«Δεν υπάρχει τίποτα άχρηστο στη φύση», έγραφε ο Spinoza. Και η Μαρίνα το ξέρει αυτό από τα οκτώ της, όταν στεφόταν βασίλισσα της θάλασσας με ένα θαλασσόξυλο στα σγουρά της μαλλιά.
Δεκαεφτά χρόνια μετά τη μέρα που άρχισε να διπλώνει το πρώτο χαρτί σε καραβάκι, η Μαρίνα έχει μετατρέψει τη συλλογή θαλασσόξυλων σε τρόπο ζωής και τη δημιουργία σε μια μορφή διαλογισμού.
Αν μπεις στη σελίδα της Μαρίνας, του Marinalovespaperboats, θα χάσεις την αίσθηση του χρόνου και του χώρου. Από τα χέρια της και την ψυχή της, γεννιούνται απίθανα έργα τέχνης φτιαγμένα με ξύλο και χαρτί: ζευγάρια που φιλιούνται, μανούλες με μωρά στην αγκαλιά, νυφούλες, φίλες που αγκαλιάζονται. Κάθε κομμάτι θαλασσόξυλο κουβαλά μαζί του τη δική του άγνωστη ιστορία, από την προηγούμενη ζωή του. Και η Μαρίνα όχι μόνο του δίνει μια δεύτερη ευκαιρία, αλλά του υπόσχεται και μια νέα ζωή.
Για αυτά που σχεδιάζει-κατασκευάζει δεν χρειάζονται πολλά λόγια, τα βλέπετε στις φωτογραφίες, είναι μικρά πρωτότυπα κομψοτεχνήμα που έχουν όμως κάτι που τα κάνει μοναδικά, κάτι βαθύτερο. Κάτι μεταφυσικό που εμπεριέχει ώρες ενασχόλησης, διαδρομών σε γνωστά και άγνωστα μονοπάτια και πολλά χρόνια αποθηκευμέων εικόνων, τοπίων, χρωμάτων, μυρωδιών από θάλασσες και συναισθημάτων (μερικοί άνθρωποι όλα αυτά τα τραβάνε πάνω τους σαν μαγνήτης). Κάπου εκεί κρύβεται η φιλοσοφία και το DNA μιας γυναίκας που ταξίδεψε στo μισό κόσμο ως αεροσυνοδός με αεροπλάνα της Ολυμπιακής και σε ολόκληρη την Ελλάδα με enduro μηχανές.
Και τώρα με τα χέρια βουτηγμένα σε ξυλόκολλα και χάντρες, αρμενίζοντας νοερά, συνεχίζει το αέναο ταξίδι της, μέσα από τις δημιουργίες της. Με υλικά της φύσης που βάφτισε η αιώνια θάλασσα, η Μαρίνα “γεννά” πραγματικά αριστουργήματα.


Κάθε κομμάτι περιέχει ένα εκατομμύριο θάλασσες μαζί με τόνους συγκίνησης και συναισθήματα πολλαπλών αποχρώσεων: Ετοιμάζει προτάσεις γάμου, μπουμπουνιέρες για βαφτίσεις, δώρα που εκφράζουν αγάπη, συγνώμη, ευγνωμοσύνη, ελπίδα. Φτιάχνει αναμνήσεις που τσξιδεύουν ωκεανούς και αγκυροβολούν στα απάνεμα λιμάνια του χρόνου. Δημιουργεί λέξεις και προτάσεις που δυσκολεύεσαι να πεις. Οι τιμές σχεδόν συμβολικές: ξεκινάνε από 10 ευρώ (ένα μικρό στολίδι), 30 ευρώ ένα μεσαίο καραβάκι και φτάνουν μέχρι 60-70 (μια υπερπαραγωγή custom made σύνθεση).
Στις επόμενες γραμμές, στη συνομιλία που είχαμε, η Μαρίνα αποκαλύπτει κομμάτια της ψυχής της, ατόφια, πολύτιμα, μοναδικά. Απολαύστε την.
