαργαριτάρια που συναντούν σφυρήλατο ορείχαλκο. Καθρέφτες που ζωγραφίζονται με σμάλτα. Λέξεις που βρίσκουν φιλοξενία σε χειροποίητα σημειωματάρια.
Στη συνέντευξη που ακολουθεί, μιλάμε για έναν χώρο που προάγει τον πολιτισμό ενώ παράλληλα δημιουργεί μικρά έργα τέχνης. Γιατί όπως λέει η ίδια: «Ίσως η τέχνη να είναι η λύση». Και εμείς, που τρέχουμε, ίσως χρειαζόμαστε να σταματήσουμε, έστω για ένα τρίωρο workshop, για να δούμε τον κόσμο και τη ζωή μας με άλλα μάτια…
Συνέντευξη με την Ελένη της gallery elenaartisti
Ελένη, πώς ξεκίνησε αυτό το ταξίδι; Πότε καταλάβατε ότι τα χέρια σας θέλουν να δημιουργούν και η ψυχή σας να μοιράζεται ιστορίες μέσα από την τέχνη;
Η τέχνη με ακολουθεί και συνομιλούμε από πολύ μικρή ηλικία. Διάφορες προσπάθειες ζωγραφικής σε χαρτί, σε τζάμι και αργότερα σε καμβά χρονολογούνται από τα χρόνια του Δημοτικού. Και μετά ήρθε το Δημοτικό… 32 χρόνια μάχιμη εκπαιδευτικός, γάμος, 3 παιδιά, εκπαιδεύσεις και μεταπτυχιακό .. Και μετά ήρθε η σύνταξη. Σε όλα αυτά τα χρόνια, δεν σταμάτησα να μαθαίνω. Μαθήματα ζωγραφικής, σεμινάρια κοσμήματος, συγγραφή.. συμμετοχές σε συλλογικές εκθέσεις και έργα, μα κάτι δεν ήταν ολοκληρωμένο.. κάτι σαν να περίμενε να βγει στην επιφάνεια. Όταν συμμετείχα στο hobbyfestival στη ΔΕΘ και τέθηκε η ερώτηση «πού μπορούμε να σας βρούμε;» θεωρώ πως ήταν το σημάδι που έψαχνα και με οδήγησε στη δημιουργία ενός χώρου, όπου θα μπορούσα να στεγάσω τα όνειρά μου, τις δημιουργίες μου, να επικοινωνήσω τις γνώσεις και να μοιραστούμε τις ιστορίες μας. Γιατί το κάθε άτομο κρύβει μια ιστορία, αρκεί ένα κατάλληλο περιβάλλον και μία συνθήκη τέτοια, που να προκαλέσει την αποκάλυψη αυτής. Να λοιπόν πως ξεκίνησε αυτό το ταξίδι, χειροποίητων δημιουργιών, workshops και χώρου πολιτισμού το elenaartisti, στο Ωραιόκαστρο, Θεσσαλονίκης 68
Το ένστικτο και η φαντασία είναι το δίδυμο που ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία σας Ποιο από τα δύο σας οδηγεί πρώτο όταν ξεκινάτε μια δημιουργία;
Όταν καταπιάνομαι με κάποιο υλικό -δέρμα, μέταλλο, σκοινιά, ξύλα έχω κάποιο σχήμα στο μυαλό μου και καθώς συνομιλώ μαζί του, έρχονται κινήσεις, οπτικές ή και λάθη και δημιουργώ ένα νέο αντικείμενο, ένα μικρό ή μεγάλο έργο τέχνης, αν τέχνη ονομάσουμε οτιδήποτε εκφράζει και αποτυπώνει συναισθήματα, ιδέες και γενικότερα την απόλαυση του ωραίου μέσα από την δημιουργία. Σαν απάντηση λοιπόν, θα ακολουθήσω τη διαδρομή, ένστικτο μέσα από το δρόμο της φαντασίας.
