Παίζουμε… εκλογές; (γράφει ο Σ. Ζήκος)

Παίζουμε… εκλογές; (γράφει ο Σ. Ζήκος)

Κριτικές Απόψεις

Τη Δευτέρα, μετά τις εκλογές της 6ης Μαΐου, διαβάζω στο πρωτοσέλιδο μιας εφημερίδας αναρτημένης σε περίπτερο «Ηττήθηκε η λιτότητα σε Ελλάδα και Γαλλία»! Ουάου, αναφωνώ, δεν κρατιέμαι. Και συνεχίζω μετά να περπατώ, με βήμα ρυθμικό και παράστημα καμαρωτό. «Ηττήθηκε η λιτότητα σε αυτές τις εκλογές» λέω και ξαναλέω από μέσα μου με ενθουσιασμό, και συνεχίζω σε τόνο θεατρικό: «και με την ουρά κάτω απ’ τα σκέλια η λιτότητα αποχωρεί απ’ τη σκηνή…» -σαν ν’ ακούω χειροκρότημα στο βάθος- και αναρωτιέμαι αυθόρμητα «ενώ από την άλλη είσοδο έρχεται… η ευμάρεια;» Κοντοστέκομαι, το σκέφτομαι. «Ε μάλλον όχι ακόμα, είναι πολύ νωρίς, αλλά τουλάχιστον ΗΤΤΗΘΗΚΕ Η ΛΙΤΟΤΗΤΑ… Κάτι είναι κι αυτό». Σκίσαμε -τη γάτα- πάλι!

Κι ενώ για μένα είναι ηλίου φαεινότερον από το ίδιο βράδυ των εκλογών, ότι με βάση τα νούμερα των αποτελεσμάτων και τα «νούμερα» όσων εκπροσωπούν τις πολιτικές αγκυλώσεις και εμμονές των κομμάτων, δεν πρόκειται με καμιά Παναγία να προκύψει κυβερνητικό σχήμα, όχι βιώσιμο αλλά ούτε καν σαν δοκιμή, όλοι στη σκηνή παριστάνουν ότι «ίσως υπάρχει ελπίδα», οι μεν πολιτικοί για να μην επωμιστούν την ευθύνη μιας ανεύθυνης άρνησης συνεργασίας, οι δε δημοσιογράφοι γιατί κάπως πρέπει να γεμίζουν τον τηλεοπτικό χρόνο ή το χώρο στις εφημερίδες τους, τις ώρες που εξελίσσονται οι διαδικασίες των διερευνητικών εντολών. Δηλαδή παίζοντας το παιχνίδι «α – μπε – μπα – μπλομ» ή της «καυτής πατάτας» κοροϊδεύοντας οι μεν τους δε και όλοι μαζί το φιλοθεάμον κοινό τους –όσοι είναι έξυπνοι βέβαια και καταλαβαίνουν ότι πρόκειται περί παιχνιδιού (εντυπώσεων που θα μετρήσουν στις επόμενες εκλογές), διότι υπάρχουν πάντα κι αυτοί που το χάφτουν και το παίρνουν σοβαρά.

Κι εγώ, μια και δυο, στέλνω μαντάτο σε κάποιους δημοσιογράφους που τους έχω σε κάποια εκτίμηση: Γιατί το ζαλίζετε κι εσείς το θέμα όπως οι πολιτικάντηδες; Δεν υπάρχει τρόπος σχηματισμού οποιασδήποτε κυβέρνησης που δεν θα καταρρεύσει αφού γελοιοποιηθεί στις πρώτες συνεδριάσεις με έριδες ένθεν κακείθεν πριν καν σχηματισθεί καλά – καλά… βάζω στοίχημα με όποιον θέλει. Πάμε για επαναληπτικές εκλογές. Κι αυτό το ξέρουν όλοι οι πολιτευτές και γι’ αυτό μιλούν όπως μιλούν, για να μη χρεωθούν την αποτυχία σχηματισμού κυβέρνησης, ελπίζοντας σε «διορθωτικά» αποτελέσματα οι χαμένοι και όσο γίνεται «μη διορθωτικά» οι κερδισμένοι. Άλλο τώρα ποιο θα έπρεπε να ήταν το δέον και το ορθό.