Συνέντευξη με τη Μαρίνα του Marinalovespaperboats
Μαρίνα, διαβάζοντας τα κείμενά σου, νιώθει κανείς ότι μιλάς με τις δημιουργίες σου, τις ακούς να σου απαντούν. Πώς ξεκίνησε αυτή η μαγική σχέση σου με τα θαλασσόξυλα και τα χάρτινα καραβάκια;
Τα χάρτινα καραβάκια, από τον παππού και τον πεθερό μου! Δύο τρυφεροί άντρες που τους είχα μεγάλη αδυναμία. Ο γλυκός Κρητικός παππούς δεν του πήγαινε η καρδιά να πετάξει ένα κομμάτι χαρτί στα σκουπίδια επειδή απλώς τελείωνε η αποστολή του, του έδινε μια τελευταία χαρά, το τιμούσε δίνοντάς του καινούργιο σχήμα και ζωή. Το μεταμόρφωνε σε καραβάκι και το έδινε σε μας τα εγγόνια!
Ο περήφανος Θηβαίος πεθερός μου, στα πήγαινε-έλα στο κτήμα όπου πηγαίναμε συχνά μετά τη σύνταξή του, στα διόδια, το χαρτί της απόδειξης το δίπλωνε προσεκτικά με τα μεγάλα του δάχτυλα και μισοχαμογελώντας, γύρναγε στο πίσω κάθισμα με παιχνιδιάρικη διάθεση τείνοντας το χάρτινο καραβάκι του «για σένα Μαρινάκι».
Τα θαλασσόξυλα τα αγάπησα από τις απίστευτες παιδικές καλοκαιρινές αποδράσεις με τους παλαβούς γονείς μου! Ο πατέρας μου μαζί με τον φίλο του, δεινοί ψαροντουφεκάδες, και τα γυναικόπαιδα —ήμασταν και πολλά αδέλφια— πηγαίναμε τα Σαββατοκύριακα και στις διακοπές στις πιο απρόσιτες ερημικές πανέμορφες παραλίες και μας άμολουγαν! Εκεί, όταν έβρισκα ένα όμορφο θαλασσόξυλο, το τύλιγα στα σγουρά μαλλιά μου και ήταν το κόσμημά μου και γω η βασίλισσα της θάλασσας!
Η απόλυτη ελευθερία, νιώθαμε και κάναμε ό,τι θέλαμε! Νομίζω από εκεί η φαντασία όλων των αδελφών και η δική μου πήρε άλλες διαστάσεις, μας ταξίδευε σε άλλους κόσμους, ακόμα μας ταξιδεύει.





Οι θαλασσο-οικογένειες και τα θαλασσοξυλοανθρωπάκια της Μαρίνας
Γράφεις “Έπλυνα προσεχτικά τα κορμάκια τους, τα έτριψα με απαλό σφουγγάρι, διάλεξα με υπομονή, ώρες πολλές, τα φτερά και τα καπελάκια τους…”. Περίγραψέ μας τη διαδικασία δημιουργίας: από τη στιγμή που βρίσκεις ένα κομμάτι θαλασσόξυλο στην ακτή μέχρι τη στιγμή που γίνεται μια “θαλασσοξυλοοικογένεια” έτοιμη για το νέο της σπίτι;
Τα καλοκαίρια, μόλις πατήσω με τα γυμνά μου πέλματα την άμμο, μαλώνω με τη Μαρίνα μέσα μου. Ο ίδιος διάλογος πάντα… πρώτα να κάνω μια βουτιά και μετά να μαζέψω θαλασσόξυλα… σχεδόν ποτέ δεν τα καταφέρνω γιατί ακούω τις φωνές τους, με παρακαλάνε να τα μαζέψω, το ένα πιο όμορφο από το άλλο, σαν υπνωτισμένη ξεκινάω και τα βάζω απαλά στην τεράστια, ειδικά γι’ αυτά, πάνινη τσάντα. Όταν γίνεται ασήκωτη και όταν αρχίζω να βλέπω