Σχόλια/Κριτική
Η ταινία Όλα για τη Μητέρα μου του Πέδρο Αλμοδόβαρ είναι μια βαθιά συγκινητική και ανθρώπινη ιστορία. Μιλάει για την απώλεια, τη μητρότητα, τη σεξουαλική ταυτότητα και την αγάπη. Πρωταγωνίστρια είναι η Σεσίλια Ρόθ στον ρόλο της Μανουέλα, μιας μητέρας που χάνει τον γιο της και ξεκινά ένα ταξίδι για να βρει τον πατέρα του. Η ιστορία ξετυλίγεται στη Βαρκελώνη, με φόντο το θέατρο, τη μοναξιά και την ανάγκη για αποδοχή. Ο Αλμοδόβαρ φτιάχνει έναν γυναικείο μικρόκοσμο γεμάτο πόνο και φροντίδα. Γυναίκες τραυματισμένες αλλά δυνατές. Ηθοποιοί, καλόγριες, τρανς και μητέρες. Όλες αναζητούν κάτι. Μια συγγνώμη, ένα σπίτι, έναν ρόλο. Η ερμηνεία της Ρόθ είναι απίστευτη. Σου σπαράζει την ψυχή χωρίς να φωνάζει. Η σκηνοθεσία είναι γεμάτη αγάπη. Χρώματα ζεστά, μουσική που δεν ξεχνάς, κάδρα που μοιάζουν με πίνακες. Το σενάριο εμπνέεται από το «Λεωφορείο ο Πόθος» και το «Όλα για την Εύα». Ο ίδιος ο Αλμοδόβαρ έχει πει πως αυτή ήταν η πιο προσωπική του ταινία. Ήθελε να τιμήσει τις γυναίκες που τον μεγάλωσαν. Η ταινία γυρίστηκε με δυσκολίες. Υπήρχαν σκηνές που κόπηκαν για να προστατευτεί η εικόνα των τρανς προσώπων. Η παραγωγή κράτησε σχεδόν έναν χρόνο. Οι πρόβες με τις ηθοποιούς έγιναν σε θεατρικό ύφος. Ο Αλμοδόβαρ ζητούσε πάντα ειλικρίνεια. Η ταινία βραβεύτηκε με Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας το 2000. Πήρε επίσης Χρυσή Σφαίρα και Βραβεία Γκόγια. Οι κριτικοί την αποθέωσαν. Μίλησαν για έναν θρίαμβο της ανθρωπιάς και της γυναικείας δύναμης. Το Όλα για τη Μητέρα μου είναι για όσους έχουν χάσει, έχουν αγαπήσει, έχουν νιώσει ξένοι στον κόσμο τους. Είναι για μητέρες, για παιδιά, για όλους. Όποιος θέλει να καταλάβει τι σημαίνει βαθιά αγάπη και αποδοχή, πρέπει να τη δει. Μια ταινία που δεν ξεχνάς ποτέ.