Σχόλια/Κριτική
Ένας επιτυχημένος αλλά συναισθηματικά αποστασιοποιημένος επενδυτικός τραπεζίτης χάνει τη σύζυγό του σε ένα αιφνίδιο τροχαίο δυστύχημα. Αντί να πενθήσει με τον παραδοσιακό τρόπο, παθαίνει εμμονή με έναν ελαττωματικό αυτόματο πωλητή νοσοκομείου, ξεκινώντας μια αλυσίδα εξομολογητικών επιστολών προς την εταιρεία εξυπηρέτησης πελατών. Παράλληλα, αναπτύσσει την τάση να αποσυναρμολογεί και να κατεδαφίζει κυριολεκτικά τα πάντα γύρω του, από τις συσκευές του σπιτιού του μέχρι το ίδιο το σπίτι, στην προσπάθειά του να καταλάβει πώς λειτουργεί η ζωή του. Ο Ζαν-Μαρκ Βαλέ (Dallas Buyers Club, Wild) σκηνοθετεί μια ιδιόρρυθμη, μαύρη δραματική κωμωδία γύρω από το τραύμα και την ανασύνθεση του εαυτού. Ο Τζέικ Τζίλενχαλ παραδίδει μια αφοπλιστική ερμηνεία, πλαισιωμένος από τη Ναόμι Γουότς και τον Κρις Κούπερ. Η σκηνοθεσία μετατρέπει τη διαδικασία του πένθους σε μια φυσική πράξη. Η σωματική αποσυναρμολόγηση αντικειμένων λειτουργεί ως οπτική μεταφορά για την ψυχολογική αποσύνθεση του ήρωα, προσφέροντας μια πρωτότυπη κινηματογραφική ματιά πάνω στην απώλεια. Ο Βαλέ χρησιμοποιεί κοφτό, απότομο μοντάζ και απρόσμενες μουσικές εμβόλιμες σκηνές για να αντικατοπτρίσει τη χαοτική, μη γραμμική συναισθηματική κατάσταση του πρωταγωνιστή, αποφεύγοντας τις τυπικές μελοδραματικές ευκολίες. Γιατί να το δεις: Γιατί προσφέρει μια ολόφρεσκη, αντισυμβατική και ειλικρινή προσέγγιση στο θέμα της απώλειας, υποστηριζόμενη από ένα ρεσιτάλ υποκριτικής του Τζέικ Τζίλενχαλ.