Τους θυμάμαι από εκείνο το βίντεο που τραβήξαμε με ένα κινητό πριν από μερικά χρόνια, στην καρδιά της πανδημίας. Το σκηνικό γυμνό, αστικό: ο δρόμος, η Θεσσαλονίκη, οι περαστικοί. Στο κέντρο, τρία βιολιά. Ένας κόσμος που σταματούσε απρογραμμάτιστα, μαγνητισμένος από τον ήχο. Δεν ήξερα τότε ότι εκείνη η τυχαία εικόνα δεν ήταν απλώς ένα στιγμιότυπο των καιρών, αλλά η εισαγωγή σε ένα από τα πιο καθηλωτικά success stories της εγχώριας μουσικής σκηνής.
Q Violins: Η γενετική του ήχου – οικογένεια, σπουδές και Ποντιακή ψυχή
Οι Q Violins δεν είναι ένα συνηθισμένο οικογενειακό μουσικό σχήμα αλλά μια ασυνήθιστη οικογενειακή δυναστεία εγχόρδων. Στο τιμόνι ο Γιώργος Κιουρτζιάδης, σολίστ με βαρύ βιογραφικό, μεταπτυχιακό από τη Richard Strauss Akademie της Γερμανίας και δεκαετίες καριέρας. Δίπλα του, οι δύο γιοι του, ο Αλέξανδρος και ο Δημήτρης, απόφοιτοι του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης. Και οι τρεις βιολιστές. Και οι τρεις Πόντιοι.
«Η καταγωγή μας είναι η πυξίδα μας», εξομολογούνται. «Σημαίνει ότι κουβαλάς στο DNA σου το τι σημαίνει να παλεύεις, να αναγεννιέσαι και να διεκδικείς ένα καλύτερο αύριο.»
Η Θεσσαλονίκη έγινε η φυσική τους βάση. Εδώ σπούδασαν, εδώ πειραματίστηκαν, εδώ έχτισαν μια σχέση λατρείας με το κοινό. Το «σαν τη Θεσσαλονίκη δεν έχει» για τους Q Violins δεν είναι κλισέ, είναι το σημείο εκκίνησης των πάντων.
Και το όνομα; Το Q προέρχεται από το «Κιου» του επιθέτου τους – Κιουρτζιάδης. Λιτό, αινιγματικό, με προσωπικό αποτύπωμα που αποκαλύπτεται μόνο σε όποιον εμβαθύνει.
Ο «Επιταχυντής» της Πανδημίας: Όταν ο Δρόμος Γίνεται η Απόλυτη Σκηνή
Το σχήμα γεννήθηκε μέσα στην απόλυτη παύση. Το καλοκαίρι του 2020, με την τέχνη σε καραντίνα και τις συναυλίες ακυρωμένες, ο Γιώργος είδε ένα ασύρματο ηχείο και είπε στα παιδιά του το αυτονόητο για εκείνους: «Πάμε έξω να παίξουμε.»
«Ήταν μια περίοδος που όλα είχαν παγώσει», θυμούνται. «Βγήκαμε στον δρόμο γιατί εκεί υπήρχε ζωή, έστω και κρυμμένη πίσω από μάσκες.» Το πείραμα πέτυχε. Η αρχική επιφυλακτικότητα των περαστικών μετατράπηκε σε δάκρυα, χαμόγελα και βλέμματα γεμάτα ευγνωμοσύνη.
Όταν τους ρωτάω αν θα υπήρχαν οι Q Violins χωρίς την πανδημία, η απάντησή τους είναι ξεκάθαρη: «Η ανάγκη υπήρχε πάντα. Η πανδημία λειτούργησε απλώς ως ο βίαιος επιταχυντής της.»
Αυτή η θητεία στον δρόμο τούς χάρισε κάτι που καμία κλειστή αίθουσα δεν μπορεί να διδάξει: «Στον δρόμο δεν υπάρχει υποχρεωτικό χειροκρότημα. Αν δεν καθηλώσεις τον περαστικό στα πρώτα δευτερόλεπτα, απλώς τον έχασες. Αυτό σε κάνει πιο αληθινό και πιο συγκεντρωμένο.»
Ήχος χωρίς ταμπέλες
Η μουσική τους αρνείται να μπει σε κουτιά. Ethnic μοτίβα, αυστηρή κλασική παιδεία, κινηματογραφικά soundscapes και σύγχρονες pop επιρροές συναντιούνται στο ίδιο δοξάρι. Αν και αγαπούν τις ευφυείς διασκευές, η εμμονή τους βρίσκεται στις πρωτότυπες συνθέσεις.