αστεράκια από την ηλίαση μετά από ούτε ξέρω πόσες ώρες, βουτάω διψασμένη στη δροσερή θάλασσα. Όταν βγαίνω βέβαια αρχίζει το άλλο μαρτύριο γιατί ξεκινάνε να μιλάνε οι πέτρες και τα πράσινα γυαλάκια της παραλίας… Το φθινόπωρο και το χειμώνα μαζεύω από το πρωί μεεεεχρι να νυχτώσει με διαλείμματα να ανακουφιστούν οι πόνοι στον αυχένα στο ατένισμα της θάλασσας. Δεν μπορώ και δεν θέλω να σταματήσω τη συλλογή, όταν όμως ξεχειλίζουν οι ασήκωτες πάνινες τσάντες, παρηγορώ τον εαυτό μου στη σκέψη της φροντίδας. Φροντίδα σημαίνει αδειάζω τα εκατοντάδες θαλασσόξυλα και τα χωρίζω, από τα πιο μικροσκοπικούλια, μέχρι τα πιο μεγάλα. Περίπου δέκα με δώδεκα διαφορετικές τάξεις, σαν το σχολείο! Τα θυμάμαι ένα ένα, ξεχωριστά. Από την πρώτη ματιά όταν το ξεχώριζα, το έπιανα, το χάιδευα, του χαμογελούσα, ήξερα «εσύ θα πας στην τάξη με τα κατάρτια, εσύ στα ζευγαράκια, εσύ στα αγγελάκια, εσύ μμμμ στα κολιέ, εσύ στις εγκυούλες, εσύ εκεί, εσύ εδώ». Όταν λοιπόν θέλω να φτιάξω μια οικογένεια, φέρνω τα μεγάλα ξύλινα συρτάρια με τα κορμάκια. Η επιλογή μου παίρνει ώρες, ποιο κορμάκι ταιριάζει με το άλλο, αν ακουμπάει καλά, ένα σωρό αν. Μετά τους κάνω μπάνιο, τους στεγνώνω, τους χαϊδεύω με το ειδικό γυαλόχαρτο. Διαλέγω τα κεφαλάκια τους, τα σκουφάκια τους από τη μεγάλη μου συλλογή βελανιδιών, επίσης πολλές ώρες για να έχουν το πιο ταιριαστό. Τους δένω για πάντα με την ξυλόκολλα αφού αποφασίσω πώς θα είναι η συνδ(θ)εσή τους. Τους βάζω χεράκια και όλοι μαζί αγκαλιάζονται. Ενίοτε βάζω μαργαριταρένιο κολιέ, μαντίλια να ανεμίζουν το καλοκαίρι ή κασκόλ να τους ζεσταίνουν τον χειμώνα. Μου παίρνει μέρες η οικογένεια, εντωμεταξύ δένομαι μαζί τους… Φανταστείτε τώρα τι γίνεται με όλες τις υπάρξεις.






Βλέπουμε ότι δημιουργείς ζευγαράκια, οικογένειες με μωράκια, εγκυούλες, παιδάκια, φίλες. Πώς αποφασίζεις ποια “προσωπικότητα” θα έχει κάθε φιγούρα;
Είναι συγκινητικό γιατί το κάθε θαλασσόξυλο είναι μοναδικό, έχει τη δική του άγνωστη ιστορία, την προηγούμενη ζωή του και στα χέρια μου βλέπω ό,τι απέμεινε. Κρατάω το πανέμορφο θαλασσόξυλο και βλέπω μια φιγούρα, του υπόσχομαι πως θα του δώσω δεύτερη ζωή. Μετά γίνονται όλα κάπως μαγικά, σαν να ζωντανεύει και παίρνει σχήμα και μορφή, αυτό δεν τραγουδάει ο Βαγγέλης Γερμανός; Είναι η αγάπη μου απλά. Πιο έντονη συγκίνηση μου προκαλούν οι νυφούλες, οι εγκυούλες και οι μανούλες με τα μωράκια τους αγκαλιά! Αχ εκεί λιώνω…
[Είναι ένας υπέροχος κόσμος, αλλά δεν είναι ο μόνος.]
