Σχόλια/Κριτική
Αμέσως μετά τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου τον Μάιο του 1945, οι δανικές αρχές εξαναγκάζουν νεαρούς Γερμανούς αιχμαλώτους πολέμου, στην πλειονότητά τους σχεδόν παιδιά, να εξουδετερώσουν με τα χέρια τους πάνω από δύο εκατομμύρια νάρκες που είχαν τοποθετήσει οι Ναζί στις ακτές της Δανίας. Υπό την αυστηρή και εχθρική επιτήρηση ενός σκληρού Δανού λοχία, τα αγόρια αυτά βαδίζουν καθημερινά πάνω σε ένα αόρατο ναρκοπέδιο. Ο Μάρτιν Ζάντβλιτ σκηνοθετεί ένα συγκλονιστικό, απογυμνωμένο αντιπολεμικό αριστούργημα, που απέσπασε υποψηφιότητα για Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας. Ο Ρόλαντ Μέλερ παραδίδει μια καθηλωτική ερμηνεία στον ρόλο του λοχία, αποτυπώνοντας τη σταδιακή ρωγμή στο μίσος του απέναντι στα αθώα παιδιά του εχθρού. Ο διευθυντής φωτογραφίας Κάσπερ Τούξεν κινηματογραφεί τις δανικές ακτές με ένα εκτυφλωτικό, ειδυλλιακό φυσικό φως και καταγάλανα νερά. Αυτή η εικαστική ηρεμία δημιουργεί μια ασφυκτική αντίθεση με τον διαρκή, θανάσιμο κίνδυνο που κρύβεται εκατοστά κάτω από την άμμο, μετατρέποντας κάθε πλάνο σε μια άκρως εφιαλτική εμπειρία. Η ταινία αρνείται τις μελοδραματικές μουσικές εξάρσεις, στηρίζοντας την έντασή της στον ήχο του ανέμου, της αναπνοής και του μεταλλικού κλικ της βέργας στην άμμο. Ο θεατής βιώνει τη σωματική εξάντληση και τον τρόμο των ηρώων με έναν σχεδόν βιολογικό, ακατέργαστο τρόπο. Γιατί να το δεις: Γιατί αποτελεί ένα από τα πιο δυνατά, ηθικά πολύπλοκα και αριστουργηματικά πολεμικά δράματα του σύγχρονου ευρωπαϊκού σινεμά. Ένα φιλμ που απευθύνεται σε σινεφίλ που εκτιμούν το αδέσμευτο, ρεαλιστικό σινεμά.