Σχόλια/Κριτική
«Η Διερμηνέας - The Interpreter» (2005), ένα πολιτικό θρίλερ με υπογραφή Σίντνεϊ Πόλακ, ισορροπεί ανάμεσα στη γεωπολιτική ένταση και το ψυχολογικό δράμα, με πρωταγωνιστές τη Νικόλ Κίντμαν και τον Σον Πεν. Η Κίντμαν ενσαρκώνει τη Σίλβια Μπρουμ, μια διερμηνέα στα Ηνωμένα Έθνη που τυχαία ακούει μια συνωμοσία δολοφονίας ενός αφρικανού ηγέτη, γεγονός που την τοποθετεί στο επίκεντρο μιας επικίνδυνης διεθνούς ίντριγκας. Ο Πεν, σε έναν από τους πιο εσωτερικούς του ρόλους, παίζει τον πράκτορα του FBI Τόμπιν Κέλερ, έναν άνδρα στοιχειωμένο από το παρελθόν του, ο οποίος πρέπει να ξεδιαλύνει εάν η Σίλβια είναι στόχος ή κομμάτι της συνωμοσίας. Η ταινία έχει το μοναδικό προνόμιο να είναι η πρώτη που έλαβε άδεια για γυρίσματα εντός του κτιρίου του ΟΗΕ, κάτι που προσδίδει αυθεντικότητα. Ο Πόλακ, γνωστός για την ικανότητά του να σκηνοθετεί δυναμικές γυναικείες φιγούρες, δίνει στην Κίντμαν χώρο να αναπτύξει μια ηρωίδα που παλεύει ανάμεσα σε ηθικά διλήμματα, προσωπικά τραύματα και πολιτικές συγκρούσεις. Παρά το γεγονός ότι η ταινία διαθέτει καλοδουλεμένο σασπένς, οι ρυθμοί της είναι πιο αργοί σε σχέση με τα τυπικά χολιγουντιανά θρίλερ, κάτι που την καθιστά πιο στοχαστική, αλλά ίσως λιγότερο συναρπαστική για τους λάτρεις της αδρεναλίνης. Ο Σον Πεν, γνωστός για την τελειομανία του, λέγεται πως κράτησε αποστάσεις από την Κίντμαν κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων ώστε να διατηρηθεί η αίσθηση της δυσπιστίας μεταξύ των χαρακτήρων τους. Στα παρασκήνια, η ταινία είχε αρχικά προταθεί στον Στίβεν Σπίλμπεργκ, ο οποίος αρνήθηκε, αφήνοντας το πρότζεκτ στον Πόλακ, ο οποίος με τη χαρακτηριστική του ικανότητα στο χτίσιμο χαρακτήρων, εστίασε περισσότερο στη συναισθηματική ένταση παρά στη δράση. Ο θεματικός άξονας της ταινίας, που αφορά την επικοινωνία, τη γλώσσα και την παγκόσμια πολιτική, αναδεικνύεται μέσα από την ιδιότητα της ηρωίδας ως διερμηνέα, λειτουργώντας ως μεταφορά για τη δυσκολία κατανόησης μεταξύ των λαών. Το «The Interpreter» μπορεί να μην είναι το πιο συναρπαστικό θρίλερ της δεκαετίας, αλλά είναι μια ταινία που αξίζει για την ατμόσφαιρά της, τις στιβαρές ερμηνείες και το πολιτικό της μήνυμα.