Αναφέρεις ότι “τους κουβεντιαζα, τους μιλούσα, άκουγαν τις σκέψεις μου, ήταν τα αυτιά που είχα ανάγκη”. Οι χειροτέχνες θα καταλάβουν, λες. Μίλησέ μας για αυτή…
Ναι υπάρχει… το επίθετο που θα δώσω πριν τη μοναξιά φτιάχνεται ενίοτε από τη δική μου διάθεση. Όμορφη, μελαγχολική, χαρούμενη, ζορική. Όλες όμως έχουν ένα δεύτερο κοινό επίθετο: _______, δημιουργική μοναξιά! Το εργαστήριο του χειροτέχνη είναι ο μικρόκοσμός του. Εδώ περνάμε τις περισσότερες ώρες της ημέρας, εδώ αισθανόμαστε ελεύθεροι αλλά και φυλακισμένοι με τα κλειδιά στο χέρι. Εδώ κάνουμε τον καλύτερο διαλογισμό, χάνουμε την αίσθηση του χρόνου και του χώρου. Εδώ ακούω εκατοντάδες, κυρίως ξένα, εκπληκτικά podcast, όσο κάνω επαναλαμβανόμενες κινήσεις, όπως όταν διπλώνω τα χαρτόνια, με την τεχνική του origami, κάθε τσάκιση γίνεται με το κοκκάλινο εργαλείο, σύνολο δεκαέξι τσακίσεις μέχρι να γίνει ένα απλό καραβάκι. Για το τελικό αποτέλεσμα έχει πολλές τεχνικές και ώρες φυσικά. Όταν θέλω να βγάλω ένα καινούργιο σχέδιο, ακούω μουσική από ένα μικρούλι ραδιόφωνο κολλημένο σε έναν μόνο σταθμό με ξένη μουσική. Οι αγαπημένες μου ώρες είναι όταν έχω βουτήξει τόσο βαθιά στον ονειρικό μου κόσμο, που τα θαλασσοξυλοανθρωπάκια μου ζωντανεύουν και μαζί με τα καραβάκια, με ταξιδεύουν. Μοιράζομαι μαζί τους τις πιο κρυφές μου σκέψεις, τις τρελές αλλόκοτες ιστορίες μου, τις αγωνίες μου, τις χαρές μου. Τότε τα δάχτυλά μου θα φέρουν τον ξύλινο γοητευτικό άνδρα να σκύψει να φιλήσει την ξύλινη ευαίσθητη γυναίκα, τότε η μανούλα θα σφίξει στην αγκαλιά το μωρό της, τότε το καραβάκι θα βαφτεί με χρώματα που με αφήνουν έκπληκτη από την ομορφιά τους, τότε θα γράψω στο σημαιάκι αυτό που νιώθω ακατέργαστα στην καρδιά μου εκείνη τη στιγμή. Είναι ένας υπέροχος κόσμος, αλλά δεν είναι ο μόνος. Ο πραγματικός, μου υπενθυμίζει ότι πεινάω άρα πρέπει να ψωνίσω, να μαγειρέψω και όλα τα άλλα ωραία που πρέπει να κάνω στην καθημερινή ζωή!





