Site icon Cityportal.gr

Κριτική της παράστασης «Φούστα Μπλούζα» (Σταμάτης Γαργαλιάνος)

Πολλά χρόνια μπροστά πήγε τα δημοτικά ήθη, όσον αφορά τις ελευθερίες που παρέχει ή ορίζει το θέατρο, η παράσταση των «Θεατροκάπηλων» (αποτελούμενη από μέλη του Θεατρικού Εργαστηρίου Ενηλίκων του Δήμου Αμπελοκήπων) με το πρωτότυπο και πολύ έξυπνο θεατρικό έργο «Φούστα Μπλούζα» των Μιχάλη Ρέππα & Θανάση Παπαθανασίου, μια μεγάλη επιτυχία στην Αθήνα πριν λίγα χρόνια.

Για πρώτη φορά ακούσαμε λέξεις και είδαμε επί σκηνής πράξεις που μια δεκαετία πριν θα ήταν απαράδεκτες για τους κατοίκους λαϊκών γειτονιών, οι οποίοι θα εγκατέλειπαν τον χώρο στα πρώτα κιόλας λεπτά. ΄Εντονα σεξουαλικά υπονοούμενα, λέξεις όπως «κ-λ-ς» «μ–νί» και άλλες, όχι μόνο πέρασαν με μεγάλη ευκολία στο αμπελοκηπιώτικο κοινό αλλά, οι ίδιες ακριβώς λέξεις, το έκαναν να γελάσει με τη ψυχή του !!!

‘Ολοι οι ηθοποιοί απέδωσαν με ξεχωριστό μπρίο τους ρόλους που τους ανατέθηκαν (μοιρασμένους με πολύ σωστό τρόπο: ο κάθε ηθοποιός, λόγω ιδιοσυγκρασίας και σωματότυπου, ταίριαζε «γάντι» με το ρόλο).

Οφείλουμε να τονίσουμε όμως δυο επιδόσεις που ξεχώρισαν λίγο παραπάνω από τις υπόλοιπες: την εκπληκτική άνεση και το μανιακό χιούμορ του Βασίλη Δομουκτσή στο ρόλο του γκέι Σακίρα, καθώς και την τέλεια φιγούρα της Ιωάννας Παπάζογλου στο ρόλο της Λαρίσας.

Ο Παναγιώτης Σιώκης, στο ρόλο του Μανώλη, κινήθηκε με εκπληκτική άνεση στα πρώτα λεπτά της παράστασης ημίγυμνος, εκεί που ακόμη και επαγγελματίες ηθοποιοί θα φρόντιζαν να … «δικαιολογηθούν» στα μάτια των θεατών, με το να τρέχουν πίσω από καναπέδες και να βάζουν μαξιλάρια στα γυμνά σημεία του κορμιού τους ! Η εκφορά του λόγου του είναι έντονα ένρινη, και ενώ άλλοι ηθοποιοί θα θεωρούσαν κάτι τέτοιο ως μειονέκτημα, αυτός πολύ έξυπνα το χρησιμοποίησε ως «όπλο» για να βάλει άλλη μια χιουμοριστική «πινελιά» στο σύνολο των εκφραστικών του δυνατοτήτων. Μας άρεσε επίσης και στις σιωπές του…

Ο Μαρίνος Βασιλειάδης ως πατριός Κώστας, αρκετά αμήχανος στις σκηνές της αναγνώρισης με τη Φλορίντα, άνετος στις μετακινήσεις του στην υπόλοιπη παράσταση. Καλός και ο Απόστολος Μπακίρης στο ρόλο του Θαλασσινού. Διαφωνούμε με την επιλογή μιας γυναίκας να παίξει το ρόλο της Φλορίντα: πιστεύουμε πως η όλη κατάσταση θα έβγαζε ακόμη περισσότερο γέλιο αν ο … Θανάσης ήταν εξ αρχής και σε όλη την παράσταση … «άντρας». Εκπληκτική στην λεκτική της έκφραση η Κατερίνα Καραπαντζίδου στο ρόλο της χήρας Μπέμπης (διαθέτει πολύ καλή άρθρωση αλλά και κίνηση, ωραίο το στιγμιότυπο με τον Θανάση-Φλορίντα και τα φιλιά στο αέρα).

