{ Βιβλία }

Ελίζαμπεθ Γκίλμπερτ, Τα Κορίτσια της Νέας Υόρκης (Τα αγαπημένα μας βιβλία)

Προτείνει η Μαρία Τριανταφυλλάκη


Κατηγορίες: Αγαπημένα βιβλία

Ελίζαμπεθ Γκίλμπερτ, Τα Κορίτσια της Νέας Υόρκης (Τα αγαπημένα μας βιβλία)



Προτείνω τα καλύτερα βιβλία που διάβασα κ αξίζει να διαβάσεις: «Τα κορίτσια της Νέας Υόρκης» Ελίζαμπεθ Γκίλμπερτ, (cityportal τα αγαπημένα μας βιβλία)

Τα Κορίτσια της Νέας Υόρκης
Συγγραφέας: Ελίζαμπεθ Γκίλμπερτ
Ξενόγλωσσος Τίτλος: City of Girls
Εκδότης: Μίνωας
Μεταφραστής: Κοκκινου Βασιλικη
Έτος κυκλοφορίας: 2019
Σελίδες: 664
Διαστάσεις: 14x21
Βάρος: 0.6900 kg
Χώρα: ΗΠΑ
 
Μια ενενηντάχρονη γυναίκα αφηγείται τη ζωή της, σε μία επιστολή που απευθύνει σε μία άλλη γυναίκα. Από τις πρώτες σελίδες ξέρουμε ότι η ηρωίδα μας απευθύνεται στην κόρη ενός άντρα που υπήρξε πολύ σημαντικός στη ζωή της. Και χωρίς να κατονομάσει τον άντρα αυτό, παρά μόνο στις τελευταίες σελίδες του βιβλίου, αφήνοντάς μας να τον ψάχνουμε σε όλη την αφήγηση, η ηλικιωμένη Βίβιαν γυρνά στην Νέα Υόρκη του 1940. Την εποχή δηλαδή που έφτασε εκεί, στα
δεκαεννιά της, έχοντας αποβληθεί από το καθωσπρέπει κολέγιό της λόγω αδιαφορίας προς τις σπουδές της, με την παρότρυνση των καθωσπρέπει γονιών της που δεν ξέρουν τι να την κάνουν στο καθωσπρέπει σπίτι τους. Σκοπός είναι να περάσει ένα χρόνο κοντά στην –καθόλου καθωσπρέπει- θεία της, μπας και αποφασίσει τι θέλει να κάνει στη ζωή της. Η θεία Πεγκ είναι ιμπρεσάριος σε ένα παρακμιακό θέατρο, έχει ζήσει στην Ευρώπη, είχε καταταχθεί ως νοσοκόμα στον Α? Παγκόσμιο Πόλεμο, έχει παντρευτεί και χωρίσει πολλάκις με τον θείο Μπίλι, έναν διάσημο αστέρα του Χόλιγουντ που μοιάζει με τον Έρολ Φλυν, γνωρίζει την αφρόκρεμα του χώρου αλλά δουλεύει με ξεπεσμένους θεατρίνους ή χορευτές στα πρώτα τους βήματα και εντυπωσιακά σόουγκερλς, ζει «σαν να θέλει μόνο να ξοδεύει λεφτά και να περνάει καλά» και πραγματικά είναι το τελευταίο πρόσωπο που θα περίμενε ποτέ κανείς ότι θα του εμπιστεύονται δύο γονείς την κόρη τους για να βρει έναν «καθωσπρέπει» δρόμο στη ζωή.
 