Καράβια, πίνακες, κοσμήματα, σελιδοδείκτες, notebooks, κάνετε σεμινάρια. κινείστε ανάμεσα σε διαφορετικές τεχνικές και υλικά. Με πόσα και ποια είδη ασχολείστε;
Θεωρώ πως η τέχνη είναι μία, απλά πραγματώνεται με ποικίλες μορφές. Η ζωγραφική, το κόσμημα, το δέσιμο των ξύλων είναι συνταίριασμα υλικών, χρωμάτων, μέταλλα- ξύλα- σχοινιά- πετρώματα και ψυχικής διάθεσης, σημάδια με τα οποία επικοινωνώ συναισθήματα και επιδιώκω να επηρεάσω και άλλα άτομα που θα αλληλεπιδράσουν, μέσω αυτών, μαζί μου και θα πάμε παρακάτω πλουσιότεροι και πιο γεμάτοι άνθρωποι. Αυτός είναι και ο σκοπός των σεμιναρίων, ένας κοινός τόπος μοιράσματος, επικοινωνίας και αλληλεπίδρασης.
hhh
Οι πίνακές σας κρύβουν ιστορίες, λέτε. Με ποια τεχνική τους δημιουργείτε; Και ποια θέματα σας καλούν να τα ζωγραφίσετε πάνω στον καμβά Και πώς διαλέγετε το επόμενο θέμα – σας βρίσκει ή το ψάχνετε;
Αγαπώ τα λάδια, είναι εύπλαστα, αναμιγνύονται όμορφα, θέλουν τον χρόνο τους, τον οποίο σέβομαι. Όταν βλέπω κάποιο θέμα,είτε σε φωτογραφία, είτε στο περιβάλλον, στον ύπνο μου ή… στα πλακάκια του μπάνιου, προσπαθώ να το σχηματίσω αναλογικά στο μυαλό μου, παίρνω μολύβι και δουλεύω στον καμβά, προσπαθώ να μην σβήνω – διορθώνεις με χρώμα έλεγε μια δασκάλα μου – και σίγουρα, είμαι ακόμα μαθήτρια, καθώς παρατηρώ και μαθαίνω μέσα από έργα παγκόσμιας αναγνώρισης. Μου αρέσουν οι γυναικείες φιγούρες μα και τα άλογα, ο ορίζοντας και η θάλασσα, μα δοκιμάζω και τα αφηρημένα που παίζουν με τον ψυχισμό, τα σχήματα, τα χρώματα και τις υφές.
Δουλεύετε με θαλασσόξυλα που έχουν ήδη κάνει το δικό τους ταξίδι στο νερό. Όταν πιάνετε ένα τέτοιο ξύλο στα χέρια σας, “ακούτε” την ιστορία του πριν ξεκινήσετε να του δίνετε τη νέα του μορφή; Ποια υλικά συνοδεύουν το ξύλο – σκοινιά, μέταλλο, πέτρες, φως; Πόσος νόστος χωράει σε ένα καράβι;
Τα καράβια μου με τα θαλασσόξυλα έχουν πολλά χρόνια ιστορίας. Κάθε διακοπές δημιουργούσα και δώριζα ένα καράβι, στον τόπο που με φιλοξενούσε, κατασκευασμένο με ό,τι έβρισκα ή αναζητούσα. Όταν πιάνω τα ξύλα, σχεδόν μου αποκαλύπτουν τη δημιουργία που έρχεται. Άλλα είναι απαλά και λεία, με τραχύτητα και γωνίες ή κόγχες, όσο πιο πολύ χτυπήθηκε από το νερό, τον ήλιο και την αλμύρα, τόσο πιο εύπλαστο έρχεται στα χέρια μου, μου προτείνει τις καμπύλες του για να το δέσω, με παρόμοιο ή με αντίθετης υφής ξύλο και να πάρει τη νέα του μορφή και λόγο ύπαρξης. Με τη συνοδεία υλικών, όπως σκοινιά, πέτρες, κοχύλια και άμμο, ακόμα και μέταλλο, δίνουν φως και χαμόγελο στον χώρο ή και στο πρόσωπο. Νόστος, με την έννοια της επιστροφής, ίσως μπορώ να πω πως χωράει σε ένα καράβι, ως επιστροφή στη φύση, σε μια εσωτερική επιστροφή, στην πατρίδα της παιδικής μας ηλικίας.
