Ορφέας Περίδης

Ορφέας Περίδης

Η ήρεμη δύναμη της ελληνικής τραγουδοποιίας επέστρεψε φέτος στο προσκήνιο με ένα καινούριο θεματικό δισκογραφικό κήπο δώδεκα μηνών – τραγουδιών. Ο Ορφέας Περίδης, κατά τη διάρκεια συνέντευξης στον Χρήστο Μιχαλέρη και το περιοδικό CITY, θυμάται στιγμές από την πρόσφατη συνεργασία του με τον Μανώλη Ρασούλη, ενώ έρχεται στη Θεσσαλονίκη παρέα με τους «Human Touch».

Καινούριος δίσκος… Βγήκε εύκολα;
Μπα, που τέτοια τύχη; Άρχισα τον Μάρτιο του 2005 για να ολοκληρωθεί αυτός ο κύκλος των δώδεκα τραγουδιών στα μέσα του 2010. Ήταν μεγάλη πρόκληση για μένα αυτή η ιδέα. Ζήλευα και θαύμαζα άλλους που το χαν κάνει. Χρόνια ήθελα να φτιάξω ένα ενιαίο θεματικό έργο.

Στη συναυλία σου στη Θεσσαλονίκη θα είσαι μαζί με τους «Human Touch», την μουσική παρέα τριών κορυφαίων μουσικών… Δύσκολη η αναμέτρηση;
Είναι συνθέτες και βιρτουόζοι στα όργανα τους (παίζουν δυο-τρία όργανα ο καθ ένας τους). Όπως λένε κι οι ίδιοι παίζουν με την σιωπή. Κάπου είχα διαβάσει ότι  ο Μπετόβεν έλεγε πως κι οι παύσεις (η σιωπή) είναι κι αυτές μουσική. Ευχαριστιέμαι πολύ φέτος.

Η μετριοπαθής στάση που έχεις κρατήσει στην καριέρα σου, δείχνει να δικαιώνεται σήμερα…
Αυτή η στάση προκύπτει απ τον χαρακτήρα μου, δεν είναι συνειδητή επιλογή. Είκοσι χρόνια τώρα αυτό κάνω. Παίζω σε μικρές μουσικές σκηνές και κλαμπ. Όταν δοκίμασα κάνα δυο φορές μεγαλύτερους χώρους δεν πέρασα καλά. Αυτά για τον χειμώνα, το καλοκαίρι είναι άλλη ιστορία.

Αναλύοντας το παρελθόν, η σκαπάνη σου που βρίσκει περισσότερη δυσκολία, αντίσταση να συνεχίσει;
Ο Μπομπ Ντύλαν λέει για το τραγούδι ότι είναι σαν όνειρο κι εσύ προσπαθείς να το κάνεις πραγματικότητα. Είναι σαν μια ξένη χώρα στην οποία πρέπει να εισβάλεις. Εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων η σκαπάνη μου δεν βρίσκει ποτέ μαλακό χώμα, πάντα βράχο βρίσκει.

Η βάσανος που σου αρέσει στη δουλειά σου, στο στίχο σου, «ξεκουράζεται» στην πορεία;
Ο κόσμος που τραγουδάει τα τραγούδια μου δικαιώνει την πορεία μου. Όταν τραγουδάω μαζί με τον κόσμο τα τραγούδια μου στις παραστάσεις είναι η χαρά μου, η ικανοποίηση και η δικαίωσή μου.

Που έχεις πλεόνασμα, σε μουσική ή σε στίχο;
Τι να σου πω; Και τα δύο δύσκολα μου φαίνονται. Ούτε στον στίχο ούτε στην μουσική έχω ιδιαίτερη ευκολία. Οι δυο – τρεις νότες της πρωταρχικής μουσικής ιδέας είναι σαν σπίθες κι εσύ πρέπει να έχεις έτοιμο το προσάναμμα, μετά ο στίχος που θέλει τόλμη για να εκθέσεις τα βαθιά και τα μύχια ενώ πρέπει πάντα να είσαι συνεπής με την αισθητική όλων των λέξεων που θα χρησιμοποιήσεις.

