Σχόλια/Κριτική
Η Ευτυχία, μια αντιαισθητική και ιδιότροπη γεροντοκόρη, αποτελεί το μεγαλύτερο εμπόδιο για τον αδελφό της, Βαγγέλη, ο οποίος δεν μπορεί να παντρευτεί την αγαπημένη του αν δεν την αποκαταστήσει πρώτα. Στην απεγνωσμένη του προσπάθεια να της βρει γαμπρό, επιστρατεύει τον συνεργάτη του, Χαρίλαο, στήνοντας μια σειρά από προξενιά και παρεξηγήσεις. Ο Ορέστης Λάσκος σκηνοθετεί μια από τις πιο δημοφιλείς κλασικές φάρσες του ελληνικού κινηματογράφου, βασισμένη στο θεατρικό κείμενο των Νίκου Τσιφόρου και Πολύβιου Βασιλειάδη. Η Γεωργία Βασιλειάδου παραδίδει ένα ρεσιτάλ αυτοσαρκασμού, ενώ ο Βασίλης Αυλωνίτης και ο Νίκος Ρίζος προσφέρουν απλόχερα τη σπαρταριστή κωμική τους χημεία. Η Σινεφίλ Ματιά (Γιατί ξεχωρίζει κινηματογραφικά): Η Θεατρική Ρυθμολογία στην Οθόνη: Ο Λάσκος αξιοποιεί την κλασική θεατρική δομή των Τσιφόρου-Βασιλειάδη, στηρίζοντας την κινηματογραφική ένταση στις ταχύτατες εναλλαγές των διαλόγων και στο τέλειο κωμικό timing των πρωταγωνιστών, μετατρέποντας τους περιορισμένους εσωτερικούς χώρους σε πεδίο ασταμάτητης δράσης. Το Σωματικό Θέατρο & ο Αυτοσαρκασμός: Η ταινία στηρίζεται στη σωματική αντίθεση των πρωταγωνιστών (ο κοντός, ο πληθωρικός, η ιδιόμορφη), όπου η Γεωργία Βασιλειάδου αποδομεί τα χολιγουντιανά πρότυπα ομορφιάς της εποχής, μετατρέποντας την απουσία της συμβατικής ελκυστικότητας στον απόλυτο καταλύτη της πλοκής. Γιατί να το δεις: Γιατί προσφέρει αυθεντικό, ασταμάτητο γέλιο μέσα από τις αξεπέραστες ερμηνείες των ιερών τεράτων της χρυσής εποχής της ελληνικής κωμωδίας. Δια ταύτα: Το θρυλικό συγγραφικό δίδυμο των Τσιφόρου και Βασιλειάδη ενώνει τις δυνάμεις του με τη σαρωτική Γεωργία Βασιλειάδου, τον Βασίλη Αυλωνίτη και τον Νίκος Ρίζο σε μια αξεπέραστη κλασική φάρσα παρεξηγήσεων, γεμάτη διαχρονικές ατάκες που σφράγισαν την ιστορία του ελληνικού σινεμά. Τον καιρό που προβλήθηκε τη σαιζόν 1962-1963 δεν τα πήγε πολύ καλά. Κόβοντας 21.770 εισιτήρια ήρθε στην 33η θέση ανάμεσα σε 82 ταινίες.