Το εξώφυλλο του βιβλίου «Γεντί Κουλέ: Έτσι έκλεισε το κάτεργο…» του Κωνσταντίνου Λογοθέτη στο κέντρο της φωτογραφίας καισ το φοντο ασπρόμαυρη Θεσσαλονίκη και οι φυλακές του Γεντί Κουλέ

Δύο Εισαγγελείς μπουκάρανε... «Γεντί Κουλέ: Έτσι έκλεισε το κάτεργο…»

Βιβλιοπαρουσίαση: «Γεντί Κουλέ: Έτσι έκλεισε το κάτεργο…» Κωνσταντίνου Λογοθέτη | εκδόσεις Μπαρμπουνάκης | Θεσσαλονίκη 2025 | ISBN 978-960-267-628-8 | Διαστάσεις 17χ24 | σελίδες 284 |

«Γεντί Κουλέ : Έτσι έκλεισε το κάτεργο…»

Εξαντλήθηκε και κυκλοφορεί σε 2η έκδοση το βιβλίο του καλού φίλου και εξαιρετικού συναδέλφου Κωνσταντίνου Λογοθέτη (Δικηγόρου, πρ. Εισαγγελέα) με τίτλο «Γεντί Κουλέ : Έτσι έκλεισε το κάτεργο…». [Αφιερωμένο «σε όλους εκείνους που διαχρονικά υπέφεραν στο Γεντί Κουλέ όσα καταγράφονται» σε αυτό] το βιβλίο διαθέτει, ταυτόχρονα, την ισχύ ενός (δημοσίου) ντοκουμέντου και την δύναμη μιας (προσωπικής) μαρτυρίας.

Η γραφή του Λογοθέτη είναι συγκλονιστική για όσα (σκληρά και αδυσώπητα) αποκαλύπτει (από τα μέσα). Αλλά παράλληλα είναι και συγκινητική για όσα (βιωματικά) περιγράφει. Αν και πρωταγωνιστής ο ίδιος της ιστορίας του πώς έκλεισε το κάτεργο του Γεντί Κουλέ, ο Λογοθέτης κατορθώνει να μην παρασυρθεί από συναισθηματισμούς και να μας προσφέρει μια απτή, αντικειμενική και διαυγή ψηλάφηση επί τον τύπον των ήλων. Με αυστηρή (νομική) συλλογιστική και στέρεη (λογική) επιχειρηματολογία, τεκμηριώνει (γερά) την αφήγησή του με έγγραφα, ονόματα και υπογραφές.

Το βιβλίο -απευθυνόμενο στο ευρύ κοινό των Πολιτών- διαβάζεται εύκολα και βοηθάει τους μεν παλαιότερους να θυμηθούν, να αναστοχαστούν και να ξεκαθαρίσουν πρόσωπα-καταστάσεις-συμπεριφορές, τους δε νεώτερους αναγνώστες να μάθουν από πρώτο χέρι και να στοχαστούν πάνω στα ιστορούμενα γεγονότα (της περιόδου 1984-1989).

Στο τυχόν (δυστυχώς, ακόμα και σήμερα υποφώσκων ή και αναζωπυρούμενο) ερώτημα: και τί μας ενδιαφέρουν εμάς (τους «κανονικούς» Ανθρώπους) αυτοί οι «κακούργοι», ο Λ. προτάσσει το νομικώς κεκτημένο και ηθικο-λογικώς αυτονόητο. Ότι, δικαιοπολιτικώς, ουδεμία άλλη «ποινή» -πέραν της καταγνωσθείσης Ποινικής κυρώσεως (μετά από Δίκαιη δίκη και αμετάκλητη καταδίκη)- είναι επιτρεπτή ή ανεκτή στο φιλελεύθερο και δημοκρατικό Ποινικό μας σύστημα.