«Οι διασκευές είναι η γέφυρα με τον κόσμο. Αλλά οι δικές μας συνθέσεις είναι η φωνή μας. Δεν θέλουμε απλώς να αναπαράγουμε τον ήχο άλλων, θέλουμε να αφήσουμε το δικό μας αποτύπωμα στον χρόνο.»
Υπάρχουν κομμάτια που τα κουβαλάνε διαφορετικά. «Δεν είναι πάντα εύκολο να το εξηγήσεις με λόγια. Όταν παίζεις κάτι που έχει γεννηθεί από έντονη εμπειρία, το ξαναζεις κάθε φορά λίγο διαφορετικά.»
Η συνύπαρξη πατέρα και γιων στο ίδιο αναλόγιο έχει τις δικές της απαιτήσεις. «Υπάρχουν εντάσεις και διαφωνίες, όπως σε κάθε οικογένεια. Όμως η κοινή μας ρίζα είναι η δικλείδα ασφαλείας μας. Στις πρόβες αφήνουμε τον εγωισμό έξω από την πόρτα. Υπηρετούμε μόνο το κομμάτι.»
Από το Πείραμα στην ODYSSEA
Σήμερα, το project ODYSSEA αποτελεί την απόλυτη μετουσίωση της διαδρομής τους. Είναι η δική τους οδύσσεια, γεμάτη ανατροπές, ρίσκα και εξέλιξη. Αυτό που ξεκίνησε ως τρία βιολιά σε ένα πεζοδρόμιο, έχει μεταμορφωθεί σε μια πλήρη παραγωγή με ορχήστρα, φωνητικά και χορογραφίες.
Παρά το μέγεθος, η εμμονή τους παραμένει η αυθεντικότητα. «Αν νιώσουμε ότι κάτι στην παραγωγή δεν αναπνέει όπως εκείνη την πρώτη μέρα στον δρόμο, το γκρεμίζουμε και το ξαναδουλεύουμε από την αρχή.»
| Τότε (2020) | Σήμερα |
|---|---|
| Με ένα ασύρματο ηχείο στους δρόμους και στη παραλία της Θεσσαλονίκης | Πλήρεις παραγωγές σε μεγάλες αίθουσες συναυλιών |
| Κοινό οι τυχαίοι περαστικοί, βιαστικοί, αδιάφοροι, σταματάνε σαστισμένοι | Πιστό κοινό που τους ακολουθεί παντού |
| Αναζήτηση ταυτότητας μέσα στην κρίση | Το brand Q Violins και το project ODYSSEA |
Όταν τους ρωτάω τι θέλουν να πάρει μαζί του ο θεατής φεύγοντας από μια συναυλία τους, δεν μιλούν για τεχνική αρτιότητα ή για χειροκροτήματα. «Θέλουμε να πάρει μαζί του ένα συναίσθημα. Αν κάποιος επιστρέψει στο σπίτι του και νιώθει έστω και λίγο διαφορετικός, τότε η αποστολή μας έχει εκπληρωθεί.»
Πριν από μερικά χρόνια, τους έβλεπα να παίζουν στους δρόμους της πόλης και σκεφτόμουν ότι αυτοί οι τρεις μουσικοί έχουν κάτι ξεχωριστό. Τελικά, είχα άδικο. Δεν είχαν απλώς κάτι ξεχωριστό. Είχαν πίστη, όραμα, πείσμα και ταλέντο. Κατάφεραν να μετατρέψουν το πεζοδρόμιο σε μια παγκόσμια μουσική γλώσσα.
Απολαύστε τους, μαζί μας!
Η διαδρομή των Q Violins είναι ακριβώς το είδος της ιστορίας που μας έκανε να χτίσουμε το cityportal.gr. Μια εθελοντική κοινότητα ανθρώπων που πιστεύουν ότι ο πολιτισμός δεν είναι προνόμιο λίγων, αλλά καθημερινή ανάγκη για όλους.
Επιλέγουμε συνειδητά να στηρίζουμε τις αυθεντικές δυνάμεις που ξεκινούν χωρίς πλάτες και θεσμικές εγγυήσεις. Γιατί πιστεύουμε ότι η πραγματική πολιτιστική αναγέννηση έρχεται από ανθρώπους που έχουν ταλέντο και πίστη.
Q Violins «ODYSSEA Project II» | Μονή Λαζαριστών Θεσσαλονίκη
