Πέθανε ο Γιώργος Μαζωνάκης

Ο τραγουδιστής Γιώργος Μαζωνάκης πέθανε την Τετάρτη 9/9/2026 σε ηλικία 54 ετών, ύστερα από ανακοπή καρδιάς. Ο θάνατός του διαπιστώθηκε στο νοσοκομείο «Η Ελπίς», όπου διακομίσθηκε το απόγευμα.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, ο Μαζωνάκης βρισκόταν στην ιδιωτική κλινική Stem Cell του Ηλία Θεοδωρόπουλου, στην οδό Καρνεάδου στο Κολωνάκι, όπου είχε πάει για προγραμματισμένη θεραπεία αντιγήρανσης με πλάσμα. Λίγο αφότου του τοποθετήθηκε ο φλεβοκαθετήρας, πριν καν ξεκινήσει η θεραπεία, υπέστη ανακοπή.

Η διακομιδή στο νοσοκομείο

Το ΕΚΑΒ ειδοποιήθηκε άμεσα από το ιατρείο. Πρώτος έφτασε στο σημείο διασώστης με μηχανή, ο οποίος ξεκίνησε καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση. Λίγα λεπτά αργότερα έφτασε και ασθενοφόρο, με το οποίο ο τραγουδιστής μεταφέρθηκε στο πλησιέστερο εφημερεύον νοσοκομείο, το «Η Ελπίς». Εκεί οι γιατροί συνέχισαν τις προσπάθειες ανάνηψης, οι οποίες ωστόσο δεν είχαν αποτέλεσμα.

Το νοσοκομείο εξέδωσε ανακοίνωση με τα στοιχεία του περιστατικού. Αναφέρει πως ο Μαζωνάκης προσκομίσθηκε στις 16:45 χωρίς αυτόματη αναπνοή και χωρίς σφυγμό, ότι ακολούθησε καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση βάσει πρωτοκόλλου χωρίς επιτυχή έκβαση, και ότι η επίσημη ώρα θανάτου καταγράφηκε στις 17:40. Η διοίκηση και το προσωπικό εξέφρασαν τα συλλυπητήριά τους στην οικογένεια.

Από τη Νίκαια στις μεγάλες πίστες

Ο Γιώργος Μαζωνάκης γεννήθηκε στις 4 Μαρτίου 1972 και μεγάλωσε στη Νίκαια του Πειραιά, με καταγωγή από τη Σητεία της Κρήτης. Στο σπίτι του άκουγε λαϊκά τραγούδια από φωνές όπως ο Στράτος Διονυσίου, ο Γιάννης Πάριος, η Μαρινέλλα και η Χάρις Αλεξίου, αλλά και ξένο ροκ. Στα δεκαπέντε του είχε ήδη αποφασίσει ότι ήθελε να γίνει επαγγελματίας τραγουδιστής.

Την πρώτη του εμφάνιση την έκανε σε νυχτερινό κέντρο της Πάτρας. Εκεί τον ανακάλυψε, το καλοκαίρι του 1992, η δισκογραφική Polygram, σε ηλικία μόλις είκοσι ετών. Ο πρώτος του δίσκος, «Μεσάνυχτα και κάτι», κυκλοφόρησε το 1993. Ακολούθησε, το 1994, το άλμπουμ «Με τα μάτια να το λες», που τον έστειλε στην κορυφή των charts με τραγούδια όπως «3 το πρωί», «Ανήκω σε μένα» και «Μη μου ζητάς».

Το 1996 κυκλοφόρησε το single «Μου λείπεις», το οποίο έγινε χρυσό. Έναν χρόνο αργότερα ήρθε το «Παιδί της Νύχτας», που έγινε πλατινένιο, καθώς και το single «Θέλω να γυρίσω» σε στίχους Νίκου Βουρλιώτη. Από εκείνο το σημείο και έπειτα, όλο και περισσότεροι καταξιωμένοι καλλιτέχνες ζήτησαν να συνεργαστούν μαζί του.

Ένας ερμηνευτής που δεν έμαθε να χωράει σε καλούπια

Στην τριαντάχρονη πορεία του, ο Μαζωνάκης συνεργάστηκε με ονόματα όπως ο Σταμάτης Γονίδης, οι Goin’ Through και ο Νότης Σφακιανάκης. Με τη Μαίρη Λίντα ερμήνευσε το «Δεν θέλω πια να ξαναρθείς», από το άλμπουμ «Μπροστά σ’ ένα Μικρόφωνο». Παράλληλα, το εκκεντρικό και συχνά προκλητικό στυλ του στην ενδυμασία, σε συνδυασμό με τις ευφάνταστες σκηνοθεσίες των εμφανίσεών του, έφερε στοιχεία performance και μοντέρνα pop και rock ηχοχρώματα μέσα στο κλασικό λαϊκό τραγούδι.

Το 2021 δάνεισε τη φωνή του, μαζί με αποσπάσματα μιας προσωπικής του εξομολόγησης, στο έργο «Έξοδος» στο Πεδίον του Άρεως, στο πλαίσιο της έκθεσης «YOU and AI» που είχε διοργανώσει η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση. Πέρα από τη δισκογραφία και τις ζωντανές εμφανίσεις, συμμετείχε επίσης ως κριτής σε δημοφιλείς τηλεοπτικές μουσικές εκπομπές όπως το The Voice και το X Factor, όπου κέρδισε το κοινό με τον αυθορμητισμό και τη στήριξή του σε νέους καλλιτέχνες.

Ανάμεσα στα τραγούδια που έμειναν συνδεδεμένα με το όνομά του ξεχωρίζουν το «Σε έχω κάνει Θεό», το «Gucci φόρεμα», το «Θέλω να γυρίσω στα παλιά», το «Μου λείπεις», το «Ζηλεύω», το «Με τα μάτια να το λες», το «Σε έχω επιθυμήσει» και το «Παλιόπαιδο θα γίνω».

Ο θάνατός του προκάλεσε αμέσως θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο και στις εκατοντάδες χιλιάδες θαυμαστές που τον ακολουθούσαν εδώ και τρεις δεκαετίες.