Και επανέρχομαι και συμπληρώνω: Τα αποτελέσματα των επόμενων επαναληπτικών εκλογών θα εξαρτηθούν από τη συμπεριφορά των εκπροσώπων των κομμάτων σε αυτήν τη σύντομη και μεταβατική περίοδο που θα ακολουθήσει, όπου ακόμα και οι (τυπικές) διαδικασίες προσπάθειας σχηματισμού κυβέρνησης θα χρησιμοποιούνται για προεκλογικές τακτικές… Οι παλιές καραβάνες θα το παίξουν καλύτερα το παιχνίδι τώρα που δεν έχουν πια αυταπάτες για τα κριτήρια με τα οποία ψηφίζει ο «λαός» και στοιχηματίζω πως θα ανακάμψουν (σε κάποιον βαθμό) τα δύο κόμματα που είχαν/έχουν κυβερνητική προοπτική. Κι αυτό επειδή ο «λαός» έχοντας εκτονώσει το θυμό του στις προηγούμενες εκλογές, θα είναι εν μέρει ικανοποιημένος ότι τους έχει τιμωρήσει και εν μέρει ανήσυχος για το τι γίνεται από εδώ και πέρα… Άσε που θα αρχίσουν να πέφτουν και τα μηνύματα από έξω, περί των οικονομικών μας, που θα σκάνε σαν μετεωρίτες στο πεδίο αντίληψής μας… Δεν λέω ότι έτσι είναι το σωστό και δίκαιο να γίνει, εκτιμώ όμως ότι έτσι θα γίνει… Όπου και προβλέπω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να βγει πρώτο κόμμα, όπως ίσως ονειρεύονται κάποιοι, άσε που νομίζω ότι θα φροντίσουν και οι ίδιοι που το εκπροσωπούν, να αποτρέψουν έναν τέτοιο “κίνδυνο” –κάτι το οποίο το έχουν ξανακάνει όταν είχαν πριν χρόνια παρόμοια ποσοστά σε δημοσκοπήσεις, όπως και η ΔΗΜΑΡ που διέτρεχε τον ίδιο “κίνδυνο” μόλις πριν λίγους μήνες. Είναι επικίνδυνα τα ύψη στην κατάταξη που οδηγεί προς το βάθρο της κυβερνητικής/αντιπολιτευτικής εξουσίας στους καιρούς μας. Διότι η εξουσία φθείρει, ακόμη κι όταν παίζεις το παιχνίδι της δυνητικά (π.χ. να παίζει ο Αλέξης με τις λέξεις στη διερευνητική και να του απαντά ο Φώτης θετικά επί της αρχής ως αντίφωνο, ήτοι σαν πιθανός συγκυβερνήτης). Και να σου την λένε από πάνω και εκείνοι που τους την έλεγες μέχρι χθες, με κακεντρέχεια: «Για να σας δούμε τώρα κι εσάς, πόσα απίδια βάνει ο σάκος…». Ε, δεν λέει.

Όσο για τη Χρυσή Αυγή, σόρι αλλά εγώ… δεν μπαίνω στο παιχνίδι. Η γνώμη που έχω για όσους ασχολούνται σοβαρά με αυτήν, είτε “τιμώντας” την ως αντίπαλο είτε άξαφνα “ανησυχούντες” είναι μάλλον προσβλητική γι’ αυτούς, κι έτσι δεν θα τολμήσω να την πω… Εγώ δεν ασχολούμαι.

Φτου, βγαίνω κι όποιον βρίσκω φτύνω…
Σωτήρης Ζήκος
sz@citymedia.gr

Ακολουθήστε το cityportal.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις Διαβάστε για Συναυλίες, Σινεμά, Θέατρο, βιβλία, τέχνες, εκδρομές στην ατζέντα (ημερολόγιο) αλλά και όλα τα Τελευταία νέα από τη Θεσσαλονίκη, την Ελλάδα και τον Κόσμο, σήμερα, τώρα που συμβαίνουν.

 

Διαβάστε όλα τα τελευταία νέα | Ενημερωθείτε