Από τα θαλασσόξυλα πάμε στα μαργαριτάρια… Πώς δουλεύετε τα χειροποίητα κοσμήματα; Μας μιλάτε για ντίζα, υγρό γυαλί, σφυρήλατο ορείχαλκο, επιμετάλλωση 14k. Ποιες τεχνικές χρησιμοποιείτε; Υπάρχει κάποιος συνδυασμός που αγαπάτε λίγο περισσότερο γιατί κρύβει μέσα του μεγαλύτερη αρμονία ή αντιθέσεις;
Μιας και αναφέρεστε στα μαργαριτάρια, να σας πω, πως είναι ο λίθος, μαζί με τον αμέθυστο, που έχω μιαν αδυναμία, μιας και η αγνότητα, η γαλήνη και η σοφία που συμβολίζει το μαργαριτάρι συνδέεται με τη χαλάρωση του νου και την καταπολέμηση του άγχους, που συνοδεύουν τα χαρακτηριστικά του αμέθυστου, που τόσο έχουμε ανάγκη, σε ένα κόσμο που τρέχει! Τα χειροποίητα κοσμήματα είναι αυτά που πάντα αγαπούσα να φορώ, σαν έτσι θεώρησα αναγκαίο, να μάθω και να τα φτιάχνω. Η τέχνη είναι ολότητα και την αντιμετωπίζω σαν έτσι, οι τεχνικές, απλά, είναι το όχημα προς την πραγμάτωση των μικρών έργων τέχνης και φέρουν λύσεις πρακτικές, στη διαμόρφωση, κατά την ποίηση αυτών. Η σφυρηλάτηση με σφυρί και αμόνι με ταξιδεύει πίσω στον χρόνο, ενώ ο πολυμερισμός του υγρού γυαλιού, με τραβά στο παρόν και σε ένα μέλλον, πολλά υποσχόμενο ακόμα, καθώς ανακαλύπτονται νέα υλικά ή επανέρχονται στο φως τεχνικές άλλων χωρών, π.χ. των σπασμένων κεραμικών (kintsugi) όπου τονίζουν την ατέλεια, το σπάσιμο, αντί να το κρύβουν, ή Mitsuro Hikime όπου με ελαστικό κερί σχηματίζονται μοναδικά κοσμήματα, με ρευστότητα και λεπτομέρειες.
Γράφετε για “μενταγιόν που συζητιούνται”, για “κοσμήματα που σου μιλάνε και τολμούν την έκθεση”.για κοσμήματα που “συνδιαλέγονται” με το σώμα. Παντρεύετε το γήινο στοιχείο (αχάτες, αμέθυστος, μαργαριτάρια) με τη σύγχρονη λάμψη του υγρού γυαλιού και του μετάλλου. Είναι το κόσμημα μια πανοπλία ή ένα χάδι;
Α… πολύ ενδιαφέρουσα ερώτηση. Το κόσμημα ανέκαθεν δημιουργήθηκε για να κοσμεί, να στολίζει. θα μπορούσαμε λοιπόν να πούμε πως έχει σχέση και με μια πανοπλία, στολίζεις κάτι για να κρύψεις κάτι άλλο ή στολίζεις για να χαϊδέψεις την διάθεση κάποιου ατόμου. Θεωρώ λοιπόν πως, ανάλογα με την οπτική και τη στιγμή, ένα κόσμημα έχει πάντα μια διττή σημασία, αν και εγώ δημιουργώ κοσμήματα για να συνδιαλλαγούν αρμονικά με σώμα και ψυχή.
Σε μια εποχή που κυριαρχούν οι οθόνες, εσείς επιμένετε να δημιουργείτε χειροποίητα notebooks, χώρους για να φυλάμε σκέψεις. Αλήθεια, από τι υλικά πλάθονται αυτά τα σημειωματάρια; Χρησιμοποιείτε χαρτί, ύφασμα, ή ανακυκλωμένους θησαυρούς για να φτιάξετε αυτό το “σπίτι” των λέξεων;
Τα notebooks, αυτά τα μικρά σπίτια των λέξεων, όπως πολύ όμορφα τα ονομάζετε, είναι φτιαγμένα για να δίνουν πάτημα στην εξωτερίκευση αυτών που φοβόμαστε να πούμε και είναι πιο εύκολο να τα γράψουμε. Είναι μια κατασκευή που φτιάχνεται από ζωγραφιές, χαρτί, ύφασμα, μηνύματα και γενικά ότι μπορεί να προκαλέσει αφορμή για γραφή, σε ένα «όμορφο σπιτάκι».
“Ένα έργο τέχνης στις σελίδες του βιβλίου σας”, λέτε για τους σκαλιστούς σελιδοδείκτες σας. Από ποια υλικά τους φτιάχνετε;
Οι σελιδοδείκτες είναι μια επιλογή με μεγάλη δυναμική. Είναι από μέταλλο ή ξύλο, ζωγραφισμένοι και σκαλιστοί και αναπαριστούν λεπτομέρειες από γνωστούς πίνακες. Είναι ένα προϊόν που το ζήλεψα και το αγάπησα, για αυτό και το έβαλα προς πώληση στο χώρο μου.