[Έχω φτιάξει 300 καραβάκια για μια παραγγελία]
Έχεις φτιάξει 300 καραβάκια για μια παραγγελία από μια βάφτιση! Ποιες είναι οι πιο ιδιαίτερες ή συγκινητικές παραγγελίες που σου έχουν ζητήσει; Και υπάρχουν δημιουργίες που “δεν σου πάει η καρδιά να τις δώσεις”, όπως γράφεις;
Ευτυχώς που δεν καλούν πια τόσα άτομα στις βαπτίσεις και στους γάμους! Ήταν μια δύσκολη παραγγελία γιατί όλα τα φτιάχνω μόνη μου. Μετά τον covid ξεπήδησαν απίθανες ιδέες από τους πελάτες και από μένα. Αντί ένα μικρό καραβάκι στον καθένα, ένα μεγάλο για κάθε οικογένεια! Αντί για πολλά κουφέτα, που είναι πανάκριβα, πέντε μόνο, δεμένα σαν αλυσίδα στο καραβάκι, αντί για χρυσαφικό στους κουμπάρους, ένα αγκαλιασμένο θαλασσοξυλοζευγάρι πάνω σε βάση ή ένα φανταχτερό καραβάκι με τα ονόματά τους, και ένα σωρό άλλες ευφάντασιες ιδέες. Δεκαεφτά χρόνια φτιάχνω καραβάκια και τα τελευταία δεν θυμάμαι πόσα χρόνια, προστέθηκαν και οι θαλασσοξυλοκατασκευές. Οπότε είναι παααρα πολλές οι ιδιαίτερες και οι συγκινητικές παραγγελίες, άσε δεν ξεκινάω να απαριθμώ γιατί θα κουραστεί ο αναγνώστης. Είναι όμως όλα δώρα από καρδιάς, εκφράζει ο ένας για τον άλλον την αγάπη, τον έρωτα, τη χαρά, την επιτυχία, άλλοτε τη συγνώμη, την ευγνωμοσύνη κυρίως σε γιατρούς, την ενθάρρυνση, την ελπίδα, τα όνειρα! Ένα όμως που δεν θα ξεχάσω ποτέ ήταν η παραγγελία από τον Δ. για την καλύτερή του φίλη. Δεν γνωριζόμασταν. Μιλήσαμε στο τηλέφωνο για τις λεπτομέρειες, το αγαπημένο της χρώμα, τι χάντρες θα έβαζα, τι θα έγραφε το σημαιάκι και άλλα. Λάτρευε τη θάλασσα και τα ταξίδια σε αυτήν. Στο τέλος, με πνιγμένη φωνή μου είπε ότι η φίλη του ήταν στο τελικό στάδιο του καρκίνου. Έφτιαξα το ωραιότερό μου καραβάκι, στάλθηκε στην Αθήνα. Μετά από δύο εβδομάδες περίπου με καλεί ο Δ. για να μου μεταφέρει τα λόγια της που τα κρατάω για μένα. Της άρεσε πολύ, του είπε να το βάλει μπροστά της, πάνω στο βοηθητικό τραπεζάκι και δεν άφηνε κανέναν να το μετακινήσει. Το κοιτούσε συνέχεια, μια χαμογελούσε μια βούρκωνε. Την έθαψαν με το καραβάκι στην αγκαλιά της.




[Γήινη, ευαίσθητη και δυναμική! Έτσι φαντάζομαι τη γυναίκα που κρατάει τώρα στα χέρια της το στολίδι…]
Πώς νιώθεις όταν οι άνθρωποι επιλέγουν τα δημιουργήματά σου για να τα χαρίσουν σε αγαπημένα τους πρόσωπα;
Ναι ναι! Μα η καλύτερη ανταμοιβή για μένα είναι τα λόγια τους. Πετάω από τη χαρά μου! Φαντασιώνομαι τη στιγμή που θα ανοίξει το κουτί, την έκπληξη στα μάτια, την περιέργεια, πού θα το ακουμπήσει, θα χαμογελάει κάθε φορά που θα διαβάζει το μήνυμα στο σημαιάκι; Χαίρομαι ακόμα πιο πολύ όταν μου στέλνουν φωτογραφίες από όλες τις γωνιές του κόσμου. Το χειροποίητο επιτέλους παίρνει σιγά σιγά τη θέση που του αξίζει. Στην Ελλάδα ακόμα υπάρχει μια αμηχανία, διστάζει να το αγοράσει ο κόσμος, δεν γνωρίζει τον τρόπο και τις ώρες που χρειάστηκαν για να φτιαχτεί. Είναι δίβουλος στην τιμή αγοράς αν και παραδέχεται ότι του αρέσει. Ο ίδιος χωρίς πολλή σκέψη θα προχωρήσει στην αγορά μιας εργοστασιακής κινέζικης κατασκευής της ίδιας αξίας! Οι δικοί μου πελάτες είναι διαφορετικοί, θέλουν να κάνουν ένα αξιόλογο, μοναδικό και ξεχωριστό δώρο! Με τιμά η επιλογή τους, οι σχέσεις μας με τον καιρό γίνονται φιλικές και εγώ με τη σειρά μου τιμώ και σέβομαι τη φιλία, αλλά και την εμπιστοσύνη των ξένων και άγνωστων πελατών. Είναι όμορφο όλο αυτό.






