Σχόλια/Κριτική
Μια ομάδα εφήβων αγοριών και κοριτσιών ζει σαν μικρός στρατός σε ένα απόκοσμο οροπέδιο στα βουνά της Κολομβίας, με δύο αποστολές, να φυλάνε μια αμερικανίδα όμηρο και να κρατούν ζωντανή μια αγελάδα κρίσιμη για την επιβίωσή τους, μέχρι που η ίδια η ανάγκη επιβίωσης αρχίζει να διαλύει την ψευδαίσθηση της παιδικής τους αθωότητας. Ο Αλεχάντρο Λάντες σκηνοθετεί με υπνωτιστική, σχεδόν εξωπραγματική ατμόσφαιρα, όπου η φύση δεν είναι φόντο αλλά συνένοχος στην αργή κατάρρευση κάθε κανόνα που κρατούσε την ομάδα ενωμένη. Η μουσική της Μάικα Λέβι, ανήσυχη και διαπεραστική, μετατρέπει κάθε σκηνή σε προαίσθημα βίας ακόμη κι όταν τίποτα δεν συμβαίνει ακόμη. Το κλισέ των εφήβων που χάνουν την αθωότητά τους στον πόλεμο δικαιολογείται εδώ γιατί η ταινία δεν εξηγεί ποτέ ποιος πόλεμος είναι αυτός, αφήνοντας την ίδια τη βία να μοιάζει αναπόφευκτη, σχεδόν φυσικός νόμος.
Γιατί να το δεις; Γιατί σπάνια μια ταινία ενηλικίωσης καταφέρνει να είναι τόσο όμορφη και τόσο τρομακτική ταυτόχρονα