Το εξώφυλλο του βιβλίου «Γεντί Κουλέ: Έτσι έκλεισε το κάτεργο…» του Κωνσταντίνου ΛογοθέτηΣύμφωνα με την διδασκαλία και τις παρακαταθήκες του σοφού Δασκάλου μας Γιάννη Μανωλεδάκη (1937 – 2011), καθηγητή Ποινικού δικαίου στην Νομική ΑΠΘ : «το ποινικό δίκαιο δεν αποτελεί μόνον μέτρο προστασίας, αλλά και μέτρο Ελευθερίας». Ο ίδιος ο καθηγητής καταθέτοντας ως μάρτυρας υπεράσπισης της Χρυσούλας Γιαταγάνα (μετά από έγκληση τότε παντοδύναμου κυβερνητικού παράγοντα) θα πει ότι «Αν το σωφρονιστικό σύστημα είναι άρρωστο, τότε δεν μπορεί να υπάρχει Δικαιοσύνη, όσο καλά κι αν κάνουν οι Δικαστές την δουλειά τους». Και ακόμα πιο ρητά: «Λέω στους φοιτητές μου, που θα γίνουν Δικαστές ότι δεν πρέπει να αντιμετωπίζουν τον τσιγγάνο αυστηρότερα από οποιονδήποτε άλλον, έχοντας στο μυαλό τους το στερεότυπο ότι ο τσιγγάνος είναι κατά τεκμήριο κακός. Έτσι δεν μπορώ να πω ότι και ο (εγκαλών) Υπουργός είναι κατά τεκμήριο καλός. Τα πάντα είναι θέμα αποδείξεων» (θόρυβος στο ακροατήριο και την επομένη στον Τύπο).

Ο ποινικός κολασμός και ο εγκλεισμός αποσκοπεί (όχι στον βασανισμό, στον μηδενισμό και στην εξαχρείωση του εγκληματήσαντος Ανθρώπου, αλλά) στην βελτίωση, στον σωφρονισμό και την επανένταξή του στον ομαλό και σύννομο κοινωνικό βίο. Έτσι π.χ. δεν μπορούν να γίνουν ανεκτοί βιασμοί, βιαιοπραγίες, εξευτελισμοί, θαπτικές απομονώσεις, κελιά διαβίωσης corps à corps κτό. Ομοίως οι καρμπόν ανακλήσεις καταγγελιών κρατουμένων, που τόλμησαν να μιλήσουν, οι εκδικητικές (εξωθεσμικές) μεταγωγές όσων δεν υπέκυψαν κτό … Απεναντίας αυτές οι πρακτικές συνιστούν ποινικά εγκλήματα από οποιονδήποτε και εάν διαπράττοντια, πρωτίστως δε από «φύλακες» του Νόμου. Αλλιώς -με τα λόγια του κοινού νου και της δημοσιογραφίας- η φυλακή μετατρέπεται σε («μεταπτυχιακό») σχολείο του εγκλήματος.

Ως ασυμβίβαστος αγωνιστής του Δικαίου, της Ηθικής και του Ανθρωπισμού ο Κώστας Λογοθέτης τίμησε (μαζί με την τότε συνάδελφό του Χρυσούλα Γιαταγάνα) τον όρκο του στην Ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης. Υπερασπίστηκε τον Εισαγγελικό θεσμό μέχρι τέλους, χωρίς εκπτώσεις και δεύτερες σκέψεις. Και το πλήρωσε με την ανίερη εξώθησή του από το δικαστικό σώμα. Άλλοι συνάδελφοί τους, βέβαια, συνέχισαν απρόσκοπτα την πεπατημένη, ανερχόμενοι ακωλύτως στους ανώτερους δικαστικούς θώκους, αφού δέχτηκαν να θεωρήσουν ως «μυθεύματα» τις αποκαλύψεις όσων συνέβαιναν μέσα στο «κάτεργο». Αποκαλύψεις, μάλιστα, που ο κόσμος το ‘χε τούμπανο, «φύλακες» του Νόμου τινές, όμως, κρυφό καμάρι…