Κάνετε workshops κοσμήματος με ντίζα ή με υγρό γυαλί. Τι μαθαίνουν οι συμμετέχοντες σε αυτά τα τρίωρα σεμινάρια; Χρειάζεται προηγούμενη εμπειρία;
Τα workshops κοσμήματος αφορούν διάφορες τεχνικές που θέλω να επικοινωνήσω με τις/τους ενδιαφερόμενες/ους. Σε ένα τρίωρο ταχύρρυθμο σεμινάριο, θα έχει το κάθε άτομο όλα τα υλικά και τα εργαλεία και γραμμένη την τεχνογνωσία, για τη διαδικασία εκτέλεσης. Κατά διαστήματα, θα τρέξουνε workshops για κατασκευή κοσμήματος με ντίζα, σύρματα, δέσιμο πέτρας, υγρό γυαλί και άλλα. Δεν χρειάζεται καμία προηγούμενη εμπειρία, όλα παρέχονται από το elenaartisti και οι συμμετέχοντες φεύγουν κρατώντας στα χέρια τους το έργο τους και τη γνώση, για το αν θελήσουν να ασχοληθούν περαιτέρω προσωπικά.
“Καθρέφτη καθρεφτάκι μου” ονομάζετε ένα από τα σεμινάρια σας. Και όντως αυτό το workshop έχει ιδιαίτερο τίτλο. Τι κρύβεται πίσω από το “ο δικός μας καθρέφτης… ξέρει”;
Καθρέφτη καθρεφτάκι μου είναι ένα σεμινάριο όπου οι συμμετέχοντες επιλέγουν από διάφορα θέματα και χρώματα και ζωγραφίζουν έναν καθρέφτη με σμάλτα και relief, μαθαίνουν τις υφές, τις τεχνικές και παίρνουν ένα δικό τους έργο τέχνης, μα και τη ζεστασιά μιας νέας παρέας δημιουργίας και την ικανοποίηση, πως με τα χέρια, μπορούμε να αλλάξουμε τη διάθεση αλλά και την οπτική μας.
“Μικρά μυστικά, μεγάλες ανάσες γραφής”. Πώς συνδέετε τη γραφή με την τέχνη σας; Τι συμβαίνει σε αυτά τα workshops; Και για ποιον είναι – για όσους γράφουν ή για όσους ψάχνουν τη φωνή τους;
Η γραφή ανέκαθεν λειτουργούσε θεραπευτικά, σχεδόν λυτρωτικά. Αγαπώ το γράψιμο γι αυτό και ολοκλήρωσα το μεταπτυχιακό δημιουργικής γραφής στο ΕΑΠ. Από αυτό ορμώμενη, αποφάσισα να μοιραστώ τις γνώσεις μου, μα κυρίως την ταξιδιάρικη αίσθηση της κατανόησης του εαυτού μας, μέσα από το μονοπάτι της γραφής. Η γραφή, αν και έρχεται από έναν εσώτερο χώρο όπου επικρατούν μύχιες σκέψεις, εικόνες και όνειρα, πρέπει να καταφέρει να βρει τον δρόμο προς την αποκάλυψη, την έκφραση με λέξεις. Για να γίνει αυτό, πρέπει να μάθουμε τους κανόνες. Σε αυτά τα αρχικά σεμινάρια, θα δοθούν προτάσεις/προκλήσεις αφόρμησης, ερεθίσματα/ιδέες για το συγγραφικό ταξίδι του κάθε ατόμου.
workshop – “Ανάβω το χριστουγεννιάτικο καράβι”. Οδηγείτε τους συμμετέχοντες βήμα-βήμα στη δημιουργία; Τι πρέπει να ξέρει κάποιος για να συμμετέχει;
Με σεβασμό στη φυσική τους μορφή, με ελάχιστη επεξεργασία, συνθέτουμε καράβια με ξύλα θαλάσσης, πανιά, σκοινιά, πέτρες, άμμο και κοχύλια. Κάθε έργο είναι η προσωπική οπτική του ατόμου, που καλείται να δώσει μορφή καραβιού σε ξύλα, που έχουν μια δική τους μορφή, υφή και αίσθηση. Με συγκεκριμένες οδηγίες, χωρίς προηγούμενη εμπειρία, η χαρά της δημιουργίας δίνει μια νότα αισιοδοξίας και πίστης στον εαυτό μας και σε αυτά που μπορούμε να κάνουμε και να νιώσουμε με τα χέρια μας. Ανάλογα με την εποχή, μπορούμε να ανάψουμε ένα καράβι αντί ένα δέντρο, να χαιρετίσουμε το καλοκαιράκι και να ξεκινήσουμε ένα μοναδικό ταξίδι διακοπών και δημιουργίας. Εννοείται πως τελικά, ο καθένας φεύγει έχοντας δημιουργήσει, βαφτίσει και κρατήσει στα χέρια του ένα καράβι, έτοιμο για νέους προορισμούς..
Αυτά τα workshops επαναλαμβάνονται; Τι άλλα workshops σκέφτεστε να προσφέρετε στο μέλλον;
Αυτά τα workshops θα επαναλαμβάνονται ανά τακτά διαστήματα και θα εμπλουτιστούν και με άλλα που αφορούν άλλες τέχνες και υλικά όπως, δημιουργία πολύφωτων, ρολόγια με εποξική ρητίνη και ημιπολύτιμους λίθους, μονοτυπίa, τεχνοτροπίες ζωγραφικής με ακρυλικά ή λάδια και άλλα πολλά. Επίσης θα «τρέχουν» όλη τη χρονιά Λέσχη Ανάγνωσης και Δανειστική βιβλιοθήκη και εν δυνάμει ομάδα Δημιουργικής Ανάγνωσης και έκδοσης ενός περιοδικού με συμβουλές από καλλιτέχνες και δημιουργούς και… ότι άλλο ήθελε προκύψει.
“Μπορεί η τέχνη να είναι η λύση” Αυτή τη φράση είναι το πρώτο που διαβάζει κάποιος στο site σας. Σε τι μπορεί να είναι λύση η τέχνη, Ελένη; Είναι τελικά η τέχνη μια μορφή επικοινωνίας για όσα δυσκολευόμαστε να πούμε;
Ίσως! Ίσως η τέχνη να είναι η λύση! Δεν επιβάλλει, δεν υπόσχεται σωτηρία! Ο καθένας έχει τον χώρο και τον χρόνο να το ανακαλύψει. Η τέχνη στέκει εκεί και προτείνει. Όπου τέχνη είναι όχι μόνο το τελικό αντικείμενο αλλά και η διαδικασία, η πράξη της δημιουργίας, το να πιάνεις με τα χέρια και να εκφράζεσαι χωρίς να εξηγείς, να δίνεις μορφή σε ό,τι δεν χωράει σε λέξεις. Η τέχνη ως θεραπεία της ψυχής. Η τέχνη ως χώρος αναπνοής. Η τέχνη ίσως δίνει λύση στα εσωτερικά μας διλήμματα, στο μπλοκάρισμα, στην ανάγκη της επικοινωνίας και του μοιράσματος. Η τέχνη είναι μια διαδρομή σε έναν κόσμο με άλλα μάτια, φορώντας άλλα «γυαλιά» και διαφορετικά «παπούτσια». Ίσως και να είναι το περπάτημα, έξω από τα παπούτσια μας. Σε έναν κόσμο που κινείται γρήγορα, η τέχνη μας θυμίζει να σταματάμε για λίγο, να κοιτάζουμε, να αγγίζουμε, να δημιουργούμε. Το elenaartisti ευελπιστώ να αποτελέσει έναν χώρο συνάντησης τέχνης, έμπνευσης, ανθρώπων.
Σας ευχαριστώ για το βήμα, την ευκαιρία να επικοινωνήσω τις σκέψεις, τις διαθέσεις, τα όνειρά μου.
Αξίζει να πας μια βόλτα στο Ωραιόκαστρο. Η gallery elenaartisti στέκει εκεί και προτείνει: ένα workshop, ένα καράβι από θαλασσόξυλα, έναν καθρέφτη που θα ζωγραφίσετε με τα δικά σας χέρια. Και ποιος ξέρει; Μπορεί η τέχνη να μην μπορεί να δώσει λύσεις σε όλα όσα σας απασχολούν. Αλλά σίγουρα είναι μια πολύ καλή αρχή.
👇👇👇
► Info
elenaartisti
Gallery | Xειροποίητες δημιουργίες | Workshops | Χώρος πολιτισμού
Διεύθυνση: Θεσσαλονίκης 68, Ωραιόκαστρο
Τηλέφωνο: 231 601 0688
σχετικά νέα
Διαβάστε όλα τα τελευταία νέα | Ενημερωθείτε