[… στο Instagram και στο Facebook εκεί θα δείτε ένα μέρος της δουλειάς μου.]
Οι “θαλασσοξυλάνθρωποι” συνυπάρχουν με χάρτινα καραβάκια, σκουλαρίκια-καραβάκια, στολίδια. Πού μπορεί κάποιος να βρει και να θαυμάσει από κοντά τις δημιουργίες σου; Πώς λειτουργεί η παραγγελία προσωπικών, customized δημιουργιών;
Συμμετέχω σε bazaar, flea market, εκθέσεις, gallery και δίνω καραβάκια σε επιλεγμένα μαγαζιά. Μπορείτε να με βρείτε στο Instagram και στο Facebook εκεί θα δείτε ένα μέρος της δουλειάς μου. Η επικοινωνία γίνεται είτε τηλεφωνικά είτε μέσω μηνυμάτων και στην πορεία δια ζώσης στον χώρο μου, στο εργαστηριάκι μου. Να σας δώσω ένα παράδειγμα, ο Γ. είδε στη σελίδα μου ένα όμορφο καραβάκι και μου στέλνει μήνυμα. «Είναι για την κοπέλα μου, είμαστε σε σχέση αρκετά χρόνια, θα της κάνω πρόταση γάμου στο μέρος που γνωριστήκαμε (αληθινή ιστορία) και θέλω ένα δώρο για να θυμόμαστε τη στιγμή». Στο μυαλό μου οι ιδέες γίνονται φωτοβολίδες, ενθουσιάζομαι και ξεκινάω τις ερωτήσεις, περιέγραψέ μου πώς είναι, το χρώμα των μαλλιών της, το αγαπημένο της/σας τραγούδι και δεκάδες άλλες ερωτήσεις, ένα μίνι βιογραφικό! Ένα ψυχογράφημα! Ανταλλάσουμε ιδέες και το αποτέλεσμα πανέμορφο! Ένα καραβάκι χαρούμενο με κατάρτι και σημαιάκια (από χάρτη του νησιού που γνωριστήκαν) μέσα ένα ζευγαράκι που φιλιούνται, στα πλαϊνά τα ονόματά τους και στίχοι από το τραγούδι του Ed Sheeran και στο σημαιάκι η λέξη PERFECT (το τραγούδι τους). Μέσα είχε ένα μικροσκοπικό χειροποίητο κουτάκι. Όταν το άνοιξε δακρυσμένη —είχε βάλει στο μεταξύ το τραγούδι στο κινητό του να παίζει… κινηματογραφική σκηνή— διάβασε την πρόταση γάμου! Είπε το ναι! Αυτές οι παραγγελίες είναι οι αγαπημένες μου, η κάθε μια διαφορετική, μοναδική όπως ακριβώς αυτό που φτιάχνεται. Είναι ένα δώρο που μένει στον χρόνο, ταξίδι σε αξέχαστες αναμνήσεις.






