15.1 C
Thessaloniki
14.9 C
Athens

Περί δημοψηφίσματος…

Ο Ντανιέλ Κον Μπετίτ είπε: «Νομίζω, πως έχετε ένα πρόβλημα: η πλειοψηφία των Ελλήνων δεν ταυτίζεται με την έννοια του κοινού συμφέροντος. Θέλετε το κράτος να λύνει τα προβλήματα, θεωρείτε πως τα προβλήματα δεν είναι δικά σας. Αυτή η νοοτροπία, η πολιτική κουλτούρα πρέπει να αλλάξει στην Ελλάδα…».Αλλάζουμε νόμους, ψηφίζουμε νόμους, αλλάζουμε υπουργούς, διοικητές, αλλάζουμε επιθεωρητές, αλλάζουμε ρητορικές, το πάνε με το καλό, το πάνε με το άγριο, το πάνε με το πονηρό και καταλήγουμε πάλι στα ίδια -μηδέν εις το πηλίκον…

Το πρόβλημα μας -λέω- είναι βαθύ, δομικό. Πρέπει να αλλάξουμε λαό. Και επειδή δεν γίνεται να αλλάξουμε λαό, πρέπει να αλλάξει νοοτροπία ο λαός. Και επειδή δεν προλαβαίνουμε τώρα να αλλάξουμε την νοοτροπία του λαού, η κατάληξη είναι δυστυχώς, μόνο μία…. Χρεοκοπία, κανονική.

Το να απεργείς και να βγαίνεις και να κάνεις πορείες, όπως και να συγκεντρώνεσαι στις πλατείες είναι ένας τρόπος που τώρα πια δεν ωφελεί. Όπως και να κολλάς αφίσες, ή να γράφεις συνθήματα στους τοίχους. Όπως να γιουχάρεις πολιτικά πρόσωπα και να μουντζώνεις. Όπως να νομίζεις ότι η λύση σε κάθε εμπλοκή είναι να προκηρυχθούν εκλογές κι εσύ καθαρίζεις τη θέση σου ρίχνοντας ένα χαρτάκι σε μια κάλπη. Όλα αυτά είναι φθαρμένα πια, κατάντησαν τρόποι για να μην κάνουμε τίποτα, καμιά δουλειά, αλλά να εκβιάζουμε τα πράγματα… Τίποτα.

Είμαστε, ως οικονομική υπόσταση (μιας χώρας με κρίση χρέους που ανήκει στην ευρωζώνη), ενώπιον αναγκαστικά επώδυνων επιλογών ή, αλλιώς, ακόμα χειρότερων και δυστυχώς δεν φαίνεται ότι μπορούμε να ακολουθήσουμε καμία από αυτές τις επιλογές συντεταγμένα… Ένα παράδειγμα: αν είχαμε δικό μας νόμισμα, θα είχαμε προχωρήσει ήδη αιφνιδιαστικά σε πραγματική υποτίμηση και δεν θα προλάβαιναν ούτε να φύγουν εσπευσμένα χρήματα καταθέσεων στο εξωτερικό και ούτε θα χρειαζόταν να γίνονται απανωτές περικοπές μισθών, θα έπεφτε η αγοραστική δύναμη όλων χωρίς πολλές-πολλές αντιδράσεις (οι οποίες επικαλούνται το γνωστό «γιατί εμείς και όχι οι άλλοι») κάτι που μάλλον είναι πολύ πιο συμβατό με την επικρατούσα ελληνική νοοτροπία. Ενώ εδώ και δύο χρόνια, πάμε να επιτύχουμε «εσωτερική υποτίμηση» και μάλιστα υπό το πιεστικό καθεστώς του επείγοντος που μας έχουν θέσει οι όροι της δανειακής σύμβασης που υπογράψαμε και «δεν μας βγαίνει», ούτε έτσι ούτε αλλιώς. Κι αυτό το πρόβλημα δεν λύνεται και ούτε πρόκειται να λυθεί με πρόωρες εκλογές και με καμιά άλλη κυβερνητική σύνθεση… Ο λαός στην πλειοψηφία του είναι πεπεισμένος ότι όλα αυτά τα μέτρα που αποφασίζονται απανωτά είναι άδικα/μάταια/απαράδεκτα… Ποιοι θα κατέβουν με ποιους σε πρόωρες εκλογές και τι θα πουν/υποσχεθούν και ποιες πιθανότητες θα έχουν να εκλεγούν; Το πιθανότερο είναι ότι δεν θα προκύπτει αυτοδυναμία και θα μπούμε επιπλέον και σε κρίση κοινοβουλευτική… Άσε που απλώς και μόνο η προκήρυξη εκλογών θα επισημοποιήσει και θεσμικά την αδυναμία μας για «συντεταγμένη λύση» (εντός της ευρωζώνης) στο πρόβλημα και θα πείσει οριστικά και αμετάκλητα αυτούς εκεί έξω, που αποφασίζουν  για την οικονομική μας τύχη, να «τελειώνουν» μαζί μας –να μας αφήσουν (σαν να ’μαστε βαρίδι, που ήδη είμαστε) να λύσουμε μόνοι μας τα προβλήματά μας και αυτοί να φροντίσουν να προφυλαχτούν από τον «ελληνικό ιό».

Όταν καμιά άλλη θεραπεία δεν αποδίδει και αποφασιστεί μια επικίνδυνη επέμβαση στον ασθενή, ερωτάται ο ασθενής αν συναινεί, αφού πρώτα ενημερωθεί τι ενδεχομένως θα συμβεί αν δεν κάνει αυτήν την επέμβαση και τι ποσοστά επικινδυνότητας για επιπλοκές υπάρχουν αν κάνει την επέμβαση.

Τα δημοψηφίσματα και άλλες ανάλογες διαδικασίες δεν υπόσχονται συνετές και αποδοτικές επιλογές, αλλά είναι ο μόνος τρόπος να ενηλικιωθεί ένα σώμα πολιτών αναλαμβάνοντας τις ευθύνες του για ό,τι επιλέξει και έτσι ίσως να γίνει πιο συνετό, δηλαδή να αρχίζει να συμμετέχει με σκέψη και φρόνηση στη διαδικασία λήψης αποφάσεων που αφορούν στη ζωή του…

Αλλά δεν πάει άλλο, ας αναλάβει τις ευθύνες του και ο «κυρίαρχος» λαός… κι ας αποφασίσει ό,τι θέλει και όποιος θέλει να τον εκπροσωπήσει σε μια τέτοια επιλογή.

Οδηγούμαστε, ούτως ή άλλως, στην επόμενη και τελευταία πράξη του δράματος… «Η πτώσις μας είναι βεβαία» που λέει και ο Ποιητής… Με ένα δημοψήφισμα, ως ύστατη επιλογή απελπισίας, ίσως τελειώσουμε μία ώρα αρχύτερα, αλλά ίσως –ποιος ξέρει;- έχουμε κάποια ελπίδα να αντιδράσει η άμυνα του οργανισμού μας και λειτουργήσουμε κάπως υπεύθυνα… Ας μετρηθούμε τουλάχιστον, για να μη σπαραχτούμε μεταξύ μας την επόμενη μέρα από την τελική της κρίσης.

Σωτηρης Ζήκος
[email protected]

Τελευταία νέα

Ο ΚΑΙΡΟΣ

Thessaloniki
few clouds
15.2 ° C
16 °
14.4 °
44 %
2.6kmh
20 %
Πα
14 °
Σα
16 °
Κυ
8 °
Δε
13 °
Τρ
12 °