Σχόλια/Κριτική
Το Repo Men (2010) είναι μια cyberpunk δυστοπία που βυθίζει τον θεατή σε έναν κόσμο όπου η βιοτεχνολογία και ο καπιταλισμός έχουν μετατρέψει την ανθρώπινη υγεία σε προϊόν προς ανάκτηση με κάθε κόστος. Η ταινία, βασισμένη στο μυθιστόρημα The Repossession Mambo του Έρικ Γκαρσία, σκηνοθετήθηκε από τον Μιγκέλ Σάποτσνικ, γνωστός αργότερα για τη δουλειά του στο Game of Thrones. Πρωταγωνιστούν οι Τζουντ Λο και Φόρεστ Γουίτακερ, δύο ηθοποιοί που καταφέρνουν να δώσουν σε μια φαινομενικά ρηχή sci-fi περιπέτεια έναν υπαρξιακό και φιλοσοφικό πυρήνα. Ο Λο υποδύεται τον Ρέμι, έναν πρώην στρατιώτη που εργάζεται ως "repo man" για τη The Union, μια εταιρεία που παρέχει συνθετικά όργανα με δόσεις—και όταν οι πελάτες αδυνατούν να πληρώσουν, οι repo men ανακτούν τα όργανα… κυριολεκτικά, μέσα από τα σώματά τους. Όταν ο ίδιος ο Ρέμι βρίσκεται με ένα τεχνητό καρδιά και χρέος που δεν μπορεί να ξεπληρώσει, γίνεται θήραμα για τον πρώην συνεργάτη του, Τζέικ, τον οποίο υποδύεται ο αινιγματικός Γουίτακερ. Ένα από τα πιο αξιοσημείωτα στοιχεία της ταινίας είναι το βίαιο, σχεδόν φετιχιστικό ύφος των σκηνών ανάκτησης οργάνων, που θυμίζουν τόσο τις σπλατεριές του RoboCop όσο και τις κλινικές φαντασιώσεις του Κρόνενμπεργκ. Παρά το αμφιλεγόμενο περιεχόμενο, η ταινία αντιμετωπίζει με σοβαρότητα το ερώτημα του πού οδηγεί η εμπορευματοποίηση της ανθρώπινης ζωής. Ένα ενδιαφέρον trivia είναι ότι τα γυρίσματα έγιναν κυρίως στον Καναδά, με το Τορόντο να μεταμορφώνεται σε μια ατμοσφαιρική, σκοτεινή μητρόπολη του κοντινού μέλλοντος. Η ταινία αρχικά είχε ένα διαφορετικό, πιο απαισιόδοξο τέλος, αλλά το στούντιο απαίτησε μια πιο blockbuster ανατροπή που θυμίζει το Brazil του Γκίλιαμ, αλλά χωρίς την ιδιοφυΐα του. Παρότι το Repo Men απέτυχε εμπορικά και αντιμετωπίστηκε χλιαρά από τους κριτικούς, έχει αποκτήσει cult status, κυρίως χάρη στη βίαιη αισθητική του, το καυστικό κοινωνικό του σχόλιο και την καθηλωτική ερμηνεία του Λο, ο οποίος προετοιμάστηκε εντατικά για τις σκηνές δράσης. Παρόλο που μοιάζει να δανείζεται στοιχεία από ταινίες όπως το Minority Report ή το Blade Runner, το φιλμ ξεχωρίζει λόγω του ωμού του ρεαλισμού και της καταθλιπτικής απεικόνισης μιας κοινωνίας όπου το χρέος δεν είναι απλώς οικονομικό, αλλά κυριολεκτικά εγγεγραμμένο στο ίδιο το ανθρώπινο σώμα.