Γράφεις: “Όταν δουλεύω, τα καραβάκια, τα θαλασσόξυλα, τα πινέλα, τα χρώματα, οι χάντρες, ζωντανεύουν και παρέα ταξιδεύουμε στα καλύτερα μέρη”. Αυτή η έννοια του ταξιδιού είναι παντού στη δουλειά σου. Τι σημαίνει για σένα το “ταξίδεψέ με” που γράφεις στα καραβάκια σου;
Από έμβρυο ταξίδευα με τη βέσπα των γονιών μου, όταν ήμουν παιδί με αυτοκίνητα, τρένα, αεροπλάνα στον μισό κόσμο, αργότερα καβάλα στις enduro μηχανές μου όργωνα την Ελλάδα, μετά πετούσα σαν αεροσυνοδός στην ΟΑ στον υπόλοιπο μισό κόσμο και όταν σταμάτησα, ξεκίνησα να αρμενίζω… νοερά και πραγματικά. «Ταξίδεψέ με» προστακτική! Το καραβάκι είναι συμβολικό. Είναι η ζωή. Έχει φωνή. Μου υπενθυμίζει να προχωράω, να ονειρεύομαι, να ταξιδεύω όπου και όποτε θέλω. Αυτή είναι η αδιαπραγμάτευτη ελευθερία μου και των περισσότερων τελικά αν κρίνω από τις προτιμήσεις τους στα σημαιάκια.
Κλείνεις ένα κείμενο λέγοντας ότι μετά τον “ανυπόμονο καλοκαιρινό στόλο” θα βάλεις το μαγιό σου και θα αφεθείς “στην αγκαλιά της Θάλασσας σαν μωρό που το κρατά η μάνα του”. Η θάλασσα είναι η μούσα σου, η μητέρα της τέχνης σου; Και ποιο είναι το επόμενο όνειρο, το επόμενο δημιουργικό σου ταξίδι;
ΘΑΛΑΣΣΑ! Μπορώ να κοιτάω τη θάλασσα όλη μέρα μέρα ακίνητη, μπορώ να γίνω δελφίνι, μπορώ να μπω μέσα της και να βγω γοργόνα, μπορώ να αφεθώ στην παρηγοριά της, στη χαρά της, στις φουρτούνες της. Μα έστεψα κάποτε την οχτάχρονη Μαρίνα σε κείνη την πανέμορφη παραλία, βασίλισσα της Θάλασσας χαχα! Αν το καραβάκι είναι η ζωή, η θάλασσα είναι το οξυγόνο μου. Το επόμενο όνειρο; Είναι τόσα πολλά όσα τα κύμματα… ένα από αυτά είναι τα pop up workshops που θα κάνουμε με την κόρη ψάρι @i_fish_you! Θα το ανακοινώνουμε ιντερνετικά, θα είναι αξέχαστη εμπειρία. Το έχουμε δοκιμάσει και ενθουσιαστήκαμε, θα το κάνουμε πιο σταθερά και επαγγελματικά. Εκεί να δείτε ταξίδια! Stay tuned travellers! 





Με λίγα λόγια
Σημείωση cityportal: Η Μαρίνα είναι ένα αξιολάτρευτο πλάσμα που μιλά με τα θαλασσόξυλα, γελά με τα καραβάκια της και σου χαρίζει κομμάτια ψυχής τυλιγμένα σε ξυλόκολλα και χάντρες. Αν θέλετε να γνωρίσετε τον μικρόκοσμό της, να δείτε τις δημιουργίες της από κοντά ή να παραγγείλετε ένα δώρο που θα ταξιδέψει μαζί με τον άνθρωπο που αγαπάτε, θα τη βρείτε στο
Και ποιος ξέρει… ίσως σε κάποιο bazaar, σε μια έκθεση ή σε μια τυχαία συνάντηση στο εργαστηριάκι της, να ακούσετε κι εσείς τις ιστορίες που ψιθυρίζουν τα θαλασσόξυλα.




Διαβάστε όλα τα τελευταία νέα | Ενημερωθείτε




















