Site icon Cityportal.gr

Ελπίζω στον ήλιο!!!

Ελπίζω στον ήλιο!!!

Ήταν Σάββατο, είχε ήλιο, φορούσα τα γυαλιά ηλίου και έκανα την ωραία στον καθρέφτη του αυτοκινήτου της φίλης μου. Άντε να έρθει το καλοκαίρι σκέφτηκα να βγάλουμε το πολλά ρούχα από πάνω μας, να βάλουμε κανένα λουλουδάτο φόρεμα ( κυρίως τα κορίτσια αλλά αν νιώθεις κι εσύ την ίδια παρόρμηση φίλε μου , μην το καταπιέσεις, απλά θυμήσου να ξυρίσεις πόδι), να κάνουμε και κανένα μπάνιο στη θάλασσα και εντελώς συνειρμικά το μυαλό μου πήγε στη Νάξο!

Η Νάξος είναι το τεράστιο απωθημένο μου των τελευταίων δύο ετών. Εκτός από εκπληκτική γραβιέρα, διαθέτει πεντανόστιμη πατάτα ( κι άμα βρω κανέναν ωραίο πατατοπαραγωγό σιγά μην γυρίσω ξανά στην γκρίζα πόλη) και δαντελωτά ακρογιάλια!

Με ονειρεύτηκα να τραγουδάω το ¨είναι το στρώμα μου μονό¨ με λουλούδι στο κεφάλι και νάζι αλά Βουγιουκλάκη στον Άγιο Προκόπιο ( ξακουστή παραλία του νησιού), να πίνω κοκτέιλ μαυρισμένη σε μπαρ δίπλα στο κύμα ( σαν τα κοκτέιλ του Πάστα Φλώρα πουθενά βέβαια), να χορεύω σε beach party reggae τραγούδια κάτω από τη φως της πανσελήνου του Αυγούστου και ομολογώ πως στη φαντασία μου σε όλο το νησί ήταν γεμάτο ωραία αγόρια χωρίς άγχη, στυτικά προβλήματα και κρίση προσωπικότητας και ξαφνικά κατάλαβα πως νιώθω ενοχές που τα ονειρεύτηκα όλα αυτά (άσε που το κομμάτι με τους φυσιολογικούς άντρες ήταν εντελώς επιστημονική φαντασία) !

Εδώ ο κόσμος χάνεται κι εσύ το μυαλό σου στα νησιά και στα μοχίτα μικρή , άθλια ματαιόδοξη! Είμαι αναίσθητη; Είμαι κλεισμένη στον μικρόκοσμο μου και δε καταλαβαίνω πως η πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα και το μέλλον δεν υπόσχεται χαλάρωση και ειδυλλιακά ηλιοβασιλέματα αλλά μόνο δυσκολίες και προβλήματα;;

Χάρηκα που δεν ακούει κανείς της σκέψεις μου γιατί μπορεί να έτρωγα κι εγώ κανένα γιαούρτι κατακέφαλα που ήθελα dolce vita και daquiry strawberry στις Κυκλάδες …

Και δηλαδή τι να σκεφτώ; Έλα μωρέ , χάλια θα είναι η ζωή μας αλλά δεν έμεινε πολύ , σαράντα-πενήντα χρόνια σου απομένουν να ζήσεις. Δε θα περάσουν εύκολα, η ζωή σου θα είναι μαύρη σαν την τύχη σου αλλά κάνε μία υπομονή! Χρόνια είναι , θα περάσουν!

Γίνεται να ζεις χωρίς να κάνεις όνειρα; Θα μου πεις , αυτό είναι το όνειρο σου κοπελιά; Να πας στη Νάξο; Έχω κι άλλα όνειρα αλλά δε νομίζω πως εκπληρώνονται αν κάνω ένα μήνα οικονομία αφενός , αφετέρου σου κάνω εγώ κουμάντο στα όνειρα σου;; Ενώ στη Νάξο μια χαρά θα πάω αν κάνω τα κουμάντα μου και ρίξουν τις τιμές τα ξενοδοχεία και κάθε κυρά Νίτσα- Πίτσα – Κίτσα με το ελεεινό room to let που μοιάζει με κοτέτσι και η αφεντιά της επιμένει να στο χρεώνει σουίτα στο Hilton.

Χτες βράδυ εκεί που έπινα το ποτό μου , στην αγαπημένη μου μπάρα άκουσα μια κοπέλα να λέει στη φίλη της : ρε συ, δε μπορώ να χαρώ τίποτα! Αλήθεια!! Και νομίζω πως αυτό έχουμε πάθει οι περισσότεροι! Overdose θλίψης και μιζέριας. Η συνήθεια σου γίνεται δεύτερη φύση, λέει ο σοφός Αριστοτέλης και πολύ φοβάμαι μην μας αφήσει μόνιμο κουσούρι γκρίνιας όλο αυτό το ζόρι που περνάμε. Φοβάμαι μη γίνουμε κακοί, μεμψίμοιροι και θυμωμένοι από συνήθεια!

Ελπίζω στον ήλιο. Αλήθεια, το πιστεύω πως μόλις βγει ο ήλιος θα νιώσουμε πολύ καλύτερα! Θα είναι σα να κάνουμε ομαδική ψυχανάλυση , φωτοσυνθέτωντας. Και άμα πάω και στη Νάξο τελικά θα σας στείλω και καρτ ποστάλ! Φιλιά!


Cristin
glosscristin@gmail.com

Exit mobile version