Σχόλια/Κριτική
Το 1958, τέσσερις θαρραλέοι πιλότοι της Αμερικανικής Αεροπορίας προορίζονταν να γίνουν οι πρώτοι άνθρωποι που θα ταξίδευαν στο διάστημα, αλλά η δημιουργία της NASA τους παραμέρισε χάριν μιας νεότερης γενιάς. Σαράντα χρόνια μετά, ένας παλιός ρωσικός τηλεπικοινωνιακός δορυφόρος παρουσιάζει κρίσιμη βλάβη και απειλεί να πέσει στη Γη. Επειδή το σύστημα πλοήγησής του βασίζεται στη δική τους παρωχημένη τεχνολογία, η NASA αναγκάζεται να επιστρατεύσει την παλιά φρουρά. Ο Κλιντ Ίστγουντ σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί σε μια απολαυστική περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας, συγκεντρώνοντας δίπλα του ένα θρυλικό καστ βετεράνων —τον Τόμι Λι Τζόουνς, τον Ντόναλντ Σάδερλαντ και τον Τζέιμς Γκάρνερ. Η ταινία συνδυάζει το αυτοσαρκαστικό χιούμορ με την κλασική, γεμάτη αγωνία διαστημική περιπέτεια, αποσπώντας μάλιστα υποψηφιότητα για Όσκαρ Μοντάζ Ήχου. Η Σινεφίλ Ματιά (Γιατί ξεχωρίζει κινηματογραφικά): Ο Ίστγουντ χρησιμοποιεί την ηλικία των πρωταγωνιστών του ως δημιουργικό εργαλείο και όχι ως εμπόδιο. Η σκηνοθεσία αντιπαραθέτει την αυθεντική, «ρυτιδιασμένη» σωματικότητα των τεσσάρων σπουδαίων ηθοποιών με την παγωμένη, τεχνοκρατική τελειότητα της NASA, μετατρέποντας τις εξαντλητικές δοκιμασίες εκπαίδευσης σε ένα απολαυστικό σχόλιο πάνω στο γήρας, την επιμονή και την αξία της εμπειρίας. Μακριά από τα υπερβολικά ψηφιακά εφέ των σύγχρονων blockbusters, η ταινία επενδύει στη στιβαρή, καθαρή αφηγηματική δομή του κλασικού αμερικανικού σινεμά. Η υποψήφια για Όσκαρ ηχητική επεξεργασία δημιουργεί μια απόλυτα ρεαλιστική αίσθηση απομόνωσης και κινδύνου στο πέρασμα από τη βοή των πυραύλων στη βαριά, απόκοσμη σιωπή του διαστημικού κενού. Γιατί να το δεις: Ο Κλιντ Ίστγουντ σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί μαζί με τον Τόμι Λι Τζόουνς, τον Ντόναλντ Σάδερλαντ και τον Τζέιμς Γκάρνερ. Τέσσερις βετεράνοι πιλότοι που έχασαν το διάστημα το 1958 πετούν επιτέλους σε τροχιά για να σώσουν έναν ρωσικό δορυφόρο, σε μια περιπέτεια με χιούμορ που ήταν υποψήφια για Όσκαρ μοντάζ ήχου.