{ Βιβλία }

Νίκος Γκάτσος

Γράφει η Μαρία Ψωμά Πετρίδου

 

Κατηγορίες: Βιβλία - συγγραφείς

Νίκος Γκάτσος

Νίκος Γκάτσος : 8/12/1914 – 12/5/1992 Ποιητής, μεταφραστής και στιχουργός, λίγα έργα για τη ζωή και το έργο του

Ναι, οι στίχοι του Νίκου Γκάτσου έχουν τραγουδηθεί και τραγουδιούνται από τα χείλη των περισσότερων Ελλήνων. Είναι αυτός ο ποιητής που κατάφερε να φέρει την ποίηση στον στίχο και με την μουσική επένδυση μερικών των πλέον σημαντικών συνθετών της χώρας μας, να φτάσουν στο μυαλό και τις καρδιές όλων μας. Κυρίως μέσα από την συνεργασία του με τον Μάνο Χατζιδάκι μπόρεσε να δώσει τον κανόνα του ποιητικού τραγουδιού – με πρώτο το
πασίγνωστο «Χάρτινο το φεγγαράκι», αλλά δούλεψε και με τον Μίκη Θεοδωράκη, τον Σταύρο Ξαρχάκο, τον Δήμο Μούτση, τον Λουκιανό Κηλαηδόνη, τον Χριστόδουλο Χάλαρη καθώς και με νεότερους συνθέτες.
 
Το έργο του Νίκου Γκάτσου, που γεννήθηκε στην Ασέα της Αρκαδίας από γονείς αγρότες, υπήρξε σημαντικό και πολυποίκιλο. Αν και εξέδωσε ένα και μοναδικό βιβλίο όσο ζούσε, την ποιητική σύνθεση «Αμοργός» (1943), η οποία θεωρείται κορυφαία δημιουργία του ελληνικού υπερρεαλισμού, εκτός από τους πλείστους όσους στίχους που έγραψε, ασχολήθηκε ιδιαίτερα και με την μετάφραση θεατρικών έργων όπως «Ο Ματωμένος Γάμος» του Φρεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, «Το σπίτι της Μπερνάντα Άλμπα» κι άλλα του Τένεσσή Ουίλιαμς, του Στρίνμπεργκ και του Ευγένιου ο Νηλ. Παράλληλα, για βιοποριστικούς λόγους, συνεργάστηκε με την «Αγγλοελληνική Επιθεώρηση» ως μεταφραστής και με την Ελληνική Ραδιοφωνία ως μεταφραστής, διασκευαστής και ραδιοσκηνοθέτης.
 
Το 1987 τιμήθηκε με το Βραβείο του Δήμου Αθηναίων για το σύνολο του έργου του, ενώ το 1991 του απονεμήθηκε ο τίτλος του Αντεπιστέλλοντος Μέλους της Βασιλικής Ακαδημίας Καλών Τεχνών της Βαρκελώνης για τη συμβολή του στη διάδοση της ισπανικής λογοτεχνίας στην Ελλάδα.
 
Ποιήματα και στίχοι του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες, όπως αγγλικά, ισπανικά, δανέζικα, τουρκικά ιταλικά. Για μας όμως τους συμπατριώτες του ο λόγος του τραγουδιέται κάθε τόσο απ τα χείλη μας, ξανά και ξανά και ξανά, αν και έχουν παρέλθει 28 χρόνια από τον θάνατό του. Έτσι μοιάζει σαν να μην έλειψε ποτέ από ανάμεσά μας.
 
«…και δεν δακρύζεις ποτέ σου, μάνα μου Ελλάς,
που τα παιδιά σου σκλάβους ξεπουλάς.
Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα
μου τα πες με το πρώτο σου το γάλα» ( Μάνα μου Ελλάς )
 
«Τι ζητάς, Αθανασία, στο μπαλκόνι μου μπροστά;
Δε μου δίνεις σημασία κι η καρδιά μου πώς βαστά;
Σ αγαπήσανε στον κόσμο βασιλιάδες, ποιητές,
κι ένα κλωναράκι δυόσμο δεν τους χάρισες ποτές» (Αθανασία)
 
«Κάνε λοιπόν υπομονή
τώρα που φως δε θα φανεί
κι ούτε θα ρθει καράβι.
Την ενδεκάτη εντολή
την ξέρουν μόνο οι τρελλοί
κι όλοι της γης οι σκλάβοι». (Ενδεκάτη Εντολή)
 
«Πότε θ ανθίσουνε τούτοι οι τόποι; Πότε θα ρθούνε καινούργιοι ανθρώποι,
να συνοδεύουνε την βλακεία στην τελευταία της κατοικία;»
 
«Μη γίνεσαι ΠΕΠΡΩΜΕΝΟΝ. Γιατί δεν είναι ο σταυραϊτός ένα κλεισμένο
συρτάρι».
 
«Δεν ωφελεί το παράπονο. Ίδια παντού θα ναι η ζωή».
 
Στίχοι του: «Ένα μεσημέρι», «Έλα Πάρε μου τη Λύπη», «Αν θυμηθείς τ
όνειρό μου», «Μυρτιά», «Είχα φυτέψει μια καρδιά», «Σε πότισα ροδόσταμο»,
«Στράτα τη στράτα», «Έφυγε το τραίνο», «Τ αστέρι του Βοριά», «Στο
Λαύριο γίνεται Χορός» και πολλά άλλα!

Νίκος Γκάτσος : 8/12/1914 – 12/5/1992 Ποιητής, μεταφραστής και στιχουργός

Γράφει η Μαρία Ψωμά Πετρίδου





 



TOP 10 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