Στη στήλη «Οι Άλλοι (;)» φιλοξενούμε φωνές από την «άλλη πλευρά», βιώματα και κείμενα ανθρώπων από το περιθώριο, τη φυλακή ή τις εξαρτήσεις. Σκέφθηκες ποτέ, πόσο κοντά μπορεί να είναι τα συναισθήματα του Άλλου με τα δικά σου; Το παρακάτω ποίημα του Σπύρου Δ. απέσπασε το 2ο βραβείο στον 23ο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό της Εταιρείας Τεχνών Επιστήμης και Πολιτισμού Κερατσινίου
Πατέρας (του Σπύρου Δ.)
Είσαι αυτός που με έφερε στη ζωή κάνοντας όνειρα για μένα.
Να μεγαλώσω και να γίνω ένα καλό μέλος της κοινωνίας.
Να φτιάξω την οικογένειά μου και να ζήσω όπως όλος ο κόσμος.
Εγώ όμως σε πούλησα.
Από μικρός πήρα δρόμους σκοτεινούς και δαιδαλώδεις.
Χρήση. Φυλακές. Παραβατικότητα.
Χωρίς να με νοιάζει αν σε πότιζα πίκρες και στεναχώριες.
Εσύ όμως δεν με πούλησες ποτέ, ούτε μέσα στα σκοτεινά μονοπάτια μου.
Ήσουνα εκεί, προσπαθώντας να μου τα φωτίσεις.
Ακούραστος, έστεκες όρθιος, δίνοντάς μου δύναμη να μπορώ να τα περπατήσω.
Όσο κι αν σε πλήγωνε αυτό, δεν γονάτισες ποτέ.
Ακόμα και σήμερα, έχοντας περάσει 27 χρόνια φυλακής, εσύ είσαι όρθιος
περιμένοντας ακόμα και στα 75 σου χρόνια να με δεις να αλλάζω ζωή.
Και επιτέλους, επιτέλους, να με έχεις δίπλα σου για όσο καιρό σου απομένει.
Ήρθε ο καιρός να σταματήσω να σε πληγώνω και να σου δώσω όσο πιο πολλή αγάπη
μπορώ, όσο περισσότερες χαρές.
Ώστε όταν φύγεις από αυτόν τον κόσμο, να φύγεις ήσυχος για μένα, ήρεμος πλέον
πως έχω αλλάξει.
Και πως μπορώ να ζήσω χωρίς χρήση και φυλακές, να βγω επιτέλους στο φως.
Και αυτό είναι υπόσχεση που αυτή τη φορά θα κρατήσω.
Είσαι πολύ ιερό πράγμα για μένα.
Και αν φύγεις με την έννοια μου, εγώ δεν θα μπορέσω να συνεχίσω κουβαλώντας το
κρίμα.
Η αγάπη μου για σένα δεν μετριέται, γιατί είσαι ο πατέρας μου.
Φωτογραφία αρχείο Depositphotos