Σχόλια/Κριτική
Ο Μάικ Μπάιντερ σκηνοθετεί ένα συγκινητικό, βαθιά ανθρώπινο δράμα για την απώλεια, το τραύμα και τη λυτρωτική δύναμη της συντροφικότητας. Ο Άνταμ Σάντλερ αφήνει πίσω τις κωμικές του φόρμες και παραδίδει μια συγκλονιστική εσωτερική ερμηνεία στον ρόλο ενός ατόμου που έχασε την οικογένειά του την 11η Σεπτεμβρίου, ενώ ο Ντον Τσιντλ ενσαρκώνει τον παλιό του συμφοιτητή που στέκεται δίπλα του με υπομονή. Η ταινία αποφεύγει τις εύκολες μελοδραματικές παγίδες, αφήνοντας τις σιωπές και τις απρόσμενες στιγμές να μιλήσουν. Γιατί να το δεις: Κοίτα, δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά ότι δεν θα σου σφιχτεί η καρδιά με τη βαριά θεματολογία του, αλλά ο Σάντλερ εδώ κάνει πράγματα που δεν φαντάζεσαι. Αν αντέξεις το συναισθηματικό βάρος, θα δεις μια ειλικρινή, straight-talking ιστορία που αποδεικνύει ότι η φιλία σώζει απλώς με την παρουσία της.