Πολύ καλοί και οι υπόλοιποι ηθοποιοί: Η Γιολάντα Γιάζμπεκ, ως Φανή (καθηγήτρια και ερωμένη του … Μανώλη) αρκετά άνετη, όμως το ύψος και το λεπτό της κορμί της δεν την βοήθησαν, υπερτόνιζαν κάποιες εκφραστικές ατέλειές της. Η Θωμαή Ντόκου ως Μαίρη θα μπορούσε να είναι πιο ελεύθερη στον αρχικό διάλογο όπου αποκαλύπτει στον γιό της την σεξουαλική ιδιορρυθμία του πατέρα του, ενώ θα έπρεπε, γενικότερα, να ασχολείται λιγότερο με το μάζεμα της φούστας της …. Απέδωσε όμως σωστά το ρόλο της δευτερο-παντρεμένης μάνας, με δυο «συζύγους» ξαφνικά στην πλάτη της !

Η σκηνοθεσία της Χριστίνας Χατζηγεωργίου βασίσθηκε περισσότερο στο ρεαλισμό του κειμένου παρά στην ιδιόρρυθμη τρέλα του (κάτι που θα προσέδιδε μια γοητευτικότερη διάσταση στο σύνολο), ενώ έδωσε ρυθμό και ελάχιστα χάσματα (πολύ συνηθισμένα σε άλλες ερασιτεχνικές παραστάσεις) στο σύνολο. Οι μοναδικές εμπνευσμένες μουσικές στιγμές ήταν αυτές που προέρχονταν από τους ήχους των κινητών (ΑΒΒΑ κ.ά) και όχι από επιλεγμένα ή ειδικά για την παράσταση γραμμένα κομμάτια. Ο Ανδρέας Ρώσσης, πάντως, έκανε καλή δουλειά, γενικότερα, στη συνολική μουσική επιμέλεια.

Τα σκηνικά και κοστούμια κατασκευάσθηκαν από την ίδια την Ομάδα, κανένας τους όμως δεν έβλεπε (?) ότι όσοι ηθοποιοί εγκατέλειπαν τη σκηνή από την κεντρική πόρτα του σκηνικού, μετακινούσαν την μαύρη αυλαία πίσω από αυτό, κάτι που μας ενοχλούσε αφάνταστα, όταν κυμάτιζε …

Τέλος δεν μας άρεσε το χαρτί σε μέγεθος Α4 που διανεμήθηκε στο κοινό και που ανέφερε τα ονόματα των συντελεστών. Αρχικά έχουμε να πούμε ότι αυτός που το … κατασκεύασε (ποιος 😉 έβαλε κόμματα και τελείες όπου ήθελε (επίσης, γιατί το όνομα της βοηθού σκηνοθέτη Λεονάρδου ήταν υπογραμμισμένο;). Μια τέτοια αξιόλογη παράσταση δικαιούτο ένα άλλο φυλλάδιο-πρόγραμμα, ίσως με κάποιες φωτογραφίες αλλά και ξεκάθαρα προσωπικές απόψεις των συντελεστών, και όχι μια ολόκληρη σελίδα με τους «ιστορικούς» συλλογισμούς των Παπαθανασίου-Ρέππα για το κείμενό τους !

Η παράσταση αυτή θα περιοδεύσει το καλοκαίρι σε πολιτιστικές εκδηλώσεις στη Βόρεια Ελλάδα, για να διασκεδάσει κι άλλους θεατρόφιλους ! Σπεύσατε !

Exit mobile version