Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες (1960)

★★★★☆
Ελληνική, Κωμωδία

83'

Ελλάδα

Ελληνικά

Ο Στέλιος Κοντογιώργης, ράφτης στην Αθήνα, δέχεται την επίσκεψη ενός θείου του, που τον πληροφορεί ότι δύο νέα θύματα αναζωπύρωσαν την παλιά βεντέτα μεταξύ της οικογένειάς τους και εκείνης των Μακρυκοσταίων και του ζητάει να πάρει εκδίκηση σκοτώνοντας τον Θωμά Μακρυκώστα. Ο Θωμάς, που φτάνει την ίδια μέρα στην Αθήνα για δική του δουλειά, μαθαίνει τα καθέκαστα από έναν συγχωριανό τους, που του συνιστά να φυλάγεται από τον δήθεν αδίστακτο εχθρό του. Οι δύο φιλήσυχοι άνδρες, που δεν γνωρίζονται μεταξύ τους, στην προσπάθειά τους να ξεφύγουν ο ένας από τον άλλον, συναντιούνται τυχαία σε ένα ξενοδοχείο, πιάνουν το ίδιο δωμάτιο και προσπαθούν να αλληλοβοηθηθούν. Ο πυροβολισμός ενός παιδικού όπλου τους πανικοβάλλει και χάνονται μέσα στη νύχτα για να συναντηθούν την επομένη σε ένα καφενείο κοντά στον σιδηροδρομικό σταθμό, όπου μαθαίνουν ποιος είναι ποιος και δίνουν φιλικά τα χέρια.

Αλέκος Σακελλάριος

Αλέκος Σακελλάριος • Χρήστος Γιαννακόπουλος

Μίμης Πλέσσας

Ντίνος Ηλιόπουλος • Κώστας Χατζηχρήστος • Παντελής Ζερβός • Λαυρέντης Διανέλλος • Τζόλυ Γαρμπή • Αλέκα Στρατηγού • Νίκη Λινάρδου • Περικλής Χριστοφορίδης

Σχόλια/Κριτική


Ο Αλέκος Σακελλάριος και η Φίνος Φιλμ παίρνουν ένα παραδοσιακό, βαρύ κοινωνικό θέμα, το αιματηρό έθιμο της επαρχιακής βεντέτας ανάμεσα σε δύο οικογένειες και το αναποδογυρίζουν με όρους απόλυτης κωμικής ευφυΐας. Η ανατρεπτική αλήθεια της ταινίας κρύβεται στο γεγονός ότι οι δύο υποτιθέμενοι «ορκισμένοι εχθροί» που καταφθάνουν στην Αθήνα είναι στην πραγματικότητα δύο φιλήσυχα, τρομοκρατημένα ανθρωπάκια που δεν έχουν καμία πρόθεση να βάψουν τα χέρια τους με αίμα. Αντίθετα, τρέμουν ο ένας τον άλλον χωρίς κανέναν απολύτως λόγο, προσπαθώντας απεγνωσμένα να κρυφτούν, με αποτέλεσμα οι δρόμοι τους να διασταυρώνονται συνεχώς στις πιο απίθανες γωνιές της πρωτεύουσας. Γιατί να το δεις: Η μυθική συνύπαρξη του Ντίνου Ηλιόπουλου και του Κώστα Χατζηχρήστου αποτελεί ένα διαχρονικό σεμινάριο κωμικής αντίθεσης, γεμάτο αυτοσχεδιασμούς, αμίμητες εκφράσεις και διαλόγους που έχουν περάσει αυτούσιοι στην εγχώρια ποπ κουλτούρα. Με την εξαιρετική μουσική επένδυση του Μίμη Πλέσσα να δίνει τον σωστό ρυθμό, αυτό το διαχρονικό κλασικό αριστούργημα αποδεικνύει στην πράξη γιατί η χρυσή εποχή του ελληνικού σινεμά παραμένει ανεπανάληπτη Πολλές φορές έχω αναρωτηθεί γιατί δεν γυρίζονται πλέον στη χώρα μας τέτοιες ταινίες. Και η (αυθαίρετη) σκέψη που κάνω είναι πως προφανώς και έχουμε ανάλογες προσωπικότητες ηθοποιών, αλλά ίσως δεν υπάρχουν πολλοί σκηνοθέτες με τέτοια ευρύτητα πνεύματος που να επιτρέπουν τους ηθοποιούς να τους ξεπερνούν και να αυτοσχεδιάζουν.

Trailer