Ο Αλμπέρτο Εσκενάζυ, ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους ηθοποιούς του ελληνικού κινηματογράφου και της τηλεόρασης, πέθανε σε ηλικία 73 ετών, μετά από πολυετή μάχη με τον καρκίνο. Ο ηθοποιός άφησε την τελευταία του πνοή στις 03:30 τα ξημερώματα της Δευτέρας 15 Δεκεμβρίου 2025, στο Ογκολογικό Νοσοκομείο «Άγιοι Ανάργυροι», έχοντας στο πλευρό του τη σύζυγο και τα παιδιά του.
Τα τελευταία δύο χρόνια ο Αλμπέρτο Εσκενάζυ αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας, δίνοντας μια δύσκολη αλλά σιωπηλή μάχη, μακριά από τη δημοσιότητα. Σύμφωνα με πληροφορίες, νοσηλεύτηκε εκτάκτως λίγες ημέρες πριν από τον θάνατό του και, παρά τις προσπάθειες των γιατρών, δεν κατάφερε να ξεπεράσει την επιδείνωση της κατάστασής του. Η είδηση της απώλειάς του προκάλεσε κύμα συγκίνησης, με φίλους, συναδέλφους και θεατές να τον αποχαιρετούν μέσα από μηνύματα που κάνουν λόγο για έναν άνθρωπο ευγενικό, και βαθιά αξιοπρεπή.
Βιογραφία και καλλιτεχνική πορεία
Ο Αλμπέρτο Εσκενάζυ γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, σε οικογένεια με εβραϊκές ρίζες, και μεγάλωσε στις γειτονιές της πόλης πριν μετακομίσει στην Αθήνα για να ακολουθήσει επαγγελματικά την υποκριτική. Τα μαθητικά του χρόνια τα πέρασε σε σχολεία της Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια σπούδασε θέατρο, ανοίγοντας τον δρόμο για μια πορεία που τον κατέστησε μία από τις χαρακτηριστικές μορφές του ελληνικού θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.
Σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και από νωρίς ξεχώρισε για τη χαρακτηριστική φωνή, το έντονο βλέμμα και τη στιβαρή σκηνική του παρουσία.
Συνεργάστηκε από νωρίς με σπουδαίους καλλιτέχνες όπως οι Κώστας Καζάκος και Τζένη Καρέζη, ενώ ξεχώρισαν οι συμμετοχές του σε σειρές όπως «Ο Συμβολαιογράφος» και «Φως του Αυγερινού». Επίσης, έχει δώσει φωνή σε μεταγλωττίσεις κινουμένων σχεδίων.
Τη δεκαετία του 1980 έγινε ευρύτερα γνωστός μέσα από τηλεοπτικές σειρές και κινηματογραφικές παραγωγές, κυρίως ταινίες δράσης και αστυνομικά έργα. Παράλληλα, διατήρησε σταθερή παρουσία στο θέατρο.
Η καλλιτεχνική του ταυτότητα
Ο Εσκενάζυ υπήρξε ένας ηθοποιός με έντονη σωματικότητα και θεατρική εκφραστικότητα, που άφησε το αποτύπωμά του σε ποικιλία ειδών. Αν και ταυτίστηκε στη συνείδηση του κοινού με τους «σκληρούς» ρόλους των βιντεοταινιών της δεκαετίας του ’80, ο ίδιος ποτέ δεν εγκλωβίστηκε στη λογική του σταρ, αντιμετωπίζοντας την τέχνη του με συνέπεια, σεμνότητα και επαγγελματισμό.
Παράλληλα, ασχολήθηκε με τη διδασκαλία της υποκριτικής, μεταφέροντας την εμπειρία του σε νεότερους ηθοποιούς. Όσοι τον γνώρισαν μιλούν για έναν άνθρωπο που έδινε έμφαση στην πειθαρχία, τη συλλογικότητα και το ανθρώπινο κλίμα μέσα στον θίασο, θεωρώντας τη συνεργασία βασικό στοιχείο της θεατρικής πράξης.
Στην προσωπική του ζωή ήταν παντρεμένος επί δεκαετίες και πατέρας δύο παιδιών, για τα οποία μιλούσε συχνά με υπερηφάνεια, χαρακτηρίζοντάς τα ως το σημαντικότερο επίτευγμά του.
Από τον γάμο του απέκτησε δύο παιδιά, τον Λέοντα (1983) και τη Σάρα (1987). Μεταξύ 2001 και 2011 δημιούργησε τη δική του θεατρική στέγη και σχολή, αφήνοντας παρακαταθήκη για νέους ηθοποιούς.
Σε παλαιότερες συνεντεύξεις του συνήθιζε να τονίζει ότι η πραγματική επιτυχία δεν μετριέται με ρόλους και χειροκροτήματα, αλλά με τους ανθρώπους που στέκονται δίπλα σου στις δύσκολες στιγμές.
Διαβάστε όλα τα τελευταία νέα | Ενημερωθείτε
