Σχόλια/Κριτική
Στο υποβαθμισμένο περιβάλλον μιας αμερικανικής επαρχίας, ο νεαρός Ράστι Τζέιμς προσπαθεί να μεγαλώσει στη βαριά σκιά του μεγαλύτερου αδερφού του, ενός πρώην θρύλου των δρόμων που περιπλανιέται πλέον σαν αποστασιοποιημένο φάντασμα του παρελθόντος. Ο Φράνσις Φορντ Κόπολα φιλοτεχνεί ένα αριστουργηματικό, ασπρόμαυρο οπτικό ποίημα για τη χαμένη νιότη, την αδελφική αφοσίωση και τη μελαγχολία της ενηλικίωσης, μπολιάζοντας την αφήγηση με στοιχεία από τον γερμανικό εξπρεσιονισμό και τη γαλλική νουβέλ βαγκ. Με μια εκθαμβωτική φωτογραφία γεμάτη καπνούς, σκιές και ρολόγια που μετρούν αντίστροφα, η ταινία μετατρέπει την εφηβική εξέγερση σε μια ατμοσφαιρική σπουδή πάνω στη ματαιότητα των ειδώλων. Γιατί να το δεις: Γιατί πρόκειται για μια από τις πιο αισθητικά τολμηρές και στυλιζαρισμένες στιγμές της φιλμογραφίας του Κόπολα. Ξεφεύγοντας από τις κοινότοπες νεανικές δραματουργίες, προσφέρει μια μαγευτική, σχεδόν ονειρική κινηματογραφική εμπειρία, όπου η βία συνυπάρχει με τον λυρισμό και η εφηβεία αποτυπώνεται με σπάνια ομορφιά και επικινδυνότητα.