Rich Flu – Ώρα Μηδέν | Κριτική της ταινίας Δραματικό θρίλερ, ισπανικής, χιλιανής και αμερικανικηής παραγωγής του 2024, σε σκηνοθεσία Γκαρντέλ Γκαστέλου-Ουρουτία, με τους Μέρι-Ελίζαμπεθ Γουάινστιντ, Ρέιφ Σπολ, Τίμοθι Σπολ, Λορέιν Μπράκο κ.ά.
Μια εξόχως πρωτότυπη αλληγορική ιδέα, με ένα καυστικό σενάριο, για τον πλούτο και τη διαφθορά που τον συνοδεύει, φαίνεται να μένει ως ένα βαθμό αναξιοποίητη, για μια ταινία που θα μπορούσε να κάνει μεγάλη επιτυχία, από τον Γκαρντέλ Γκαστέλου-Ουρουτία, τον οποίο γνωρίσαμε πριν πέντε χρόνια, με το πολυσυζητημένο δυστοπικό του θρίλερ «Η Πλατφόρμα».
Ο Βάσκος σκηνοθέτης, που προφανώς έχει επηρεαστεί από τον Λουίς Μπουνιουέλ, αλλά δεν έχει ούτε τη χάρη του και φυσικά το βάθος τού πνεύματος του κορυφαίου Ισπανού σκηνοθέτη, θα μεταδώσει την ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα για μια πανδημία που χτυπά τους πλουσιότερους ανθρώπους του πλανήτη, αλλά θα τα μπερδέψει όσο προχωρά η ταινία, καμαρώνοντας υπερβολικά με την ιδέα του και με διφορούμενα νοήματα, που μάλλον θολώνουν και το τελικό αποτέλεσμα.
Μια περίεργη και αναπάντεχη ασθένεια σκοτώνει τους πλουσιότερους και με τη μεγαλύτερη εξουσία ανθρώπους του πλανήτη. Η πανδημία, που όσο προχωρά κατεβαίνει και σε λογαριασμούς εκατομμυρίων, απειλεί να φτάσει στους κατόχους κάθε είδους περιουσίας.
Rich Flu – Ώρα Μηδέν | Κριτική – H πρωτότυπη αλληγορική ιδέα φαίνεται να μένει ως αναξιοποίητη
Κανείς δεν ξέρει πού είναι το όριο. Στην αρχή, οι μάζες υποδέχονται με αστεία και χαρά την εξαφάνιση των μεγάλων περιουσιών και την πτώση των οικονομικών τους αυτοκρατοριών, που επηρεάζει τα χρηματιστήρια, την εργασία και την οικονομική σταθερότητα, βυθίζοντας στο χάος τις υπεραναπτυγμένες χώρες. Όλα αυτά συμβαίνουν όταν η Λόρα, στέλεχος σε μία ακμάζουσα πλατφόρμα οπτικοακουστικού περιεχομένου, βλέπει τη ζωή της να βελτιώνεται. Είναι η στιγμή για κοινωνική επιτυχία, για αποδοχή από τις ελίτ, να βγάλει πολλά χρήματα και ειδικά όταν ο διευθυντής της τις παραδίδει μετοχές δισεκατομμυρίων δολαρίων, σε μία πράξη ιδιοτέλειας, καθώς μόνο έτσι αυτός μπορεί να αποφύγει τον θανατηφόρο ιό. Μπορεί να αποφασίσει για τη ζωή της χωρίς φόβο για το μέλλον, αλλά μάλλον τα προβλήματα είναι μπροστά για τη Λόρα.
Το δυνατότερο χαρτί της ταινίας είναι φυσικά η αίσθηση ατμόσφαιρας με την υφέρπουσα διάχυση της διαφθοράς που ακολουθεί τον πλούτο, αλλά και ορισμένες αστείες σκηνές που βγάζουν γέλιο, ενώ η σάτιρα φαίνεται να περιορίζεται στα προφανή και στο εύρημα του κύριου συμπτώματος της ασθένειας, που είναι τα ολόλευκα λαμπερά δόντια -τη λεύκανση που λατρεύουν μερικοί δισεκατομμυριούχοι. Καλές είναι και οι σκηνές με τις μικρές ανθρώπινες στιγμές, ορισμένα σαρκαστικά σκετς και η ερμηνεία τής πρωταγωνίστριας Μέρι-Ελίζαμπεθ Γουάινστιντ, η οποία είναι σχεδόν μέσα σε κάθε πλάνο και σηκώνει στους ώμους της πραγματικά το φιλμ.
Εδώ, όμως, τελειώνουν και τα υπέρ της ταινίας, καθώς δείχνει σημάδια παρακμής, όπως και οι κοινωνικές τάξεις κάτω από τους δισεκατομμυριούχους και τους πλούσιους, με τον σκηνοθέτη να επαναλαμβάνει το επιχείρημά του ότι «όλοι έχουμε κάποιον από πάνω μας και κάποιον από κάτω μας», χωρίς, ωστόσο, να μπορεί να το στηρίξει με σαφήνεια και να ξεκαθαρίσει τις απόψεις του.
Μάλλον, δεν έχει ακούσει ότι οι δισεκατομμυριούχοι απεχθάνονται τους εκατομμυριούχους και αυτοί τους ευκατάστατους και πάει λέγοντας…
Επιπλέον, υποκύπτει στην ευκολία να αφήσει θολή την προέλευση του ιού, την εξέλιξή του ή τη μετάδοσή του, όπως και γιατί η ηρωίδα του, που γίνεται από τους πλουσιότερους ανθρώπους στη χώρα της, μένει ανέγγιχτη από τον ιό και δεν δίνει ποτέ την αίσθηση του κινδύνου που διατρέχει.
Επίσης, χάνει την ευκαιρία να καυτηριάσει την εξουσία του πλούτου, έστω και αν αυτός πολλές φορές είναι γραμμένος στην άμμο, ενώ πριν το καλοβαλμένο φινάλε, το φιλμ παρουσιάζει μία κόπωση, σαν να μην μπορεί ο Γκαρντέλ Γκαστέλου-Ουρουτία να βρει την ιδέα που θα το ενώσει με το υπόλοιπο φιλμ.
ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Μια περίεργη ασθένεια αφαιρεί σταδιακά τις ζωές των πλουσιότερων ανθρώπων στον πλανήτη. Καθώς η πανδημία απειλεί να φτάσει στους κατόχους κάθε είδους περιουσίας, αυτοκρατορίες καταρρέουν και επικρατεί χάος.
ΑΠΕ ΜΠΕ | Κριτική ταινίας: Χάρης Αναγνωστάκης
Διαβάστε όλα τα τελευταία νέα | Ενημερωθείτε