Τι σκέφτεσαι για τον Μανόλη Ρασούλη, που έως και πολύ πρόσφατα παίζατε μαζί;
Ευτυχώς που πρόλαβα και του είπα ότι το «Μάτια μου» που πρωτοτραγούδησε ο Νίκος Παπάζογλου στο cd «Σύνεργα» το είχα γράψει σκεπτόμενος αυτόν και ότι πόσο με επηρέασε η στιχοπλοκία του. Ευτυχώς που πρόλαβα να του πω πόσο τον θαύμαζα. Αυτές οι παραστάσεις τα τελευταία δύο χρόνια ήτανε η χαρά μας. Μια χαρά ανείπωτη. Θυμάμαι πέρυσι το καλοκαίρι στην Πρέβεζα που παίξαμε μπροστά σε τέσσερις χιλιάδες κόσμο πως έλαμπε! Απ΄ την εποχή που ήμουνα στρατιώτης και τραγούδαγα στις μοναχικές μου βόλτες το «Έλα στην παρέα μας φαντάρε» είχα ταυτίσει τον Μανώλη με ένα Σαββατόβραδο στην πλατεία Ομονοίας. Δεν ξέρω γιατί. Ίσως γιατί πολλά Σαββατόβραδα παλιά έκανα βόλτες στην οδό Αθηνάς και έβλεπα τις νταλίκες με τα φώτα νυσταγμένα και βαριά να ξεκινάνε. Του το ‘χα πει κι αυτό. Ο ιατροδικαστής είπε ότι ο θάνατός του προήλθε από ανακοπή Σάββατο βράδυ.

Έχοντας προλάβει να ζήσεις άνθηση στο ελληνικό τραγούδι (έτσι όπως την αντιλαμβανόμασταν τότε), την φάση σήμερα πώς τη διαισθάνεσαι;
Μια χαρά. Τραγουδάγαμε και τραγουδάμε και πάντα θα τραγουδάμε. Η ζωή είναι λεχώνα όπως έλεγε κι ο Μανώλης και πάντα σε κάθε εποχή θα γεννάει τους εκφραστές της.

Η καθημερινότητα σου πώς περνάει; Πώς στέκεσαι απέναντι σε ότι συμβαίνει τόσο σήμερα, όσο και παλιότερα;
Τα τελευταία τέσσερα χρόνια παίζω όχι κιθάρα όπως θα νόμιζαν πολλοί, αλλά πιάνο. Είναι κάτι που αισθάνομαι ότι άφησα μισό εκεί γύρω στα εικοσιπέντε μου και τώρα μελετάω σαν τρελός για να κερδίσω τον χαμένο χρόνο. Δεν έχει την παραμικρή σημασία που θα φτάσω και τι θα καταφέρω τελικά με το πιάνο. Απλώς ανακάλυψα ένα καινούργιο όνειρο και γέμισε η ζωή μου.

Είναι κάτι που μουσικά σε κεντρίζει πολύ;
Οι εικόνες από μια έκθεση του Μουσόρσγκι.   


(Ανδ. Γεωργίου 56, τηλ. 2310-510081)
Παρασκευή 15 και Σάββατο 16 Απριλίου
Πόρτες ανοίγουν: 21:00
Τιμή εισιτηρίου: 15€  (Φοιτητικό: 10€)

Ακολουθήστε το cityportal.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις Διαβάστε για Συναυλίες, Σινεμά, Θέατρο, βιβλία, τέχνες, εκδρομές στην ατζέντα (ημερολόγιο) αλλά και όλα τα Τελευταία νέα από τη Θεσσαλονίκη, την Ελλάδα και τον Κόσμο, σήμερα, τώρα που συμβαίνουν.

 

Διαβάστε όλα τα τελευταία νέα | Ενημερωθείτε