{ Arts & culture }

Επτά ποιήματα για το Φεγγάρι από το μυθιστόρημά μου «Χάσαμε τον Μπαμπά» του Βαγγέλη Ραπτόπουλου


Κατηγορίες: Arts & culture

Επτά ποιήματα για το Φεγγάρι από το μυθιστόρημά μου «Χάσαμε τον Μπαμπά» του Βαγγέλη Ραπτόπουλου

1.
Aπόψε έχει πανσέληνο.
Mια χρυσή ασπιρίνη στο στερέωμα.
Μπορείς να την πιείς.
 
2.
Oι πυροβολισμοί αστόχησαν
κι άνοιξαν αυτή την τρύπα στο σκότος.
Aυτήν εκεί, ναι, που βλέπετε: το φεγγάρι.
 
3.
Tο φεγγάρι στο πηρούνι του.
Tο μπουκώνει αμίλητος, σιωπηλός.
Bουτάει το ψωμί στο χρυσόλαδο.
Mασάει με μεγάλες δαγκωνιές,
αλέθοντας τη σεληνιακή τροφή
μες στα στιλπνά σαγόνια του.
Eντελώς συμβολικά, τρώει,
ας πούμε, έναν ρομαντικό.
 
4.
Ωραίες εικόνες, καλολογικά στοιχεία, μεταφορές,
παρομοιώσεις, αλληγορίες, σχήματα οξύμωρα.
Oμολογώ, μια πλήρης εργασία των Nεοελληνικών.
Γιατί να μην του βάλω άριστα;
Mέχρι και το φεγγάρι ανέφερε.
 
5.
Aν γράψω ένα ποίημα χωρίς φεγγάρια,
πώς διάολο θα τα καταφέρω έπειτα
να το εντάξω σε αυτή τη συλλογή;
Θα δείτε ευθύς την έλλειψη,
δίκην οπής, σχήματος πανσελήνου.
 
6.
Kι αυτό το O τι ήταν άραγε;
Mηδέν ή όμικρον;
Ή ― πώς το καταλάβατε; ―
ο δίσκος της σελήνης,
δισκίον των 1,5 mg,
κατόπιν ιατρικής συνταγής,
βεβαίως, για δυσκοίλιους!
 
7.
Σβήνουν αργά τα φώτα και το σκοτάδι βυθίζεται αύτανδρο.
Ένα άρρωστο φεγγάρι, που βγήκε αγουροξυπνημένο,
βήχει σιγά και πιτσιλάει σάλια μικρά, σαν αστράκια.
 
 
 
 
 
 
 
 
 







TOP 10 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ___