15.5 C
Thessaloniki
17.2 C
Athens

Γκρέτα Γκάρμπο: Η θρυλική και αινιγματική σταρ του Χόλυγουντ

Η Γκρέτα Γκάρμπο (Greta Garbo, 18 Σεπτεμβρίου 1905 – 15 Απριλίου 1990) ήταν Σουηδή ηθοποιός, από τις πλέον όμορφες και σπουδαιότερες πρωταγωνίστριες του κινηματογράφου. Η αινιγματική ιδιωτική ζωή της έλαβε θρυλικές διαστάσεις.

Το 1950 ανακηρύχθηκε η ομορφότερη γυναίκα που έζησε ποτέ από το Βιβλίο Γκίνες

Η Γκρέτα Λοβίσα Γκούσταφσον όπως ήταν το πραγματικό της όνομα, γεννήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 1905 στη Στοκχόλμη από πολύ φτωχούς γονείς.

Όταν ήταν 14 ετών, έχασε τον πατέρα της, γεγονός που την συγκλόνισε, καθώς είχε μια ιδιαίτερη σχέση μαζί του, που χαρακτηριζόταν από μεγάλη αδυναμία. Εγκατέλειψε το σχολείο για να μπορέσει να εργαστεί, ώστε να βγάζει τα προς το ζην, αλλά και να βοηθάει την οικογένεια της. Η πρώτη της δουλειά ήταν σε ένα κουρείο, όπου ήταν υπεύθυνη να ετοιμάζει τον αφρό για το ξύρισμα. Αργότερα, εργάστηκε ως μοντέλο στις διαφημίσεις του πολυκαταστήματος PUB στη Στοκχόλμη. Από τις διαφημίσεις αυτές, την εντόπισε ο σκηνοθέτης Έρικ Άρθουρ Πέτσλερ και της έδωσε ένα ρόλο στην ταινία που γύριζε εκείνη την εποχή, Luffar-Petter (Πήτερ ο Αλήτης, 1922). Αυτή υπήρξε και η αρχή μιας λαμπρής σταδιοδρομίας στο χώρο του κινηματογράφου.

Τα πρώτα επαγγελματικά βήματα της Γκρέτα Γκάρμπο

Την περίοδο 1922-1924, η νεαρή Γκρέτα φοίτησε στο Βασιλικό Δραματικό Θέατρο της Στοκχόλμης. Εκεί, συνάντησε τον διάσημο εκείνη την εποχή σκηνοθέτη Μάουριτς Στίλερ, ο οποίος την εκπαίδευσε στις κινηματογραφικές τεχνικές υποκριτικής και της έδωσε το καλλιτεχνικό της όνομα, «Γκρέτα Γκάρμπο». Ακόμα, της έδωσε τον πρώτο μεγάλο της ρόλο στη βωβή ταινία Gösta Berlings saga (Η Ιστορία του Γκέστα Μπέρλιν, 1924), όπου συμπρωταγωνίστησε με το Σουηδό ηθοποιό Λαρς Χάνσον. Η συνέχεια περιελάμβανε τη γερμανική ταινία Die freudlose Gasse (Ο δρόμος της Θλίψης, 1925).

Η Γκρέτα Γκάρμπο στο Χόλυγουντ

Όταν το 1925 ο σουηδός σκηνοθέτης Μάουριτς Στίλερ πήγε στις Ηνωμένες Πολιτείες για να συνεργαστεί με την εταιρεία Metro-Goldwyn-Mayer, ζήτησε με επιμονή να παραχωρηθεί και στην Γκάρμπο ένα συμβόλαιο.

Η φήμη της Γκρέτα Γκάρμπο άρχισε ολοένα να μεγαλώνει, σε αντίθεση με τον Μίλερ, ο οποίος απολύθηκε από την MGM και επέστρεψε στη Σουηδία, όπου και πέθανε ένα χρόνο αργότερα. Η ζωή της εκεί χαρακτηριζόταν από περιόδους μελαγχολίας, εξαιτίας και των αυστηρών όρων που της έθετε η MGM. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της αυστηρότητας της MGM, ήταν όταν απαγόρεψε στην Γκάρμπο να παρακολουθήσει την κηδεία της αδερφής της στη Σουηδία. Της επέτρεψαν μια μόνο επίσκεψη, το 1928.

Όταν ακούστηκε για πρώτη φορά η φωνή της Γκρέτα Γκάρμπο

Γκρέτα Γκάρμπο

Η αρχή της καριέρας της Γκρέτα Γκάρμπο ως αναγνωρισμένης, πλέον, πρωταγωνίστριας έγινε με τις ακόλουθες βωβές ταινίες: Η Σάρκα και ο Διάβολος (Flesh and the Devil, 1927), Αγάπη (Love, 1927) και Η Μυστηριώδης Κυρία (The Mysterious Lady, 1928). Την περίοδο εκείνη, ο βωβός κινηματογράφος άρχισε σιγά σιγά να παρακμάζει με τη μετάβαση στις ομιλούσες ταινίες. Η Γκάρμπο υπήρξε από τους λίγους ηθοποιούς, που οικειοποιήθηκε και ενστερνίστηκε, εντέλει, την καινούργια τάξη πραγμάτων.

Η φωνή της ακούστηκε για πρώτη φορά στη μεγάλη οθόνη, στην ταινία Άννα Κρίστι (Anna Christie, 1930), η οποία διαφημίστηκε με το σλόγκαν «Η Γκάρμπο μιλάει». Η ταινία αποτέλεσε τεράστια επιτυχία και ένα χρόνο μετά, γυρίστηκε και μια γερμανική εκδοχή της.

Η «Μάτα Χάρι»

Το 1931 η Γκρέτα Γκάρμπο θα πρωταγωνιστήσει στην ταινία Μάτα Χάρι (Mata Hari, 1931), στην οποία η μεγάλη ηθοποιός υποδύθηκε τη γνωστή κατάσκοπο του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο συγκεκριμένος ρόλος θα της χαρίσει τον τίτλο της πιο αινιγματικής σταρ του Χόλυγουντ.

Την ίδια χρονιά, συμπρωταγωνίστησε με τον Κλαρκ Γκέιμπλ στην ταινία Σούζαν Λένοξ (Susan Lenox [Her Fall and Rise], 1931). Ένα χρόνο αργότερα, έγινε μέλος, μαζί με πολλά άλλα αστέρια της εποχής, της ταινίας Γκραντ Οτέλ (Grand Hotel,1932), στην οποία έπαιξε μια Ρωσίδα μπαλαρίνα.

Μετά από μια διένεξη με τη MGM, έφυγε για τη Σουηδία για λίγο καιρό, και επέστρεψε με νέο συμβόλαιο με την εταιρεία, που της έδινε περισσότερα προνόμια και ελευθερίες. Ακολούθησε η ταινία Βασίλισσα Χριστίνα (Queen Christina, 1933), όπου άσκησε βέτο για το συμπρωταγωνιστή της, Λόρενς Ολίβιε, και πρότεινε στη θέση του, τον Γκίλμπερτ.

Το 1935 ο σκηνοθέτης Ντέηβιντ Ο. Σέλτσνικ την ήθελε, για να υποδυθεί την κληρονόμο, στο Λυκόφως μιας ζωής (Dark Victory), αλλά εκείνη επέμενε να ερμηνεύσει την Άννα Καρένινα (Anna Karenina) του Λέων Τολστόι, όπως και έγινε.

Ο ρόλος της, ως καταδικασμένη εταίρα, στην ταινία Η κυρία με τις καμέλιες (Camille, 1936), σε σκηνοθεσία του Τζορτζ Κιούκορ, θεωρήθηκε ο καλύτερος ρόλος της. Μετά, πρωταγωνίστησε με τον Μέλβιν Ντάγκλας στη Νινότσκα (Ninotchka, 1939), σε σκηνοθεσία Ερνστ Λούμπιτς.

Στο «Η κυρία με τις καμέλιες», τόσο ώστε κάποιοι θα ομολογήσουν ότι, παρακολουθώντας το θάνατο της σταρ στην οθόνη, είδαν την ψυχή της να αποχωρίζεται από το κορμί της

Η Γκάρμπο προτάθηκε για Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου για τους ρόλους της στην Άννα Κρίστι (1930), το Ρομάντζο (1930), την Κυρία με τις Καμέλιες (1937), και τη Νινότσκα (1939), αλλά δεν απέκτησε κανένα από αυτά.