Τύχηι* αγαθήι, διαβάζοντας το υπόψιν βιβλίο, δέχτηκα την (απρόσμενη) επίσκεψη της Μούσας. Έτσι γεννήθηκαν, αυθόρμητα και μονοκοπανιάς, οι στίχοι και η μουσική για το ακόλουθο τραγούδι μου :

Δυό (Ει)σαγγελείς μπουκάρανε …

Στίχοι+Μουσική : Γιάννης Βρύζας @ 11.5.2026

Μεσ’ στο Γεντί και στον Κουλέ
Στα χρόνια του ογδόντα
Δυό (Ει)σαγγελείς μπουκάρανε
Και έσκιζαν γαλόνια.

Ο Λογοθέτης ήτανε
Μαζί με την Χρυσούλα
Που τόλμησαν ν’ ανοίξουνε
Στις φυλακές βρυσούλα.
Με όσα είδαν κι έγραψαν
Θύμωσαν τα γκουβέρνα
Και το βαθύ υπόγειο
Που πάντα εκυβέρνα.

Με χίλια δόντια τα θεριά
Ορμηξαν να τους φάσει
Μην τύχει κι άλλος δικαστής
Την πιάτσα να χαλάσει.

Ο Λογοθέτης ήτανε
Μαζί με την Χρυσούλα
Που τόλμησαν ν’ ανοίξουνε
Στις φυλακές βρυσούλα.
Βρυσούλα με γλυκό νερό
Να πλύνουν τα φαρμάκια
Να καθαρίσουν τη βρωμιά
Και όλα τα «πλακάκια».

Ο αγώνας των δυο αυτών τολμηρών και θαρραλέων, τότε Εισαγγελέων Θεσσαλονίκης στέφθηκε, κατ’ αρχήν, από επιτυχία με το κλείσιμο των φοβερών και τρομερών (για ποινικούς και πολιτικούς κρατούμενους) φυλακών του Γεντί Κουλέ. Η μεταφορά τους στην δικαστική φυλακή Διαβατών Θεσσαλονίκης γέννησε ελπίδες για συνθήκες (και νοοτροπίες;) ανθρωπινότερης έκτισης των στερητικών της ελευθερίας ποινών. Όμως, π.χ. οι προ ολίγων μόλις ετών συνθήκες στοίβαξης στην γυναικεία τουλάχιστον πτέρυγα της Φυλακής, χειρότερες ακόμα και από χοιροστάσιο, με γέμισαν μελαγχολία και απαισιοδοξία.

Ωραίο το (επίσημο) σύνθημα, που είναι γραμμένο με μαύρα κεφαλαία γράμματα στον γκρίζο τοίχο αμέσως μετά το πρώτο εξωτερικό φυλάκειο της Φυλακής «Η αγάπη για τον άνθρωπο πρέπει να βασιλεύει στην ψυχή και στην καρδιά μας». Οφείλει, ωστόσο, αφενός να τηρείται από όλους, αφετέρου δε να επαληθεύεται καθημερινά στην πράξη…

Γράφει ο δρ Γιάννης Βρύζας

5 ευρώ μέσα-έξω | Νίκος Χατζηνικολάου

*Η λέξη τύχηι (ή τύχῃ) είναι ο τύπος της δοτικής πτώσης στον ενικό αριθμό για την αρχαία ελληνική λέξη Τύχη, και σημαίνει «στην τύχη» ή «με τη βοήθεια της τύχης»

Ακολουθήστε το cityportal.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις Διαβάστε για Συναυλίες, Σινεμά, Θέατρο, βιβλία, τέχνες, εκδρομές στην ατζέντα (ημερολόγιο) αλλά και όλα τα Τελευταία νέα από τη Θεσσαλονίκη, την Ελλάδα και τον Κόσμο, σήμερα, τώρα που συμβαίνουν.

 

Διαβάστε όλα τα τελευταία νέα | Ενημερωθείτε