Συμπτωματικά, η δεκαεννιάχρονη Βίβιαν έχει κληρονομήσει από την πρόσφατα χαμένη γιαγιά της μια ραπτομηχανή, τρελή φαντασία, μεγάλη περιέργεια και άφθονες γνώσεις για τους αστέρες και τα κουτσομπολιά του θεάτρου και του σινεμά. Και σύντομα αναλαμβάνει να φτιάχνει κοστούμια για τις παραστάσεις, ανακατεύεται με τα θεϊκά σόουγκερλς του θεάτρου, μπλέκεται σε έρωτες, ξενύχτια και σεξουαλικά παιχνίδια, ζει πραγματικά όλα όσα μπορεί να ρουφήξει από την τρελή ζωή της Νέας Υόρκης τις παραμονές του Πολέμου. Σε μια πόλη που μόνο με το Παρίσι ίσως μπορεί να συγκριθεί, όσον αφορά τη γοητεία και το μύθο που την περιβάλλει. Μέχρι τις ανατροπές, προσωπικές και ιστορικές, που κόβουν στη μέση το ροζ παραμύθι της αρχής και την οδηγούν σε άλλους δρόμους. Κι εκεί είναι που το βιβλίο αποκτά πραγματικό ενδιαφέρον, μια και παύει να είναι ένα παραμύθι για ένα καλό-κακό κορίτσι και γίνεται η ιστορία μιας ενδιαφέρουσας γυναίκας.
 
Η Ελίζαμπεθ Γκίλμπερτ είναι γνωστή από το Eat Pray Love, ένα βιβλίο που εγώ τουλάχιστον το διάβασα και το φχαριστήθηκα, ανεξάρτητα από την –ενδιαφέρουσα, αλλά με κουτσουρεμένη την ιστορία- ομώνυμη ταινία. Μπορεί να δίνει λίγο την εντύπωση μιας αμερικανίδας με προβλήματα του Πρώτου Κόσμου, αλλά, για να λέμε την αλήθεια, μια χαρά κοντά μας είναι τα προβλήματά της, και οι ιστορίες της και οι προβληματισμοί της και για να είμαι ειλικρινής, μια χαρά εγώ προσωπικά θα την έκανα παρέα αυτή τη γυναίκα για να ακούσω από πρώτο χέρι τις ιστορίες της. Γιατί η Γκίλμπερτ γράφει ωραία. Γράφει με τρόπο που βυθίζεσαι στην ιστορία, σε κερδίζουν οι ήρωές της ακόμα και με τα σκοτάδια τους, δημιουργεί εικόνες με την αφήγησή της. Και θα την ήθελα και για φίλη μου, γιατί βάζει τις ηρωίδες της να υπερασπίζονται και να διεκδικούν καταστάσεις που καταλαβαίνεις αν έχεις διαβάσει και το αυτοβιογραφικό Eat Pray Love ότι είναι σημαντικές και για την ίδια: τη φιλία, την ανεξαρτησία, την αγάπη, την απόλαυση, την ανάγκη.
 
Η Γκίλμπερτ έχει γράψει καμιά δεκαριά βιβλία, όλα μπεστ σέλλερ στο εξωτερικό, από τα οποία μόνο δύο έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά. Μήπως να το κοίταζε ο εκδοτικός οίκος το θέμα; Λέμε τώρα μια ιδέα, παιδιά... Και μήπως την επόμενη φορά να προσέξουμε λίγο περισσότερο το εξώφυλλο, να μη μοιάζει με γλυκανάλατο βιβλίο παραλίας παρακαλώ, μια και δεν είναι καθόλου έτσι; 

«Τα κορίτσια της Νέας Υόρκης»  Σε ποιους προτείνω το βιβλίο

Σε ποιούς το συνιστώ; Σε όσους θέλουν να διαβάσουν μια ενδιαφέρουσα, αλλά όχι γλυκανάλατη ιστορία, που κυλάει εύκολα. Σε όσους αγαπούν να καμαρώνουν ότι διάβασαν το βιβλίο πολύ πριν γυριστεί η ταινία (γιατί θα γυριστεί, θα το δείτε, και θα γίνει σίγουρα μεγάλη επιτυχία). Και σε όσους αγαπούν την εποχή του Μεσοπολέμου και τη Νέα Υόρκη, τότε και σήμερα.

Προτείνει η Μαρία Τριανταφυλλάκη





 



TOP 10 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