«Θέλω να με αφήσουν ήσυχη»

Μετά την είσοδο της στο Χόλυγουντ, η Γκάρμπο άρχισε σταδιακά να αποσύρεται από τον κόσμο της ψυχαγωγίας και να απομονώνεται. Λέγεται ότι είχε κατάθλιψη ενώ κάποιοι βιογράφοι της ισχυρίζονται ότι ίσως έπασχε από διπολική διαταραχή. Δεν έδινε συνεντεύξεις, δεν υπέγραφε αυτόγραφα, δεν παρακολουθούσε κοινωνικές εκδηλώσεις και δεν απαντούσε στην αλληλογραφία των θαυμαστών της.

Το 1954 το Χόλυγουντ της απονέμει ειδικό Όσκαρ για τις «αξέχαστες ερμηνείες της», το οποίο η Γκάρμπο δεν μπήκε καν στον κόπο να παραλάβει αυτοπροσώπως

Το όνομά της έχει σχετιστεί με την περίφημη ατάκα της: «Θέλω να μείνω μόνη» (I want to be alone). Παρ’ όλα αυτά, η Γκάρμπο αργότερα σχολίασε: «Δεν είπα ποτέ, ‘Θέλω να είμαι μόνη’. Είπα μόνο πως ‘Θέλω να με αφήσουν ήσυχη’ (I want to be let alone). Αυτή είναι όλη η διαφορά».

Η τελευταία της συνέντευξη, που δόθηκε στο διάσημο δημοσιογράφο της Daily Mail του Λονδίνου, Πολ Κάναν, κατά τη διάρκεια του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών. Συναντήθηκαν στο Hotel du Cap Eden Roc και ο Κάλαν ξεκίνησε τη συζήτηση, λέγοντας το εξής: «Αναρωτιέμαι…». Αλλά η Γκάρμπο τον έκοψε, λέγοντας του, «Γιατί αναρωτιέσαι;» και έφυγε περήφανα, κάνοντας αυτή τη συνέντευξη, μια από τις συντομότερες που δημοσιεύτηκαν ποτέ.

Τα τελευταία χρόνια

Το 1953, αγόρασε ένα διαμέρισμα με εφτά δωμάτια στη Νέα Υόρκη, στην 52η Λεωφόρο, όπου έζησε για το υπόλοιπο της ζωής της. Ήταν γνωστή για τους μεγάλους περιπάτους της στους δρόμους της Νέας Υόρκης, ντυμένη απλά, και φορώντας τεράστια γυαλιά ηλίου, αποφεύγοντας πάντα τα αδιάκριτα βλέμματα, τους παπαράτσι και την προσοχή των μίντια.

Στα 36 της χρόνια κι ενώ βρισκόταν στο απόγειο της δόξας της αποφάσισε να απομονωθεί στη βίλα της. Το γιατί τόσο νέα πήρε αυτή την απόφαση η ίδια δεν το απάντησε ποτέ

Η Γκρέτα Γκάρμπο πέθανε στο Νοσοκομείο της Νέας Υόρκης στις 15 Απριλίου 1990, σε ηλικία 84 ετών.

«Είμαι σχεδόν πάντα μόνη. Μιλώ στον εαυτό μου. Πηγαίνω μέχρι την παραλία για να κάνω περίπατο. Είναι πάντα υπέροχο. Αλλά αυτό είναι όλο» έγραφε το 1939 στη φίλη της Γκρέτα Γκούσταφσον

Η Γκρέτα Γκάρμπο διέθετε, κατά την άποψη των σκηνοθετών της, αλλά και των κριτικών, το τέλειο ένστικτο του να κάνει τη σωστή κίνηση πάντα όποτε έπρεπε μπροστά στην κάμερα. Το ταλέντο της, η εντυπωσιακή ομορφιά της και η προσωπική διαδρομή που ακολούθησε έκαναν την καριέρα της μοναδική στην ιστορία του κινηματογράφου.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Ακολουθείστε το Cityportal.gr στο Google News να μαθαίνετε πρώτοι όλα τα τελευταία νέα

Διαβάστε όλα τα Τελευταία Νέα (Ελλάδα, Διεθνή) στο Cityportal.gr

Cityportal.gr Live ενημέρωση: O κορωνοϊός λεπτό προς λεπτό στην Ελλάδα και  παγκοσμίως


 

Τελευταία νέα

Ο ΚΑΙΡΟΣ

Thessaloniki
scattered clouds
15.4 ° C
16.7 °
13.9 °
88 %
1.5kmh
40 %
Κυ
24 °
Δε
26 °
Τρ
29 °
Τε
26 °
Πε
16 °