{ Βιβλία }

Κοσμάς Χαρπαντίδης: «Μανία πόλεως»

Προτείνει ο Παύλος Λεμοντζής


Κατηγορίες: Αγαπημένα βιβλία

Κοσμάς Χαρπαντίδης: «Μανία πόλεως»

Προτείνω τα καλύτερα βιβλία που διάβασα κ αξίζει να διαβάσεις: Κοσμάς Χαρπαντίδης: «Μανία πόλεως», (cityportal τα αγαπημένα μας βιβλία)

«Μανία πόλεως»
Συγγραφέας: Κοσμάς Χαρπαντίδης
Εκδότης: Κέδρος
Αριθμός Σελίδων: 109
Εξώφυλλο: Μαλακό εξώφυλλο
Διαστάσεις: 21x14
Γλώσσα Γραφής: ελληνικά
Έτος Έκδοσης: 2009
 
Στα 31 σύντομα αφηγήματα επιστρατεύονται όλοι οι δυνατοί τρόποι διήγησης, θύμησης και αναθύμησης: άλλοτε αρκεί η γραμμική ιστορία ενός κτιρίου, άλλοτε οι αθόρυβες βιογραφίες των απλών ανθρώπων ή ο κατάλογος των συνεργατών μιας «έγκριτης» τοπικής έκδοσης και, βέβαια, οι πάντα συνομιλούσες φωτογραφίες.

Ο αφηγητής ανασύρει όσα απαιτούνται για να δικαιολογηθεί ότι πάσχει από “μανία πόλεως”, αλλά και για να αποδείξει την αδυναμία της μνήμης του να αναπαραστήσει πιστά όσα ανεβαίνουν ως έργο, χρόνια τώρα, μέσα του.
 
Το βιβλίο ανήκει στον Κοσμά Ι. Χαρπαντίδη, επιγράφεται «Μανία Πόλεως» και περιέχει διαδοχικά αφηγήματα (ξαναδουλεμένα για τη δεύτερή τους έκδοση από τον «Κέδρο» - η πρώτη βγήκε στην «Επικαιρότητα» το 1993), που περιστρέφονται με επίμονο πάθος γύρω από την πόλη της Καβάλας. Πάθος, που το πυκνώνει η προμετωπίδα του «Ανωνύμου», ομολογώντας: «Δεν ενθυμούμαι πόσα χρόνια πολεμούσα με εικόνες της πόλεως αυτής».
 
Ήδη, από την αρχή, ένας από τους αφηγητές ομολογεί πως η σιγανή αναταραχή των χιλιάδων περασμένων κατοίκων της πόλης τον έπεισε πως δεν έστεργαν ν? αφηγηθούν την ιστορία της, γιατί ποτέ δε θεώρησαν τις αφηγήσεις προνόμιο της δικής τους τάξης – πόσω μάλλον μετά την εξάντληση της πολύωρης καπνεργασίας ή του φορτώματος των πλοίων με τόνους παστάλια. Άρα, έπρεπε ο ίδιος αυτοπροσώπως να φροντίσει να μη μείνει πέτρα χωρίς σημάδι, προειδοποιώντας μας πως ο ρυθμός δεν θα είναι ενιαίος αλλά εναλλασσόμενος: πότε άρρυθμο μπλουζ του Φορντ, πότε αργό μακεδονίτικο, πότε μπαγλαμάς του καλντεριμιού, πότε βαλς και σονάτες.

«Μανία πόλεως»  Σε ποιους προτείνω το βιβλίο

Το προτείνω: σε αναγνώστες που αρέσκονται σε περιπλανήσεις στα τοπία πόλεων με ιστορία ποτισμένη από την προσφυγιά. Από τον αγώνα επιβίωσης και της άρχουσας τάξης και της εργατιάς, από τη στερημένη ζωή της τελευταίας ως την αιματηρή εξέγερσή της. Σε αναγνώστες που συγκινούνται από τα όσα κρύβει και όσα δείχνει εκούσια ή ακούσια ένας ιστός πόλεως. Σε αναγνώστες που δεν περιορίζουν τις ίντριγκες και το παρασκήνιο σημαντικών γεγονότων σε μια πόλη, αλλά με αφορμή το βιβλίο, τις γενικεύουν σε κοινωνίες ταξικές , σε μικρές κοινωνίες όπου γης, σαν αυτές που συναντάμε στον Τσέχωφ ή στον Ίψεν ή στον Στρίντμπεργκ ή στον Μίλλερ ή στον Χέμινγουεϊ. Επειδή πρόκειται για κοινά σημεία πόλεων στον κόσμο των ανθρώπων.

Προτείνει ο Παύλος Λεμοντζής

 
 
 





 



TOP 10 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